Το νησί
Victoria Hislop, 2005
Λογοτεχνική πεζογραφία Ιστορικά μυθιστορήματαΙστορίαΣύγχρονη πεζογραφία
Μια οικογενειακή ιστορία οδηγεί μια νεαρή γυναίκα από το Λονδίνο στην Κρήτη, όπου το παρελθόν του νησιού αλλάζει όσα ξέρει για τις ρίζες της.
Ατμόσφαιρα: περιέργεια, λαχτάρα και μελαγχολία. Μιλά για την οικογένεια, τη μνήμη και την ταυτότητα.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Ένα γράμμα γίνεται ο δρόμος προς όσα έμειναν ανείπωτα.
Το μόνο στοιχείο που διαθέτει για να ξετυλίξει το κουβάρι του παρελθόντος είναι ένα γράμμα που της δίνει η μητέρα της. Της υπόσχεται πως, αν το παραδώσει σε μια παλιά της φίλη, θα μάθει όλη την αλήθεια. Victoria Hislop.Το πρώτο μυθιστόρημα της Βικτόρια Χίσλοπ εμπνέεται από τη Σπιναλόγκα, την πρώην αποικία λεπρών που έκλεισε το 1957.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Το φύλλο. Το πηγάδι. Τ’ αγγείασμα
Vassilis Vassilikos, 1961
Κοινά στοιχεία: περιέργεια και ταυτότητα.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Πώς είναι το «Το νησί»;
- Ατμόσφαιρα: περιέργεια, λαχτάρα και μελαγχολία. Μιλά για την οικογένεια, τη μνήμη και την ταυτότητα.
- Τι να διαβάσω μετά το «Το νησί»;
- Αν σου άρεσε το «Το νησί», δοκίμασε «Πατριδογνωσία» (Τάσος Τέλλογλου), «Λυκόφως» (Stephenie Meyer) και «Η αναζήτηση» (Νίκος Θέμελης).
Μια γεύση από τη ροή
Να λαχταράς την εγγύτητα και να μην ξέρεις πώς να τη δώσεις.
Αλύτης. Εκαυχήθη ότι εφόνευσε).* Η αδελφή του η Νίτσα μού έλεγε ότι ο πατέρας μου ήταν άνθρωπος που αναζητούσε την ανθρώπινη ζεστασιά αλλά ήταν ανίκανος να τη δώσει. Εκείνη η σκηνή στα δεκατρία του χρόνια του είχε αφήσει μία χρόνια συναισθηματική αναπηρία. Ενθουσιαζόταν αλλά δεν εμπιστευόταν. Κυκλοφορούσε για χρόνια με ένα πιστόλι στη μετακατοχική Θεσσαλονίκη και αναζητούσε εκδίκηση. Ο Νέστωρ (Νεστορά κης) τον έστειλε στο ασφαλές καταφύγιο, στο Βέλγιο, στη Λιέγη στον Μασκαλιέ. Ο Νέστωρ ήταν συνέταιρος με τον Μασκαλιέ και μπορούσε να του εμπιστευθεί το παιδί του αδελφού του που ήταν δυο φορές παιδί του. Το Βέλγιο θα του προσέφερε ένα ασφαλές καταφύγιο για να ξεχάσει το φονικό, έτσι πίστευε.
Πατριδογνωσία · Τάσος Τέλλογλου
Η ανακούφιση του να μη χρειάζεται να δείχνεις χαρούμενη.
Ένα από τα καλά του Τσάρλι είναι ότι δεν τριγυρνά γύρω σου όλη την ώρα. Με άφησε στην ησυχία μου να τακτοποιήσω τα πράγματά μου και να βολευτώ, ένας άθλος εντελώς αδύνατος για τη μητέρα μου. Ήταν ωραία να είμαι μόνη μου, να μη χρειάζεται να χαμογελώ και να δείχνω ευχαριστημένη· ήταν μια ανακούφιση το ότι μπορούσα να κοιτάζω το πέπλο της βροχής έξω από το παράθυρο αποκαρδιωμένη, αφήνοντας απλώς να τρέξουν μερικά δάκρυα. Δεν ήθελα να πλαντάξω στο κλάμα. Αυτό θα το έκανα την ώρα του ύπνου, όταν θα έπρεπε να σκεφτώ το επόμενο πρωί.
Λυκόφως · Stephenie Meyer
Η αναμονή μακραίνει τον χρόνο· η επιστροφή τον κάνει να τρέχει.
Ο ίδιος διάλεγε για τον πατέρα το καλύτερο κρασί απ’ όλο το Ζαγόρι. Η οικογενειακή ζωή στα Ζαγόρια κυλούσε ήρεμα, όπως έπρεπε, με όλους τους κανόνες, είτε ο πατέρας ήτανε κοντά μας, είτε έλειπε μακριά για τις δουλειές του. Όμως η παρουσία του άλλαζε τους ρυθμούς της ζωής όλων μας. Όταν έλειπε, ο χρόνος δεν κυλούσε κι όταν ήτανε κοντά μας, έτρεχε όλο και πιο γρήγορα. Οι οδηγίες δεν γίνονταν ποτέ διαταγές, οι επιθυμίες ποτέ εντολές και πάντοτε «να πάμε» ή «να κάνουμε», «να φροντίσουμε», όλα αφορούσαν όλους. Η ζωή οριζόταν απ’ τους κύκλους της αναμονής για την επιστροφή και τους κύκλους της ετοιμασίας μέχρι να ξαναφύγει. Ο Αϊ-Δημήτρης κι ο Αϊ-Γιώργης θυμίζανε το γύρισμα του χρόνου κάθε έξι μήνες.
Η αναζήτηση · Νίκος Θέμελης
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή