Η γυναίκα που ήξερε μόνο να αγαπάει
Μαρία Τζιρίτα, 2012
Ένα κορίτσι που μεγαλώνει με την εγκατάλειψη εξακολουθεί να αναζητά αγάπη, αποδοχή και τον πατέρα που δεν γνώρισε.
Ατμόσφαιρα: ελπίδα, τρυφερότητα και μελαγχολία. Μιλά για την οικογένεια, την αγάπη και την ταυτότητα.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Μια ταμπέλα τη συνοδεύει· μαζί της, η ελπίδα για αγάπη.
Hταν δέκα ετών η Αλέκα όταν ανακάλυψε την καρτέλα της στην παιδόπολη Καβάλας. Επίθετο δίπλα στο όνομά της δεν υπήρχε. Υπήρχε όμως η λέξη «νόθο» να χαρακτηρίζει την ίδια, και η άγνωστη λέξη «ιερόδουλος» για τη μητέρα της. Εκείνη είχε αφήσει την Αλέκα, έξι χρόνων παιδί, στην παιδόπολη, χωρίς να δώσει ξανά σημεία ζωής, παρά πολλά χρόνια αργότερα. Η Αλέκα πέρασε όλη της τη ζωή παλεύοντας ν’ αποδείξει ότι από αγκάθι βγαίνει ρόδο. Όσο κι αν την πλήγωσαν, όσο κι αν την απέρριψαν, εκείνη είχε πάντα μια χρυσή καρδιά γεμάτη αγάπη για όλους. Ο πατέρας που δε γνώρισε ζούσε πάντα μέσα στην ψυχή της, μαζί με τη λαχτάρα της κάποτε να τον συναντήσει. Μαρία Τζιρίτα.Τα διαθέσιμα αποσπάσματα παρουσιάζουν την ιστορία της Αλέκας μέσα από κείμενο του εκδότη· δεν δίνεται εδώ χρονολογία έκδοσης.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Περισσότερα βιβλία — Μαρία Τζιρίτα
Το άλλο της μισό
Μαρία Τζιρίτα, 2026
Ένα ελληνικό μυθιστόρημα για μια γυναίκα που κουβαλά τη βία και την προδοσία της παιδικής της ηλικίας, ενώ αναζητά τη δυνατότητα μιας νέας αρχής.
Η καρδιά του βράχου
Μαρία Τζιρίτα, 2018
Μια νεαρή μοδίστρα από την Ελλάδα χτίζει τη δική της ζωή στο Τορόντο, ενώ η οικογένεια, η νοσταλγία και ο έρωτας την τραβούν πίσω.
Κάτω απ’ τη μηλιά
Μαρία Τζιρίτα, 2021
Τρεις γυναίκες από διαφορετικές γενιές έρχονται αντιμέτωπες με το οικογενειακό παρελθόν και με τη δυνατότητα να χαράξουν τη δική τους πορεία.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Πώς είναι το «Η γυναίκα που ήξερε μόνο να αγαπάει»;
- Ατμόσφαιρα: ελπίδα, τρυφερότητα και μελαγχολία. Μιλά για την οικογένεια, την αγάπη και την ταυτότητα.
- Τι να διαβάσω μετά το «Η γυναίκα που ήξερε μόνο να αγαπάει»;
- Αν σου άρεσε το «Η γυναίκα που ήξερε μόνο να αγαπάει», δοκίμασε «Ο τελευταίος χορός της Σαλώμης» (Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη), «Τα αγόρια του Τόμεν 1» (Κλόι Γουόλς) και «Τζον, γιος του Τζον» (Douglas Stuart).
Μια γεύση από τη ροή
Η στιγμή που η φυγή γίνεται ο μόνος τρόπος να συνεχίσεις.
Ενάντια στις επιθυμίες του πατέρα μου, που θεωρούσε ότι έπρεπε να σκληραγωγηθώ, η μαμά πήγε στην τράπεζα και πήρε δάνειο για να πληρώσει τα δίδακτρα του κολεγίου Τόμεν, του ιδιωτικού σχολείου που βρισκόταν είκοσιπέντε χιλιόμετρα βόρεια του Μπαλιλάγκιν. Ανησυχούσα για τη μητέρα μου, ήξερα όμως ότι αν έπρεπε να περάσω άλλη μία φορά την πόρτα εκείνου του σχολείου, δε θα ξανάβγαινα ζωντανή. Είχα φτάσει στο όριό μου.
Τα αγόρια του Τόμεν 1 · Κλόι Γουόλς
Η ανακούφιση του να μη χρειάζεται να δείχνεις χαρούμενη.
Ένα από τα καλά του Τσάρλι είναι ότι δεν τριγυρνά γύρω σου όλη την ώρα. Με άφησε στην ησυχία μου να τακτοποιήσω τα πράγματά μου και να βολευτώ, ένας άθλος εντελώς αδύνατος για τη μητέρα μου. Ήταν ωραία να είμαι μόνη μου, να μη χρειάζεται να χαμογελώ και να δείχνω ευχαριστημένη· ήταν μια ανακούφιση το ότι μπορούσα να κοιτάζω το πέπλο της βροχής έξω από το παράθυρο αποκαρδιωμένη, αφήνοντας απλώς να τρέξουν μερικά δάκρυα. Δεν ήθελα να πλαντάξω στο κλάμα. Αυτό θα το έκανα την ώρα του ύπνου, όταν θα έπρεπε να σκεφτώ το επόμενο πρωί.
Λυκόφως · Stephenie Meyer
Πόσο κοστίζει να δείχνεις άτρωτη όταν μένεις μόνη;
Δεν πίστευε στις ευχές η Ελένη Δαρζέντα. Στη ζωή της ό,τι κι αν ευχήθηκε δεν ευοδώθηκε. Πάλεψε με θεούς και δαίμονες για να καταφέρει ό,τι έφτιαξε, χρειάστηκε να ματώσει τα χείλη της, τόσες φορές που τα δάγκωσε γεμάτη απελπισία, και τις κραυγές της απόγνωσης τις έπνιγε πάντα σ’ ένα μαξιλάρι τα βράδια, στο κρεβάτι της, γιατί μόνο εκεί άφηνε το προσωπείο να πέσει. Εκείνη τη μάσκα που δεν επέτρεπε σε κανέναν να αντιληφθεί συναίσθημα, σκέψη, προσδοκία ή αποτυχία της.
Ελένη Δαρζέντα · Λένα Μαντά
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή