Ένας νέος από το Σρόπσιρ
A. E. Housman (1859–1936), 1896
★ 4,01 από 3,1 χιλ. βαθμολογίες στο Goodreads
Εξήντα τρία σύντομα, μουσικά ποιήματα για τις ανθισμένες κερασιές, τις χαμένες πατρίδες, τους στρατιώτες και τη σύντομη νιότη. Τα σύντομα, μελωδικά ποιήματα του Χάουσμαν κρατούν χαμηλό τόνο, καθώς η νοσταλγία για τη νιότη και τα χαμένα μέρη περνά μέσα από τη φύση και τη μνήμη.
Ατμόσφαιρα: μελαγχολία, νοσταλγία και θαυμασμός. Μιλά για την ηθική, τη μνήμη και τη φύση.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν προτιμάς λυρική ποίηση που μιλά απλά για τον χρόνο, τους στρατιώτες και όσα χάθηκαν. Η διάθεση είναι συχνά μελαγχολική, ενώ τα ποιήματα γράφτηκαν αρχικά στα αγγλικά, κάτι που αξίζει να προσέξεις αν διαβάζεις μεταφρασμένη έκδοση.
Γιατί να το διαβάσεις
Τα εξήντα τρία σύντομα ποιήματα δίνουν χώρο σε εικόνες και σκέψεις που μένουν: μια ανθισμένη κερασιά, ένας τόπος που δεν μπορείς να ξαναβρείς, η νιότη που περνά.
Σελίδες από το βιβλίο
Κι αν δεν μπορείς πια να επιστρέψεις στο τοπίο των πιο ευτυχισμένων αναμνήσεών σου;
Into my heart an air that killsFrom yon far country blows:What are those blue remembered hills,What spires, what farms are those?That is the land of lost content,I see it shining plain,The happy highways where I wentAnd cannot come again. Πώς λογαριάζεις μια ζωή μετρώντας τις άνοιξες που απομένουν;
Loveliest of trees, the cherry nowIs hung with bloom along the bough,And stands about the woodland rideWearing white for Eastertide.Now, of my threescore years and ten,Twenty will not come again,And take from seventy springs a score,It only leaves me fifty more.And since to look at things in bloomFifty springs are little room,About the woodlands I will goTo see the cherry hung with snow. Έχει φάει τόσο δηλητήριο που το δείπνο δεν τον φοβίζει πια.
There was a king reigned in the East:There, when kings will sit to feast,They get their fill before they thinkWith poisoned meat and poisoned drink.He gathered all that springs to birthFrom the many-venomed earth;First a little, thence to more,He sampled all her killing store;And easy, smiling, seasoned sound,Sate the king when healths went round.They put arsenic in his meatAnd stared aghast to watch him eat;They poured strychnine in his cupAnd shook to see him drink it up: A. E. Housman.Ο Χάουσμαν δίδασκε λατινικά στο Κέιμπριτζ και ήταν σπουδαίος κριτικός κειμένων. Επιμελήθηκε τον Ρωμαίο ποιητή Μανίλιο και κρατούσε πάντα την ποίησή του χωριστά από το επιστημονικό του έργο.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Ένας νέος από το Σρόπσιρ»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν προτιμάς λυρική ποίηση που μιλά απλά για τον χρόνο, τους στρατιώτες και όσα χάθηκαν. Η διάθεση είναι συχνά μελαγχολική, ενώ τα ποιήματα γράφτηκαν αρχικά στα αγγλικά, κάτι που αξίζει να προσέξεις αν διαβάζεις μεταφρασμένη έκδοση.
- Πώς είναι το «Ένας νέος από το Σρόπσιρ»;
- Τα σύντομα, μελωδικά ποιήματα του Χάουσμαν κρατούν χαμηλό τόνο, καθώς η νοσταλγία για τη νιότη και τα χαμένα μέρη περνά μέσα από τη φύση και τη μνήμη. Ατμόσφαιρα: μελαγχολία, νοσταλγία και θαυμασμός. Μιλά για την ηθική, τη μνήμη και τη φύση.
- Τι να διαβάσω μετά το «Ένας νέος από το Σρόπσιρ»;
- Αν σου άρεσε το «Ένας νέος από το Σρόπσιρ», δοκίμασε «Poetry» (John Keats), «Αι εξοχαί των Αθηνών» (Εμμανουήλ Ροΐδης) και «Ο τρελός» (Kahlil Gibran).
Μια γεύση από τη ροή
Ένα τραγούδι που κάνει τη μία νύχτα να μοιάζει τόσο παλιά όσο και το ανθρώπινο είδος.
Thou wast not born for death, immortal Bird! No hungry generations tread thee down; The voice I hear this passing night was heard In ancient days by emperor and clown: Perhaps the self-same song that found a path Through the sad heart of Ruth, when, sick for home, She stood in tears amid the alien corn; The same that oft-times hath Charm’d magic casements, opening on the foam Of perilous seas, in faery lands forlorn.
Poetry · John Keats
Γιατί ένα έθνος που έγραψε ύμνους στα δέντρα αφήνει τα δάση του να καίγονται.
Τὸ ὕδωρ ἀγοράζεται ἢ ἁρπάζεται ὑπὸ τῶν Ἀθηναίων, τὰ δὲ δάση κατατρώγουσιν οἱ αἶγες ἢ ἐρημοῦσιν αἱ ἀνὰ πᾶν ἔτος ἀναπτόμεναι πρὸς αὔξησιν τῆς βοσκησίμου ἐκτάσεως πυρκαϊαί, τῶν ὁποίων ἀδύνατον εἶναι νὰ εὑρεθῶσι καὶ νὰ τιμωρηθῶσιν οἱ πασίγνωστοι αὐτουργοί, διὰ τὸν λόγον ὅτι δὲν ἔχουν ψήφους τὰ δένδρα καὶ ἔχουν ψήφους οἱ αἰγοβοσκοί.
Αι εξοχαί των Αθηνών · Εμμανουήλ Ροΐδης
Η παράξενη οικειότητα με αυτό που σε νικά ξανά και ξανά.
Defeat, my Defeat, my shining sword and shield, In your eyes I have read That to be enthroned is to be enslaved, And to be understood is to be leveled down, And to be grasped is but to reach one’s fullness And like a ripe fruit to fall and be consumed. Defeat, my Defeat, my bold companion, You shall hear my songs and my cries and my silences, And none but you shall speak to me of the beating of wings, And urging of seas, And of mountains that burn in the night, And you alone shall climb my steep and rocky soul.
Ο τρελός · Kahlil Gibran
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή