Τζον, γιος του Τζον
Douglas Stuart, 2025
Ένας νεαρός καλλιτέχνης γυρίζει στο νησί του κουβαλώντας όσα έμαθε να κρύβει. Το σπίτι δεν κάνει την επιστροφή απλή.
Ατμόσφαιρα: μελαγχολία, λαχτάρα και ανησυχία. Μιλά για την οικογένεια, την ταυτότητα και το σπίτι.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Τέσσερα χρόνια χωρούν σε μια τσάντα· ο εαυτός μαζεύεται πιο δύσκολα.
Κοίταξε κάτω τα δάχτυλα του ποδιού του, που έβγαιναν μέσ’ απ’ το σχισμένο του Converse. Αν τον είχαν δει –κι ήταν βέβαιος πως τον είχαν δει–, τότε ο πατέρας του θα μάθαινε για την κατάστασή του πολύ προτού φτάσει στο σπίτι ο Καλ. Όλα τα υπάρχοντά του χωρούσαν σ’ ένα σακίδιο πλάτης και σε μια σακούλα σκουπιδιών. Του είχε πάρει λιγότερο από δέκα λεπτά να μαζέψει τέσσερα χρόνια απ’ τη ζωή του. Του είχε πάρει λίγο περισσότερο να μαζευτεί ο ίδιος, να κρύψει όλα τα κομματάκια του εαυτού του που σιγά σιγά ξεδιπλώνονταν αφότου είχε φτάσει στην ηπειρωτική χώρα. Στην πραγματικότητα δεν είχε αλλάξει τόσο από τότε που ήταν στο κολέγιο και, καθώς τριγυρνούσε στο φεριμπότ, αναρωτήθηκε αν ήξερε ανέκαθεν ότι θα αναγκαζόταν τελικά να γυρίσει σπίτι. Douglas Stuart.Το πρώτο μυθιστόρημα του Ντάγκλας Στιούαρτ, «Σάγκι Μπέιν», κέρδισε το Βραβείο Μπούκερ το 2020.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Πώς είναι το «Τζον, γιος του Τζον»;
- Ατμόσφαιρα: μελαγχολία, λαχτάρα και ανησυχία. Μιλά για την οικογένεια, την ταυτότητα και το σπίτι.
- Τι να διαβάσω μετά το «Τζον, γιος του Τζον»;
- Αν σου άρεσε το «Τζον, γιος του Τζον», δοκίμασε «Το δωμάτιο του Τζοβάνι» (James Baldwin), «Μια οικογενειακή υπόθεση» (Claire Lynch) και «Το νησί» (Victoria Hislop).
Μια γεύση από τη ροή
Το πρώτο άγγιγμα μπορεί να χωρά μαζί θαυμασμό και φόβο.
Πήγα να κινηθώ και να κάνω καμιά πλακίτσα, αλλά κάτι μουρμούρισε ο Τζόι κι έσκυψα το κεφάλι για ν’ ακούσω. O Τζόι σήκωσε το κεφάλι του καθώς εγώ χαμήλωνα το δικό μου και φιληθήκαμε, ας πούμε, κατά λάθος. Και τότε, για πρώτη φορά στη ζωή μου, ένιωσα πραγματικά το σώμα κάποιου άλλου, τη μυρωδιά κάποιου άλλου. Κρατιόμασταν αγκαλιασμένοι. Ήταν σαν να κρατούσα στο χέρι μου ένα σπάνιο, εξουθενωμένο, σχεδόν καταδικασμένο πτηνό που έτυχε σαν από θαύμα να βρω. Ήμουνα κατατρομαγμένος, είμαι σίγουρος ότι ήταν κι εκείνος τρομαγμένος, και κλείσαμε τα μάτια. Για να το θυμάμαι τόσο καθαρά, τόσο επώδυνα απόψε, σημαίνει ότι δεν το είχα ποτέ ούτε για μια στιγμή πραγματικά ξεχάσει.
Το δωμάτιο του Τζοβάνι · James Baldwin
Ένα γράμμα γίνεται ο δρόμος προς όσα έμειναν ανείπωτα.
Το μόνο στοιχείο που διαθέτει για να ξετυλίξει το κουβάρι του παρελθόντος είναι ένα γράμμα που της δίνει η μητέρα της. Της υπόσχεται πως, αν το παραδώσει σε μια παλιά της φίλη, θα μάθει όλη την αλήθεια.
Το νησί · Victoria Hislop
Μια ταμπέλα τη συνοδεύει· μαζί της, η ελπίδα για αγάπη.
Hταν δέκα ετών η Αλέκα όταν ανακάλυψε την καρτέλα της στην παιδόπολη Καβάλας. Επίθετο δίπλα στο όνομά της δεν υπήρχε. Υπήρχε όμως η λέξη «νόθο» να χαρακτηρίζει την ίδια, και η άγνωστη λέξη «ιερόδουλος» για τη μητέρα της. Εκείνη είχε αφήσει την Αλέκα, έξι χρόνων παιδί, στην παιδόπολη, χωρίς να δώσει ξανά σημεία ζωής, παρά πολλά χρόνια αργότερα. Η Αλέκα πέρασε όλη της τη ζωή παλεύοντας ν’ αποδείξει ότι από αγκάθι βγαίνει ρόδο. Όσο κι αν την πλήγωσαν, όσο κι αν την απέρριψαν, εκείνη είχε πάντα μια χρυσή καρδιά γεμάτη αγάπη για όλους. Ο πατέρας που δε γνώρισε ζούσε πάντα μέσα στην ψυχή της, μαζί με τη λαχτάρα της κάποτε να τον συναντήσει.
Η γυναίκα που ήξερε μόνο να αγαπάει · Μαρία Τζιρίτα
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή