Το δωμάτιο του Τζοβάνι (έκδοση 2026)
James Baldwin, 1956
A young man looks back on desire, fear and the stories he tells himself while trying to become someone he can live with.
Feels like longing, unease and melancholy. About identity, love and solitude.
A page from the book
The first touch can carry both wonder and fear.
Πήγα να κινηθώ και να κάνω καμιά πλακίτσα, αλλά κάτι μουρμούρισε ο Τζόι κι έσκυψα το κεφάλι για ν’ ακούσω. O Τζόι σήκωσε το κεφάλι του καθώς εγώ χαμήλωνα το δικό μου και φιληθήκαμε, ας πούμε, κατά λάθος. Και τότε, για πρώτη φορά στη ζωή μου, ένιωσα πραγματικά το σώμα κάποιου άλλου, τη μυρωδιά κάποιου άλλου. Κρατιόμασταν αγκαλιασμένοι. Ήταν σαν να κρατούσα στο χέρι μου ένα σπάνιο, εξουθενωμένο, σχεδόν καταδικασμένο πτηνό που έτυχε σαν από θαύμα να βρω. Ήμουνα κατατρομαγμένος, είμαι σίγουρος ότι ήταν κι εκείνος τρομαγμένος, και κλείσαμε τα μάτια. Για να το θυμάμαι τόσο καθαρά, τόσο επώδυνα απόψε, σημαίνει ότι δεν το είχα ποτέ ούτε για μια στιγμή πραγματικά ξεχάσει. James Baldwin.Baldwin began writing Giovanni’s Room in the early 1950s while living in France; its frank treatment of gay desire challenged the conventions of its time.
Books that feel like this
More by James Baldwin
The Fire Next Time
James Baldwin, 1963
Baldwin's 1963 essays — a letter to his teenage nephew and a long reckoning with race, faith and American self-deception — still sound like an alarm nobody has switched off.
Giovanni’s Room
James Baldwin, 1956
An American in postwar Paris is engaged to a woman and in love with a man, and cannot choose — Baldwin's tight, merciless novel of desire and cowardice.
Where to get it
Some of these links earn us a small commission, at no cost to you. It keeps BookFeed free.
Questions readers ask
- What is Το δωμάτιο του Τζοβάνι (έκδοση 2026) like?
- Feels like longing, unease and melancholy. About identity, love and solitude.
- What should I read after Το δωμάτιο του Τζοβάνι (έκδοση 2026)?
- If you liked Το δωμάτιο του Τζοβάνι (έκδοση 2026), try Τζον, γιος του Τζον (Douglas Stuart), Θάλασσα σώσε με (Ευτυχία Γιαννάκη) and Οι πλανόβιοι (Γουαδαλούπε Νέτελ).
A taste of the feed
The future you want can feel frightening when you fear you may never reach it.
Με ανατρίχιασε η διαπίστωσή του. Με κολάκευε το γεγονός ότι ο Φρανκ με θεωρούσε πιο έξυπνη απ’ τους υπόλοιπους συγγενείς μας, στους οποίους εγώ έβρισκα αμέτρητα ελαττώματα, αλλά το να είμαι διαφορετική με φόβιζε κιόλας. Παρότι μου άρεσε η λογοτεχνία, παρότι ένιωθα έλξη για τους παραβάτες και τους εκκεντρικούς ανθρώπους όπως εκείνος, εγώ ναι, ήθελα να παντρευτώ και να κάνω παιδιά. Με ανησυχούσε πολύ η πιθανότητα να μην το καταφέρω ποτέ και, κυρίως, να βρεθώ κάποια μέρα σ’ ένα νοσοκομείο χωρίς τη στήριξη κανενός. «Δηλαδή, με ήξερες ήδη;»
Οι πλανόβιοι · Γουαδαλούπε Νέτελ
A walk can loosen the grip of the person you think you are.
Παραδινοντας τον εαυτΟ του στους δρΟμους, καταντωντας Ενας οφθαλμΟς, μπορουσε να ξεφυγει απΟ τις σκΕψεις. Η ΝΕα ΥΟρκη ηταν το πουθενΑ που ειχε χτισει ολΟγυρΑ του… ΚΑθε φορΑ που Εβγαινε για περιπατο, Ενιωθε Οτι Αφηνε πισω του τον εαυτΟ του. ΑυτΟ ηταν Ο,τι ζητουσε Ολο κι Ολο: να μην ειναι πουθενΑ. 10 Πηγαιναν πια πΑνω απΟ πΕντε χρΟνια. Δεν το πολυσκεφτΟταν πλΕον. Μια στο τΟσο, ξαφνικΑ Ενιωθε πως ηταν… να Εχει στην αγκαλιΑ του το τριχρονο αγορΑκι του. Ηταν Ενα αποτυπωμα του παρελθΟντος στο σωμα του. Εκεινες Ομως οι στιγμΕς Ερχονταν τωρα πιο σπΑνια. Ειχε συνεχισει να γρΑφει επειδη ηταν το μΟνο πρΑγμα που Ενιωθε Οτι μπορουσε να κΑνει. Παρακαλω;
Η Τριλογία της Νέας Υόρκης (Graphic Novel) · Paul Auster
Power can change what you are without healing what you carry.
Η Φέιρα γλίτωσε από τα χέρια της Αμαράνθα και κατόρθωσε να επιστρέψει στην Αυλή της Άνοιξης – όμως το τίμημα αποδείχτηκε μεγάλο. Παρότι πλέον διαθέτει τις δυνάμεις των ξωτικών, η καρδιά της παραμένει ανθρώπινη και δεν μπορεί να ξεχάσει όσα τρομερά χρειάστηκε να κάνει προκειμένου να σώσει τον λαό του Τάμλιν.
Οργή και ομίχλη · Σάρα Τζ. Μάας
Read pages from books like this, one at a time
Keep reading in the feed