Το δωμάτιο του Τζοβάνι
James Baldwin, 1956
Ένας νεαρός άντρας κοιτάζει πίσω τον πόθο, τον φόβο και τα ψέματα που λέει στον εαυτό του, ψάχνοντας πώς να ζήσει με όσα είναι.
Ατμόσφαιρα: λαχτάρα, ανησυχία και μελαγχολία. Μιλά για την ταυτότητα, την αγάπη και τη μοναξιά.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Το πρώτο άγγιγμα μπορεί να χωρά μαζί θαυμασμό και φόβο.
Πήγα να κινηθώ και να κάνω καμιά πλακίτσα, αλλά κάτι μουρμούρισε ο Τζόι κι έσκυψα το κεφάλι για ν’ ακούσω. O Τζόι σήκωσε το κεφάλι του καθώς εγώ χαμήλωνα το δικό μου και φιληθήκαμε, ας πούμε, κατά λάθος. Και τότε, για πρώτη φορά στη ζωή μου, ένιωσα πραγματικά το σώμα κάποιου άλλου, τη μυρωδιά κάποιου άλλου. Κρατιόμασταν αγκαλιασμένοι. Ήταν σαν να κρατούσα στο χέρι μου ένα σπάνιο, εξουθενωμένο, σχεδόν καταδικασμένο πτηνό που έτυχε σαν από θαύμα να βρω. Ήμουνα κατατρομαγμένος, είμαι σίγουρος ότι ήταν κι εκείνος τρομαγμένος, και κλείσαμε τα μάτια. Για να το θυμάμαι τόσο καθαρά, τόσο επώδυνα απόψε, σημαίνει ότι δεν το είχα ποτέ ούτε για μια στιγμή πραγματικά ξεχάσει. James Baldwin.Ο Μπόλντουιν άρχισε να γράφει το «Το δωμάτιο του Τζοβάνι» στις αρχές της δεκαετίας του 1950, ενώ ζούσε στη Γαλλία. Η ανοιχτή ματιά του στο γκέι ερωτικό πάθος αμφισβήτησε τα ήθη της εποχής.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Περισσότερα βιβλία — James Baldwin
The Fire Next Time
James Baldwin, 1963
Τα δοκίμια του Μπάλντουιν από το 1963 — ένα γράμμα στον έφηβο ανιψιό του και ένας μακρύς απολογισμός για τη φυλή, την πίστη και την αμερικανική αυταπάτη — ηχούν ακόμη σαν συναγερμός που κανείς δεν έχει σβήσει.
Giovanni’s Room
James Baldwin, 1956
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Πώς είναι το «Το δωμάτιο του Τζοβάνι»;
- Ατμόσφαιρα: λαχτάρα, ανησυχία και μελαγχολία. Μιλά για την ταυτότητα, την αγάπη και τη μοναξιά.
- Τι να διαβάσω μετά το «Το δωμάτιο του Τζοβάνι»;
- Αν σου άρεσε το «Το δωμάτιο του Τζοβάνι», δοκίμασε «Τζον, γιος του Τζον» (Douglas Stuart), «Θάλασσα σώσε με» (Ευτυχία Γιαννάκη) και «Οι πλανόβιοι» (Γουαδαλούπε Νέτελ).
Μια γεύση από τη ροή
Το μέλλον που θέλεις μπορεί να σε φοβίζει όταν δεν ξέρεις αν θα το ζήσεις.
Με ανατρίχιασε η διαπίστωσή του. Με κολάκευε το γεγονός ότι ο Φρανκ με θεωρούσε πιο έξυπνη απ’ τους υπόλοιπους συγγενείς μας, στους οποίους εγώ έβρισκα αμέτρητα ελαττώματα, αλλά το να είμαι διαφορετική με φόβιζε κιόλας. Παρότι μου άρεσε η λογοτεχνία, παρότι ένιωθα έλξη για τους παραβάτες και τους εκκεντρικούς ανθρώπους όπως εκείνος, εγώ ναι, ήθελα να παντρευτώ και να κάνω παιδιά. Με ανησυχούσε πολύ η πιθανότητα να μην το καταφέρω ποτέ και, κυρίως, να βρεθώ κάποια μέρα σ’ ένα νοσοκομείο χωρίς τη στήριξη κανενός. «Δηλαδή, με ήξερες ήδη;»
Οι πλανόβιοι · Γουαδαλούπε Νέτελ
Μπορεί ένας περίπατος να σε βγάλει για λίγο από τον εαυτό σου.
Παραδινοντας τον εαυτΟ του στους δρΟμους, καταντωντας Ενας οφθαλμΟς, μπορουσε να ξεφυγει απΟ τις σκΕψεις. Η ΝΕα ΥΟρκη ηταν το πουθενΑ που ειχε χτισει ολΟγυρΑ του… ΚΑθε φορΑ που Εβγαινε για περιπατο, Ενιωθε Οτι Αφηνε πισω του τον εαυτΟ του. ΑυτΟ ηταν Ο,τι ζητουσε Ολο κι Ολο: να μην ειναι πουθενΑ. 10 Πηγαιναν πια πΑνω απΟ πΕντε χρΟνια. Δεν το πολυσκεφτΟταν πλΕον. Μια στο τΟσο, ξαφνικΑ Ενιωθε πως ηταν… να Εχει στην αγκαλιΑ του το τριχρονο αγορΑκι του. Ηταν Ενα αποτυπωμα του παρελθΟντος στο σωμα του. Εκεινες Ομως οι στιγμΕς Ερχονταν τωρα πιο σπΑνια. Ειχε συνεχισει να γρΑφει επειδη ηταν το μΟνο πρΑγμα που Ενιωθε Οτι μπορουσε να κΑνει. Παρακαλω;
Η τριλογία της Νέας Υόρκης · Paul Auster
Οι νέες δυνάμεις δεν σβήνουν όσα κουβαλάς.
Η Φέιρα γλίτωσε από τα χέρια της Αμαράνθα και κατόρθωσε να επιστρέψει στην Αυλή της Άνοιξης – όμως το τίμημα αποδείχτηκε μεγάλο. Παρότι πλέον διαθέτει τις δυνάμεις των ξωτικών, η καρδιά της παραμένει ανθρώπινη και δεν μπορεί να ξεχάσει όσα τρομερά χρειάστηκε να κάνει προκειμένου να σώσει τον λαό του Τάμλιν.
Οργή και ομίχλη · Σάρα Τζ. Μάας
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή