Η Τριλογία της Νέας Υόρκης (Graphic Novel)
Paul Auster, 1994
Graphic novels & humour Literary fiction
Three New York mysteries turn walking, watching and remembering into questions about who we are—and how much of ourselves can disappear.
Feels like unease, curiosity and melancholy. About identity, solitude and memory.
A page from the book
A walk can loosen the grip of the person you think you are.
Παραδινοντας τον εαυτΟ του στους δρΟμους, καταντωντας Ενας οφθαλμΟς, μπορουσε να ξεφυγει απΟ τις σκΕψεις. Η ΝΕα ΥΟρκη ηταν το πουθενΑ που ειχε χτισει ολΟγυρΑ του… ΚΑθε φορΑ που Εβγαινε για περιπατο, Ενιωθε Οτι Αφηνε πισω του τον εαυτΟ του. ΑυτΟ ηταν Ο,τι ζητουσε Ολο κι Ολο: να μην ειναι πουθενΑ. 10 Πηγαιναν πια πΑνω απΟ πΕντε χρΟνια. Δεν το πολυσκεφτΟταν πλΕον. Μια στο τΟσο, ξαφνικΑ Ενιωθε πως ηταν… να Εχει στην αγκαλιΑ του το τριχρονο αγορΑκι του. Ηταν Ενα αποτυπωμα του παρελθΟντος στο σωμα του. Εκεινες Ομως οι στιγμΕς Ερχονταν τωρα πιο σπΑνια. Ειχε συνεχισει να γρΑφει επειδη ηταν το μΟνο πρΑγμα που Ενιωθε Οτι μπορουσε να κΑνει. Παρακαλω; Paul Auster.The graphic adaptation of The New York Trilogy was drawn by David Mazzucchelli, Lorenzo Mattotti and Paul Karasik, each adapting a different novel.
Books that feel like this
ΤΟ ΦΥΛΛΟ. ΤΟ ΠΗΓΑΔΙ. Τ’ ΑΓΓΕΛΙΑΣΜΑ (τριλογία)
Vassilis Vassilikos, 1961
Also curiosity and identity.
Where to get it
Some of these links earn us a small commission, at no cost to you. It keeps BookFeed free.
Questions readers ask
- What is Η Τριλογία της Νέας Υόρκης (Graphic Novel) like?
- Feels like unease, curiosity and melancholy. About identity, solitude and memory.
- What should I read after Η Τριλογία της Νέας Υόρκης (Graphic Novel)?
- If you liked Η Τριλογία της Νέας Υόρκης (Graphic Novel), try ΤΟ ΦΥΛΛΟ. ΤΟ ΠΗΓΑΔΙ. Τ’ ΑΓΓΕΛΙΑΣΜΑ (τριλογία) (Vassilis Vassilikos), Το δωμάτιο του Τζοβάνι (έκδοση 2026) (James Baldwin) and Οι πλανόβιοι (Γουαδαλούπε Νέτελ).
A taste of the feed
The first touch can carry both wonder and fear.
Πήγα να κινηθώ και να κάνω καμιά πλακίτσα, αλλά κάτι μουρμούρισε ο Τζόι κι έσκυψα το κεφάλι για ν’ ακούσω. O Τζόι σήκωσε το κεφάλι του καθώς εγώ χαμήλωνα το δικό μου και φιληθήκαμε, ας πούμε, κατά λάθος. Και τότε, για πρώτη φορά στη ζωή μου, ένιωσα πραγματικά το σώμα κάποιου άλλου, τη μυρωδιά κάποιου άλλου. Κρατιόμασταν αγκαλιασμένοι. Ήταν σαν να κρατούσα στο χέρι μου ένα σπάνιο, εξουθενωμένο, σχεδόν καταδικασμένο πτηνό που έτυχε σαν από θαύμα να βρω. Ήμουνα κατατρομαγμένος, είμαι σίγουρος ότι ήταν κι εκείνος τρομαγμένος, και κλείσαμε τα μάτια. Για να το θυμάμαι τόσο καθαρά, τόσο επώδυνα απόψε, σημαίνει ότι δεν το είχα ποτέ ούτε για μια στιγμή πραγματικά ξεχάσει.
Το δωμάτιο του Τζοβάνι (έκδοση 2026) · James Baldwin
The future you want can feel frightening when you fear you may never reach it.
Με ανατρίχιασε η διαπίστωσή του. Με κολάκευε το γεγονός ότι ο Φρανκ με θεωρούσε πιο έξυπνη απ’ τους υπόλοιπους συγγενείς μας, στους οποίους εγώ έβρισκα αμέτρητα ελαττώματα, αλλά το να είμαι διαφορετική με φόβιζε κιόλας. Παρότι μου άρεσε η λογοτεχνία, παρότι ένιωθα έλξη για τους παραβάτες και τους εκκεντρικούς ανθρώπους όπως εκείνος, εγώ ναι, ήθελα να παντρευτώ και να κάνω παιδιά. Με ανησυχούσε πολύ η πιθανότητα να μην το καταφέρω ποτέ και, κυρίως, να βρεθώ κάποια μέρα σ’ ένα νοσοκομείο χωρίς τη στήριξη κανενός. «Δηλαδή, με ήξερες ήδη;»
Οι πλανόβιοι · Γουαδαλούπε Νέτελ
What if your own record of yourself feels like evidence against you?
Απ’ όλα τα μέρη αυτού του βιβλίου, ωστόσο, εκείνα που με ταράζουν περισσότερο είναι όσα κάποιος (εγώ;) γράφει για μια γυναίκα που φέρει το δικό μου όνομα. Θαρρείς κι εκείνα τα χρόνια δρούσε μια άλλη οντότητα, που με παρατηρούσε εξονυχιστικά κι ανελέητα και κατέγραφε κάθε μου κίνηση. Κάποια που με θεωρούσε γένους θηλυκού, υστερική. Και καθώς τα διαβάζω, μερικές φορές νιώθω ένα χέρι να με γραπώνει απ’ τον σβέρκο και να μου πιέζει το κεφάλι προς τα κάτω. Λες και τη νύχτα βγαίνει κάποια άλλη απ’ την ντουλάπα μου για να γράψει αυτά τα κείμενα.
Το έργο μου · Όλγα Ράουν
Read pages from books like this, one at a time
Keep reading in the feed