Η τριλογία της Νέας Υόρκης
Paul Auster, 1994
Κόμικ και χιούμορ Λογοτεχνική πεζογραφία
Τρεις ιστορίες μυστηρίου μετατρέπουν το περπάτημα, την παρακολούθηση και τη μνήμη σε ερωτήματα για το ποιοι είμαστε και πόσο μπορούμε να χαθούμε.
Ατμόσφαιρα: ανησυχία, περιέργεια και μελαγχολία. Μιλά για την ταυτότητα, τη μοναξιά και τη μνήμη.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Μπορεί ένας περίπατος να σε βγάλει για λίγο από τον εαυτό σου.
Παραδινοντας τον εαυτΟ του στους δρΟμους, καταντωντας Ενας οφθαλμΟς, μπορουσε να ξεφυγει απΟ τις σκΕψεις. Η ΝΕα ΥΟρκη ηταν το πουθενΑ που ειχε χτισει ολΟγυρΑ του… ΚΑθε φορΑ που Εβγαινε για περιπατο, Ενιωθε Οτι Αφηνε πισω του τον εαυτΟ του. ΑυτΟ ηταν Ο,τι ζητουσε Ολο κι Ολο: να μην ειναι πουθενΑ. 10 Πηγαιναν πια πΑνω απΟ πΕντε χρΟνια. Δεν το πολυσκεφτΟταν πλΕον. Μια στο τΟσο, ξαφνικΑ Ενιωθε πως ηταν… να Εχει στην αγκαλιΑ του το τριχρονο αγορΑκι του. Ηταν Ενα αποτυπωμα του παρελθΟντος στο σωμα του. Εκεινες Ομως οι στιγμΕς Ερχονταν τωρα πιο σπΑνια. Ειχε συνεχισει να γρΑφει επειδη ηταν το μΟνο πρΑγμα που Ενιωθε Οτι μπορουσε να κΑνει. Παρακαλω; Paul Auster.Την εικονογραφημένη διασκευή των τριών μυθιστορημάτων υπογράφουν οι Ντέιβιντ Μαζουκέλι, Λορέντσο Ματότι και Πολ Καράσικ.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Το φύλλο. Το πηγάδι. Τ’ αγγείασμα
Vassilis Vassilikos, 1961
Κοινά στοιχεία: περιέργεια και ταυτότητα.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Πώς είναι το «Η τριλογία της Νέας Υόρκης»;
- Ατμόσφαιρα: ανησυχία, περιέργεια και μελαγχολία. Μιλά για την ταυτότητα, τη μοναξιά και τη μνήμη.
- Τι να διαβάσω μετά το «Η τριλογία της Νέας Υόρκης»;
- Αν σου άρεσε το «Η τριλογία της Νέας Υόρκης», δοκίμασε «Το φύλλο. Το πηγάδι. Τ’ αγγείασμα» (Vassilis Vassilikos), «Το δωμάτιο του Τζοβάνι» (James Baldwin) και «Οι πλανόβιοι» (Γουαδαλούπε Νέτελ).
Μια γεύση από τη ροή
Το πρώτο άγγιγμα μπορεί να χωρά μαζί θαυμασμό και φόβο.
Πήγα να κινηθώ και να κάνω καμιά πλακίτσα, αλλά κάτι μουρμούρισε ο Τζόι κι έσκυψα το κεφάλι για ν’ ακούσω. O Τζόι σήκωσε το κεφάλι του καθώς εγώ χαμήλωνα το δικό μου και φιληθήκαμε, ας πούμε, κατά λάθος. Και τότε, για πρώτη φορά στη ζωή μου, ένιωσα πραγματικά το σώμα κάποιου άλλου, τη μυρωδιά κάποιου άλλου. Κρατιόμασταν αγκαλιασμένοι. Ήταν σαν να κρατούσα στο χέρι μου ένα σπάνιο, εξουθενωμένο, σχεδόν καταδικασμένο πτηνό που έτυχε σαν από θαύμα να βρω. Ήμουνα κατατρομαγμένος, είμαι σίγουρος ότι ήταν κι εκείνος τρομαγμένος, και κλείσαμε τα μάτια. Για να το θυμάμαι τόσο καθαρά, τόσο επώδυνα απόψε, σημαίνει ότι δεν το είχα ποτέ ούτε για μια στιγμή πραγματικά ξεχάσει.
Το δωμάτιο του Τζοβάνι · James Baldwin
Το μέλλον που θέλεις μπορεί να σε φοβίζει όταν δεν ξέρεις αν θα το ζήσεις.
Με ανατρίχιασε η διαπίστωσή του. Με κολάκευε το γεγονός ότι ο Φρανκ με θεωρούσε πιο έξυπνη απ’ τους υπόλοιπους συγγενείς μας, στους οποίους εγώ έβρισκα αμέτρητα ελαττώματα, αλλά το να είμαι διαφορετική με φόβιζε κιόλας. Παρότι μου άρεσε η λογοτεχνία, παρότι ένιωθα έλξη για τους παραβάτες και τους εκκεντρικούς ανθρώπους όπως εκείνος, εγώ ναι, ήθελα να παντρευτώ και να κάνω παιδιά. Με ανησυχούσε πολύ η πιθανότητα να μην το καταφέρω ποτέ και, κυρίως, να βρεθώ κάποια μέρα σ’ ένα νοσοκομείο χωρίς τη στήριξη κανενός. «Δηλαδή, με ήξερες ήδη;»
Οι πλανόβιοι · Γουαδαλούπε Νέτελ
Κι αν τα γραπτά σου μοιάζουν με μαρτυρία εναντίον σου;
Απ’ όλα τα μέρη αυτού του βιβλίου, ωστόσο, εκείνα που με ταράζουν περισσότερο είναι όσα κάποιος (εγώ;) γράφει για μια γυναίκα που φέρει το δικό μου όνομα. Θαρρείς κι εκείνα τα χρόνια δρούσε μια άλλη οντότητα, που με παρατηρούσε εξονυχιστικά κι ανελέητα και κατέγραφε κάθε μου κίνηση. Κάποια που με θεωρούσε γένους θηλυκού, υστερική. Και καθώς τα διαβάζω, μερικές φορές νιώθω ένα χέρι να με γραπώνει απ’ τον σβέρκο και να μου πιέζει το κεφάλι προς τα κάτω. Λες και τη νύχτα βγαίνει κάποια άλλη απ’ την ντουλάπα μου για να γράψει αυτά τα κείμενα.
Το έργο μου · Όλγα Ράουν
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή