BookFeed Ελληνικά

Books like Ποιήματα

If Ποιήματα stayed with you, these share its feel: tenderness, nature and melancholy. Each comes with a real page, so you can tell in a minute.

About Ποιήματα · Ζαχαρίας Παπαντωνίου

  1. 1.Ποιήματα

    Τέλλος Άγρας, 1940

    Also tenderness and nature. Poems of harbours, rainy neighbourhoods and unwalkable streets, written in the 1920s by a schoolteacher who loved other people's joy more than his own. Read them for their music: charted, warm, and quietly heartbroken. The poems stay close to small things — a bird on a broken branch, wet earth, a moon over a lane — and to an ear that never stops listening. Short, lyric, made for the afternoon. A fine doorway into a poet who is still not read as widely as he deserves. A window onto interwar Greece, with its poor neighbourhoods and songs. Poems of harbours and rainy neighbourhoods from a Greek poet who loved other people's joy more than his own. Read them aloud, and the rhyme does the work: charted, warm, and quietly heartbroken.

    Ήθελες κάτι να μου πειςκαι δεν σου το ρωτούσα,(Το καλοκαίρι είχε σωθείκαι τ’ άνθη που αγαπούσα).Ήθελες κάτι να μου πείςκαι τόχα λησμονήσει.(Τη ρίζα που καθόμαστε-θυμάσαι;- έχουν γκρεμίσει).(Είχε από τότε εντός μουσε φθινόπωρο γυρίσει).Μου είπες, α, ναι!- πως μ’ αγαπάς- μα τόχω λησμονήσει.

  2. 2.Η νοσταλγός

    Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, 1898

    Also home and melancholy. Papadiamantis's Skopelos, in twelve stories: moonlit seas, island peasants, miraculous caves and village gossip — the narrow distance between home and exile.

    Έλεγε πάντοτε πέρα, κ’ εννοούσε την πατρίδα. Όπισθεν του πρώτου πρασίνου βουνού, άνωθεν του οποίου είχεν ανατείλει η σελήνη, βουνού μαύρου την νύκτα και σκοτεινοφαίου τώρα με της σελήνης το φως, ύψωνε την κορυφήν του υψηλόν όρος και λευκόν, πότε χιονοσκέπαστον, πότε γυμνόν και βραχώδες. Εκεί ήτο η πατρίς, ο τόπος της γεννήσεώς της. Κ’ εστέναζε τόσον δι’ αυτήν, ως να την εχώριζεν ολόκληρος ωκεανός εκείθεν, ενώ μόλις απείχε δώδεκα μίλια, και η μικρά ραχούλα του πρασίνου βουνού δεν ίσχυε να κρύψη την ημέραν την υψηλήν οφρύν του λευκού όρους. Και την επόθει τόσον, ως να την είχε στερηθή από χρόνων πολλών, ενώ μόλις από ολίγων εβδομάδων ευρίσκετο εις την γείτονα νήσον.

  3. 3.Έργα

    Κώστας Κρυστάλλης, 1890

    Also nature and solitude. Songs and poems of the mountains, village life, homesickness and desire, alive with the sounds and landscapes of Epirus.

    Γεράματα δὲν ἔχετε καὶ χάρο δὲ φοβᾶστε·τὰ μεσημέρια ἁπλώνετε τὸν ἴσκιο στὸ διαβάτη,στὸ ζευγολάτη, στὸ βοσκό, στοῦ κοπαδιοῦ τὸν πλῆθοΤὴν νύχτα ὁλόρθα κι ἄγρυπνα πίνετε καὶ ροφᾶτεδροσιὰ βουνίσια ἀχόρταγα καὶ τὸ ταχύ, ὅταν φέγγη,ἐσεῖς παλάτια γίνεστε στὸν κότσυφα, στ’ ἀηδόνι.Ἐσᾶς σᾶς τρέφουν κρύα νερά, τὰ χιόνια σᾶς πλαταίνουνμωρὲ βουνά, ψηλὰ βουνά, ψηλὰ καὶ δασωμένα,τώρα ποὺ ὁ Μάης σᾶς γιόμωσε μ’ ἀνθούς, μὲ χλόη, μὲ νιάτα,γιατί δὲν ξανανιώνετε κι ἐσεῖς τὸ γέρο ἐμένα,σάμπως καινούργια γένονται καὶ σάμπως ξανανιώνουντοῦτα τὰ χαμηλὰ κλαριὰ καὶ τὰ παλιὰ τὰ δέντρα,νὰ γίνω πάλι ὡς ἤμουν νιός, νὰ γίνω παλικάρι;

  4. 4.Φθινόπωρο

    Κωσταντίνος Χατζόπουλος, 1917

    Also melancholy and nature. A grown man sits by the sea and lets a single autumn unspool — childhood, first love, a sister's death — in prose that moves like light on water.

    Ο Στέφανος θυμάται τώρα πως έπειτα ήρθε το φθινόπωρο· ένα ήμερο φθινόπωρο με μέρες στη σειρά ασυννέφιαστες, χλιαρές και απάνεμες. Οι λόφοι άπλωναν βιολέτινοι με τ’ ανθισμένα ρείκια στις πλαγιές, πέρα οι γιαλοί αλλού μενεξεδένιοι αλλού τριανταφυλλοί, οι βράχοι σε σχήματα που άλλαζαν παράξενα κάθε στιγμή κρεμιόνταν σαν ανάεροι στα νερά, οι αμμουδιές χρυσοφεγγίζαν κάτω σαν παρδαλά πανιά απλωμένα στο ακρογιάλι. Ένα φως απαλό και διάφανο, που έμοιαζε σα να ήταν καθρέφτισμα κατιτίς άυλου, έτρεμε στον αέρα και στη γη.

  5. 5.1940

    Γιώργος Σαραντάρης, 1940

    Also nature and melancholy. Poems written in the last year of a short life: sea, light and the dead spoken of without dread.

    Πάλι σηκώνει τὴ σημαίαἘμεῖς μπαίνουμε χωρὶς φόβοΤὰ μάτια τὰ πουλιὰ μαζί μας μπαίνουνἈστράφτει ἡ πολιτεία ἀστράφτει ὁ νοῦς μαςἩ φαντασία τοὺς κήπους πλημμυράειΕἶναι παιδιὰ ποὺ στέκονται στὶς βρύσεςΚορυδαλλοὶ στοὺς ὄρθρους ἀκουμπᾶνεΣτὶς λεμονιὲς ἄγγελοι χορτάτοιΕἶναι ἀηδόνια ποὺ παντοῦ ξυπνᾶνεΦλογέρες παίζουν ἔντομα βουίζουνΕἶναι τραγούδια ἡ στάχτη τῶν νεκρῶνΚαὶ οἱ νεκροὶ κάπου ἀναγεννιοῦνται πάλιὉλοῦθε μᾶς μαζεύει ὁ ΘεὸςἜχουμε χέρια καθαρὰ καὶ πᾶμε.

  6. 6.Ζωή

    Γεράσιμος Μαρκοράς, 1898

    Also nature and tenderness. A Greek poet of the Ionian school turns birdsong, sea, mothers and lost youth into tight, singing stanzas — poetry that still has the smell of salt on it.

    Λουλούδια οὐρανοπότιστα, ποῦ μὲς τὸ λόγγο βγαίνουνκ’ ἐκεῖ σκορποῦν τὸ μόσχο τους καὶ ἀγνώριστα πεθαίνουν·δάκρυα νεροῦ, ποῦ χύνειβρυσοῦλα ξερολίβαδου, καὶ ἡ γῆ τὰ καταπίνει.Φτωχό, πανέρμο χάλασμα, τὸ μάτι μου σὲ βρέχειμὲ τῆς καρδιᾶς τὰ κλάϋματα, καὶ τρέχουν τοῦτα, ὡς τρέχειτοῦ πόνου μου τὸ κῦμα,σὰ βλέπω δίχως ὄνομα χορταριασμένο μνῆμα.

  7. 7.Συλλογές

    Κωστής Παλαμάς, 1886

    Also tenderness and nature. The great popular poet of modern Greece: ballads, island legends and small elegies, in the language people actually spoke. Look for the human gesture inside the folk song. At his best there is no one warmer and more exact about the things he loved. Still, some verse is more pastiche than lived experience, but the ambition is real. But the book has real ballads and real feeling, and a warm, generous voice, and Palamaς is a key figure in Greek letters. Read him as a poet who came from the folk tradition. Read him for the ballads and the small elegies. In the end, you get a sense of the poet's world and a few lines to underline. That is the honest case for this book,

Read pages from books like this, one at a time

BookFeed is a feed of real passages from real books. It learns what moves you and finds your next book.

Open BookFeed

Free, no sign-up.