BookFeed English Από τις παρεξηγήσεις της Έμμας ως τις περιπέτειες του Γκάλιβερ, αυτά τα βιβλία βρίσκουν το αστείο στις ανθρώπινες αυταπάτες, στους τρόπους και στις μικρές καθημερινές ανατροπές. Διάλεξε την κοφτερή κοινωνική κωμωδία της «Περηφάνια και προκατάληψη» ή τις σχολικές γκάφες του «Ημερολόγιο ενός σπασίκλα».
Μια σελίδα που το δείχνει
Ένας άντρας παρουσιάζει το συμφέρον του σαν πράξη εξιλέωσης.
Having now a good house and a very sufficient income, he intended to marry; and in seeking a reconciliation with the Longbourn family he had a wife in view, as he meant to choose one of the daughters, if he found them as handsome and amiable as they were represented by common report. This was his plan of amends—of atonement—for inheriting their father’s estate; and he thought it an excellent one, full of eligibility and suitableness, and excessively generous and disinterested on his own part. Jane Austen, 1813
Μια κοφτερή κωμωδία για τα χρήματα, τους τρόπους και τις λανθασμένες εκτιμήσεις, όπου μια έξυπνη γυναίκα κι ένας περήφανος άντρας πέφτουν συνεχώς έξω ο ένας για τον άλλον. Πιο αστεία και πιο δηκτική απ’ όσο φαντάζεται κανείς από τη φήμη της.
Jane Austen, 1815
Σολ Μπέλοου, 1959
Ένας πλούσιος, μεγαλόσωμος, οργισμένος Αμερικανός διηγείται τη ζωή του χωρίς φρένο: γυναίκες, ένα αγρόκτημα, ένα χρέος αγάπης κι ένας πόθος που δεν μπορεί να ονομάσει.
William Shakespeare, 1623
Jeff Kinney, 2007
Ένα εικονογραφημένο ημερολόγιο με σχέδια, παράπονα και κοινωνικές καταστροφές στο γυμνάσιο, γραμμένο από ένα παιδί που είναι σίγουρο πως μόνο εκείνο έχει τα λογικά του στο σχολείο.
James Joyce, 1922
Voltaire, 1759
Ένας καλόκαρδος νέος μαθαίνει πως ζούμε στον καλύτερο από όλους τους δυνατούς κόσμους και μετά τον στέλνουν να τον γυρίσει ολόκληρο για να το επαληθεύσει. Μικρό, γρήγορο και άγρια κωμικό, το βιβλίο στρέφεται ακόμα στις βολικές μας ιδέες.
Jonathan Swift, 1726
Ένας χειρουργός πλοίων ξεβράζεται άλλοτε σε αυλές νάνων, άλλοτε σε χώρες γιγάντων, αφηρημένων επιστημόνων και λογικών αλόγων. Κάθε χώρα δείχνει την ανθρώπινη ανοησία από μια νέα οπτική. Παραμένει η πιο κοφτερή σάτιρα της αγγλικής γλώσσας.
Πηνελόπη Δέλτα, 1932
Ένα καλοκαίρι με αδέλφια, μικρές επαναστάσεις και περιπέτειες που ξεφυτρώνουν μέσα από την καθημερινότητα.
Γεώργιος Σουρής, 1888
Αθήνα, 1888: ένας στιχοπλόκος εφημερίδας σατιρίζει με ομοιοκατάληκτους στίχους τον Διογένη, τον Βούδδα και τις δικές του κακές μέρες. Διαβάζεις για τα αστεία και μένεις για την πίκρα που κρύβεται από κάτω.
Mark Manson, 2016
Ένα βωμόστομο επιχείρημα: το άγχος δεν υποχωρεί όταν νοιάζεσαι περισσότερο, αλλά όταν διαλέγεις πιο προσεκτικά τι αξίζει να σε νοιάζει — και δέχεσαι το τίμημα αυτής της επιλογής.
Lewis Carroll, 1865
J. K. Rowling, 1998
Η δεύτερη χρονιά στο Χόγκουαρτς παίρνει σκοτεινή τροπή: ανοίγει μια κρυφή κάμαρα, μια φωνή σφυρίζει μέσα στους τοίχους και όλοι υποψιάζονται τον Χάρι, ενώ ένας ματαιόδοξος νέος καθηγητής παίρνει τα εύσημα.
Ανδρέας Καρκαβίτσας, 1899
Δώδεκα ιστορίες νέων ανθρώπων στο χείλος των πάντων — πόλεμος, θάλασσα, πρώτος έρωτας — από έναν γιατρό που έζησε τον πόλεμο από κοντά και τον μετέτρεψε σε σφιχτή, λυρική πεζογραφία.
Εμμανουήλ Ροΐδης, 1893
Γιατί ένας συγγραφέας προτιμά να διαβάζει τον Σπένσερ παρά να γράφει μία σελίδα: ένας κωμικός και οξύς λόγος ενάντια στη διγλωσσία.
Stephen Colbert, 2007
Ένας ψεύτικος συντηρητικός σχολιαστής εξηγεί την Αμερική με οργισμένους μονολόγους, γραφήματα και υποσημειώσεις. Μια κωμική χρονοκάψουλα της βεβαιότητας των τηλεοπτικών ειδήσεων και της δυσπιστίας απέναντι στους ειδικούς.
Άγγελος Βλάχος, 1893
Ένας υπαλληλάκος παντρεύεται μια πλούσια νύφη, με ένα μάτι λιγότερο και δεκαπέντε χρόνια περισσότερα, και ονειρεύεται τσάι και χορό. Κωμωδία με προίκες, ματαιοδοξία και οικογενειακό πόλεμο.
Alexandre Dumas, 1844
Kurt Vonnegut, 1973
Ένας ελάχιστα διαβασμένος συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας, ένας έμπορος αυτοκινήτων που καταρρέει κι ένας αφηγητής που μπαίνει στο ίδιο του το βιβλίο για να πει και στους δυο την αλήθεια.
Jerome K. Jerome, 1889
Τρεις φίλοι και ένα φοξ τεριέ κωπηλατούν στον Τάμεση και πέφτουν σε κάθε λογής μικροκαταστροφές. Η κωμωδία του υπερβολικού αποσκευολογίου, της κακοκαιρίας και της αυταπάτης παραμένει αστεία, ενώ οι παρεκβάσεις είναι κοφτερές.
John Green, 2012
Μια πνευματώδης έφηβη που ξέρει πως πεθαίνει γνωρίζει ένα αγόρι που αρνείται να μιλά με σοβαρό ύφος. Μαζί τα βάζουν με τη λήθη, τον έρωτα και τον συγγραφέα ενός ανολοκλήρωτου βιβλίου.
Benjamin Franklin, 1791
Ο γιος ενός τυπογράφου από τη Βοστώνη εξηγεί πώς έμαθε μόνος του να γράφει, να επιχειρηματολογεί και να φέρνει σε πέρας όσα αναλάμβανε, με ειλικρίνεια και αυτοσαρκασμό σπάνια για τα απομνημονεύματα της εποχής του.
Στέφανος Παπατρέχας
Μια θεατρική σάτιρα μπλέκει κατάρες, ιστορική βία και γλωσσικά ολισθήματα σε μια κωμωδία που ξεφεύγει.
Herman Melville, 1851
Ένα θαλασσινό μυθιστόρημα που διαρκώς σταματά για να αστειευτεί, να κάνει διάλεξη για τις φάλαινες και να κοιτάξει το χάος, με έναν καπετάνιο που έχει μετατρέψει το πένθος του σε έναν και μόνο, καταστροφικό σκοπό.
Every honest confession leaves something out, and it rarely matters.
Seldom, very seldom, does complete truth belong to any human disclosure; seldom can it happen that something is not a little disguised, or a little mistaken; but where, as in this case, though the conduct is mistaken, the feelings are not, it may not be very material.—Mr. Knightley could not impute to Emma a more relenting heart than she possessed, or a heart more disposed to accept of his.Emma · Jane Austen
Την αγαπά, κι εκείνος δεν μπορεί να το πιστέψει.
Ἔχει τηλέφωνο στὴν κρεβατοκάμαρά μου». Ἔτσι λοιπὸν ἀνεβήκαμε ἐπάνω. Σᾶς διαβεβαιώνω πὼς ἡ συμπεριφορὰ τῆς Λίλι δὲν εἶχε τίποτα τὸ πρόστυχο ἢ τὸ χυδαῖο. Ὅταν ξεντύθηκε, ἄρχισε νὰ μιλάει μὲ τρεμάμενη φωνή: «Σ‘ ἀγαπῶ! Σ‘ ἀγαπῶ!» Κι ἐγὼ εἶπα ἀπὸ μέσα μου καθὼς ἀγκαλιαστήκαμε: «Πῶς εἶναι δυνατὸν ν’ ἀγαπάει ἐμένα – ἐμένα, ἐμένα;» Ἀκούστηκε ἕνα κουβάρι ἀπὸ μπουμπουνητὰ κι ὕστερα ξέσπασε δυνατὴ βροχὴ μὲ ἀστραπὲς ποὺ μαστίγωνε τοὺς δρόμους, τὰ δέντρα, τὶς στέγες καὶ τὰ παντζούρια. Τὰ πάντα ἄστραφταν.Χέντερσον, ο Βασιλιάς της Βροχής · Σολ Μπέλοου
Being starved by someone who calls it love.
The more my wrong, the more his spite appears:
What, did he marry me to famish me?
Beggars, that come unto my father’s door,
Upon entreaty have a present aims;
If not, elsewhere they meet with charity:
But I, who never knew how to entreat,
Nor never needed that I should entreat,
Am starved for meat, giddy for lack of sleep,
With oaths kept waking and with brawling fed:
And that which spites me more than all these wants,
He does it under name of perfect love;
As who should say, if I should sleep or eat,
’Twere deadly sickness or else present death.The Taming of the Shrew · William Shakespeare
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροήΔιάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Το BookFeed είναι μια ροή με αποσπάσματα από βιβλία. Μαθαίνει τι σου αρέσει και σε βοηθά να βρεις το επόμενο βιβλίο σου.
Άνοιξε το BookFeedΔωρεάν, χωρίς εγγραφή.