Τα ταξίδια του Γκάλιβερ
Jonathan Swift (1667–1745), 1726
★ 3,59 από 306,4 χιλ. βαθμολογίες στο Goodreads
Ένας χειρουργός πλοίων ξεβράζεται άλλοτε σε αυλές νάνων, άλλοτε σε χώρες γιγάντων, αφηρημένων επιστημόνων και λογικών αλόγων. Κάθε χώρα δείχνει την ανθρώπινη ανοησία από μια νέα οπτική. Παραμένει η πιο κοφτερή σάτιρα της αγγλικής γλώσσας. Με χιούμορ και κοφτερή ειρωνεία, ο Γκάλιβερ περνά από αλλόκοτες χώρες, κι η κάθε στάση αποκαλύπτει μια άλλη ανθρώπινη ανοησία.
Ατμόσφαιρα: χιούμορ, περιέργεια και ανησυχία. Μιλά για την κοινωνία, την ηθική και την εξουσία.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν απολαμβάνεις τη σάτιρα, τις παράξενες περιπέτειες και τις ιστορίες που σχολιάζουν την εξουσία και την κοινωνία. Η γλώσσα και οι πολιτικές αναφορές του 18ου αιώνα μπορεί να θέλουν υπομονή, ενώ η ειρωνεία γίνεται συχνά πικρή.
Γιατί να το διαβάσεις
Οι περιπέτειες του Γκάλιβερ δίνουν στον Σουίφτ χώρο να σατιρίσει πολέμους, αυλές και ανθρώπινη έπαρση· το βιβλίο προσφέρει μια αιχμηρή ματιά στην κοινωνία μέσα από φανταστικούς κόσμους.
Σελίδες από το βιβλίο
Πέντε τρόποι να αρχίσει ένας πόλεμος, χωρίς να χρειάζεται λόγος.
“Sometimes the quarrel between two princes is to decide which of them shall dispossess a third of his dominions, where neither of them pretend to any right. Sometimes one prince quarrels with another for fear the other should quarrel with him. Sometimes a war is entered upon, because the enemy is too strong; and sometimes, because he is too weak. Sometimes our neighbours want the things which we have, or have the things which we want, and we both fight, till they take ours, or give us theirs. It is a very justifiable cause of a war, to invade a country after the people have been wasted by famine, destroyed by pestilence, or embroiled by factions among themselves. Καυχιέται για όλα όσα κάνει ο πόλεμος.
And being no stranger to the art of war, I gave him a description of cannons, culverins, muskets, carabines, pistols, bullets, powder, swords, bayonets, battles, sieges, retreats, attacks, undermines, countermines, bombardments, sea fights, ships sunk with a thousand men, twenty thousand killed on each side, dying groans, limbs flying in the air, smoke, noise, confusion, trampling to death under horses’ feet, flight, pursuit, victory; fields strewed with carcases, left for food to dogs and wolves and birds of prey; plundering, stripping, ravishing, burning, and destroying. And to set forth the valour of my own dear countrymen, I assured him, “that I had seen them blow up a hundred enemies at once in a siege, and as many in a ship, and beheld the dead bodies drop down in pieces from the clouds, to the great diversion of the spectators.” Ένας άνθρωπος γίνεται θέαμα στην αυλή των γιγάντων.
But as I was not in a condition to resent injuries, so upon mature thoughts I began to doubt whether I was injured or no. For, after having been accustomed several months to the sight and converse of this people, and observed every object upon which I cast my eyes to be of proportionable magnitude, the horror I had at first conceived from their bulk and aspect was so far worn off, that if I had then beheld a company of English lords and ladies in their finery and birth-day clothes, acting their several parts in the most courtly manner of strutting, and bowing, and prating, to say the truth, I should have been strongly tempted to laugh as much at them as the king and his grandees did at me. Jonathan Swift.Ο Σουίφτ το εξέδωσε ανώνυμα το 1726. Ο εκδότης του, Μπέντζαμιν Μοτ, έκοψε και άλλαξε στα κρυφά σημεία που φοβόταν πως ήταν επικίνδυνα. Το πλήρες κείμενο κυκλοφόρησε μόλις το 1735, σε έκδοση του Δουβλίνου.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Περισσότερα βιβλία — Jonathan Swift
Gulliver's Travels
Jonathan Swift, 1726
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Τα ταξίδια του Γκάλιβερ»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν απολαμβάνεις τη σάτιρα, τις παράξενες περιπέτειες και τις ιστορίες που σχολιάζουν την εξουσία και την κοινωνία. Η γλώσσα και οι πολιτικές αναφορές του 18ου αιώνα μπορεί να θέλουν υπομονή, ενώ η ειρωνεία γίνεται συχνά πικρή.
- Πώς είναι το «Τα ταξίδια του Γκάλιβερ»;
- Με χιούμορ και κοφτερή ειρωνεία, ο Γκάλιβερ περνά από αλλόκοτες χώρες, κι η κάθε στάση αποκαλύπτει μια άλλη ανθρώπινη ανοησία. Ατμόσφαιρα: χιούμορ, περιέργεια και ανησυχία. Μιλά για την κοινωνία, την ηθική και την εξουσία.
- Τι να διαβάσω μετά το «Τα ταξίδια του Γκάλιβερ»;
- Αν σου άρεσε το «Τα ταξίδια του Γκάλιβερ», δοκίμασε «Καντίντ» (Voltaire), «The Adventures of Huckleberry Finn» (Mark Twain) και «The Three Musketeers» (Alexandre Dumas).
Μια γεύση από τη ροή
Πώς περιγράφεις μια σφαγή σαν να κρίνεις παρέλαση;
There was never anything so gallant, so spruce, so brilliant, and so well disposed as the two armies. Trumpets, fifes, hautboys, drums, and cannon made music such as Hell itself had never heard. The cannons first of all laid flat about six thousand men on each side; the muskets swept away from this best of worlds nine or ten thousand ruffians who infested its surface. The bayonet was also a sufficient reason for the death of several thousands. The whole might amount to thirty thousand souls. Candide, who trembled like a philosopher, hid himself as well as he could during this heroic butchery.
Καντίντ · Voltaire
What silence feels like when it isn't loneliness.
This second night we run between seven and eight hours, with a current that was making over four mile an hour. We catched fish and talked, and we took a swim now and then to keep off sleepiness. It was kind of solemn, drifting down the big, still river, laying on our backs looking up at the stars, and we didn’t ever feel like talking loud, and it warn’t often that we laughed—only a little kind of a low chuckle. We had mighty good weather as a general thing, and nothing ever happened to us at all—that night, nor the next, nor the next.
The Adventures of Huckleberry Finn · Mark Twain
The particular agony of walking into a room where everyone already knows each other.
It was, then, into the midst of this tumult and disorder that our young man advanced with a beating heart, ranging his long rapier up his lanky leg, and keeping one hand on the edge of his cap, with that half-smile of the embarrassed provincial who wishes to put on a good face. When he had passed one group he began to breathe more freely; but he could not help observing that they turned round to look at him, and for the first time in his life d’Artagnan, who had till that day entertained a very good opinion of himself, felt ridiculous.
The Three Musketeers · Alexandre Dumas
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή