Μπέογουλφ
Beowulf poet (1856–1928), 1000
Μια αίθουσα πολιορκημένη κάθε νύχτα, ένας ξένος που προσφέρεται να τα βάλει με το πλάσμα του σκότους κι ένας ποιητής που κάνει τις καυχησιές, το πένθος και το πεπρωμένο να ακούγονται σαν τον καιρό. Το αρχαιότερο αγγλικό έπος. Το έπος κινείται με δραματικό βάρος: καυχησιές και μάχες δίνουν τη θέση τους στο πένθος, ενώ ο φόβος και το πεπρωμένο μένουν κοντά.
Ατμόσφαιρα: δέος, φόβος και θλίψη. Μιλά για την περιπέτεια, τον θάνατο και την εξουσία.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν θέλεις παλιά έπη, σκοτεινή περιπέτεια και ποιητικές σκέψεις για τη δόξα και τον θάνατο. Η αγγλική έκδοση χρησιμοποιεί αρχαΐζουσα γλώσσα, οπότε το απόσπασμα μπορεί να θέλει υπομονή.
Γιατί να το διαβάσεις
Διάβασέ το για να γνωρίσεις το αρχαιότερο αγγλικό έπος και έναν κόσμο όπου η γενναιότητα, η απώλεια και η μοίρα ακούγονται μαζί.
Σελίδες από το βιβλίο
Τι μπορεί να συμβεί όταν τίποτα δεν έχει πάει ποτέ στραβά;
He often permitteth the mood-thought of man of The illustrious lineage to lean to possessions, 80 Allows him earthly delights at his manor, A high-burg of heroes to hold in his keeping, Maketh portions of earth-folk hear him, And a wide-reaching kingdom so that, wisdom failing him, He himself is unable to reckon its boundaries; 85 He liveth in luxury, little debars him, Nor sickness nor age, no treachery-sorrow Becloudeth his spirit, conflict nowhere, No sword-hate, appeareth, but all of the world doth Wend as he wisheth; the worse he knoweth not, 90 Till arrant arrogance inward pervading, Waxeth and springeth, when the warder is sleeping, The guard of the soul: with sorrows encompassed, Too sound is his slumber, the slayer is near him, Who with bow and arrow aimeth in malice. Ένας ξένος υπόσχεται να νικήσει ή να πεθάνει στην αίθουσα.
When I boarded my boat with a band of my liegemen, I would work to the fullest the will of your people Or in foe’s-clutches fastened fall in the battle. Deeds I shall do of daring and prowess, 80 Or the last of my life-days live in this mead-hall." Τα μεγάλα λόγια ακούγονται τη νύχτα· το πρωί δείχνει άλλη εικόνα.
25 O’er the ale-vessel promised warriors in armor They would willingly wait on the wassailing-benches A grapple with Grendel, with grimmest of edges. Then this mead-hall at morning with murder was reeking, The building was bloody at breaking of daylight, 30 The bench-deals all flooded, dripping and bloodied, The folk-hall was gory: I had fewer retainers, Dear-beloved warriors, whom death had laid hold of. Beowulf poet.Το μοναδικό σωζόμενο χειρόγραφο, γραμμένο γύρω στο 1000, κάηκε εν μέρει στη φωτιά του 1731 στο Ashburnham House. Κανείς δεν ξέρει ποιος έγραψε το ποίημα και το χειρόγραφο δεν του δίνει τίτλο.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Μπέογουλφ»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν θέλεις παλιά έπη, σκοτεινή περιπέτεια και ποιητικές σκέψεις για τη δόξα και τον θάνατο. Η αγγλική έκδοση χρησιμοποιεί αρχαΐζουσα γλώσσα, οπότε το απόσπασμα μπορεί να θέλει υπομονή.
- Πώς είναι το «Μπέογουλφ»;
- Το έπος κινείται με δραματικό βάρος: καυχησιές και μάχες δίνουν τη θέση τους στο πένθος, ενώ ο φόβος και το πεπρωμένο μένουν κοντά. Ατμόσφαιρα: δέος, φόβος και θλίψη. Μιλά για την περιπέτεια, τον θάνατο και την εξουσία.
- Τι να διαβάσω μετά το «Μπέογουλφ»;
- Αν σου άρεσε το «Μπέογουλφ», δοκίμασε «Θεία Κωμωδία» (Dante Alighieri), «Η Ιλιάδα» (Homer) και «Δράκουλας» (Bram Stoker).
Μια γεύση από τη ροή
Ο λόγος ενός καπετάνιου στους κουρασμένους ναύτες του για τον σκοπό της ανθρώπινης ζωής.
Consider ye the seed from which ye sprang; Ye were not made to live like unto brutes, But for pursuit of virtue and of knowledge.’ So eager did I render my companions, With this brief exhortation, for the voyage, That then I hardly could have held them back. And having turned our stern unto the morning, We of the oars made wings for our mad flight, Evermore gaining on the larboard side.
Θεία Κωμωδία · Dante Alighieri
Δεν έχει να της προσφέρει παρηγοριά πέρα από όσα έρχονται.
So speaking, to the arms of his dear spouse He gave the boy; she on her fragrant breast Received him, weeping as she smiled. The chief Beheld, and, moved with tender pity, smoothed Her forehead gently with his hand and said:— “Sorrow not thus, beloved one, for me. No living man can send me to the shades Before my time; no man of woman born, Coward or brave, can shun his destiny. But go thou home, and tend thy labors there— The web, the distaff—and command thy maids To speed the work: The cares of war pertain To all men born in Troy, and most to me.”
Η Ιλιάδα · Homer
Δες τον να πείθει τον εαυτό του να μην μετανιώσει.
Manfred, though persuaded, like his wife, that the vision had been no work of fancy, recovered a little from the tempest of mind into which so many strange events had thrown him. Ashamed, too, of his inhuman treatment of a Princess who returned every injury with new marks of tenderness and duty, he felt returning love forcing itself into his eyes; but not less ashamed of feeling remorse towards one against whom he was inwardly meditating a yet more bitter outrage, he curbed the yearnings of his heart, and did not dare to lean even towards pity. The next transition of his soul was to exquisite villainy.
Το Κάστρο του Οτράντο · Horace Walpole
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή