Το έργο μου
Όλγα Ράουν, 2021
Μια γυναίκα προσπαθεί να ενώσει τα χρόνια που δεν θυμάται, μέσα από τα δικά της σκορπισμένα γραπτά και μια εγκυμοσύνη που ξαναφέρνει το παρελθόν κοντά.
Ατμόσφαιρα: ανησυχία, περιέργεια και χιούμορ. Μιλά για την ταυτότητα, τη μνήμη και την οικογένεια.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Κι αν τα γραπτά σου μοιάζουν με μαρτυρία εναντίον σου;
Απ’ όλα τα μέρη αυτού του βιβλίου, ωστόσο, εκείνα που με ταράζουν περισσότερο είναι όσα κάποιος (εγώ;) γράφει για μια γυναίκα που φέρει το δικό μου όνομα. Θαρρείς κι εκείνα τα χρόνια δρούσε μια άλλη οντότητα, που με παρατηρούσε εξονυχιστικά κι ανελέητα και κατέγραφε κάθε μου κίνηση. Κάποια που με θεωρούσε γένους θηλυκού, υστερική. Και καθώς τα διαβάζω, μερικές φορές νιώθω ένα χέρι να με γραπώνει απ’ τον σβέρκο και να μου πιέζει το κεφάλι προς τα κάτω. Λες και τη νύχτα βγαίνει κάποια άλλη απ’ την ντουλάπα μου για να γράψει αυτά τα κείμενα. Όλγα Ράουν.Η Όλγα Ράουν είναι Δανή μυθιστοριογράφος και ποιήτρια. Το βιβλίο κινείται ανάμεσα στην αυτοβιογραφία, τη μυθοπλασία και το αρχείο μιας ζωής.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Πώς είναι το «Το έργο μου»;
- Ατμόσφαιρα: ανησυχία, περιέργεια και χιούμορ. Μιλά για την ταυτότητα, τη μνήμη και την οικογένεια.
- Τι να διαβάσω μετά το «Το έργο μου»;
- Αν σου άρεσε το «Το έργο μου», δοκίμασε «Οι πλανόβιοι» (Γουαδαλούπε Νέτελ), «Μια οικογενειακή υπόθεση» (Claire Lynch) και «Ο μυστηριώδης επισκέπτης» (Nita Prose).
Μια γεύση από τη ροή
Το μέλλον που θέλεις μπορεί να σε φοβίζει όταν δεν ξέρεις αν θα το ζήσεις.
Με ανατρίχιασε η διαπίστωσή του. Με κολάκευε το γεγονός ότι ο Φρανκ με θεωρούσε πιο έξυπνη απ’ τους υπόλοιπους συγγενείς μας, στους οποίους εγώ έβρισκα αμέτρητα ελαττώματα, αλλά το να είμαι διαφορετική με φόβιζε κιόλας. Παρότι μου άρεσε η λογοτεχνία, παρότι ένιωθα έλξη για τους παραβάτες και τους εκκεντρικούς ανθρώπους όπως εκείνος, εγώ ναι, ήθελα να παντρευτώ και να κάνω παιδιά. Με ανησυχούσε πολύ η πιθανότητα να μην το καταφέρω ποτέ και, κυρίως, να βρεθώ κάποια μέρα σ’ ένα νοσοκομείο χωρίς τη στήριξη κανενός. «Δηλαδή, με ήξερες ήδη;»
Οι πλανόβιοι · Γουαδαλούπε Νέτελ
Η αξία της δουλειάς αλλάζει όταν μιλά εκείνη που την κάνει.
Σκέφτεστε ότι η δουλειά μου είναι ταπεινή, ότι της αρμόζει περισσότερο η ντροπή παρά η υπερηφάνεια. Σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελα να σας υποδείξω τι να σκέφτεστε, αλλά ΚΤΤΜΓ (κατά την ταπεινή μου γνώμη), είστε φουλ λάθος. Με συγχωρείτε. Ήμουν λίγο απότομη. Όσο ζούσε η γιαγιά, με συμβούλευε να προσέχω τον τόνο μου και με νουθετούσε όταν πιθανόν προσέβαλλα τους άλλους. Θα σας πω κάτι ενδιαφέρον: Παρόλο που η γιαγιά είναι νεκρή, εγώ συνεχίζω να ακούω τη φωνή της στο κεφάλι μου. Δεν είναι ενδιαφέρον πώς ένας άνθρωπος μπορεί να παραμένει το ίδιο παρών μετά θάνατον όσο και όταν ζούσε; Είναι κάτι που συλλογίζομαι συχνά τον τελευταίο καιρό. Να φέρεσαι στους άλλους όπως θέλεις να σου φέρονται.
Ο μυστηριώδης επισκέπτης · Nita Prose
What parents quietly pack away, and never mention afterward.
She suspects that, to be a good parent, she must pack away the mothering part of herself into a box and gently close the lid on it. She had not realised this is what would be required of her, had not seen it coming. And yet she will do so willingly. Would you lay down your life for your child? the world silently asks. Yes, she’s done this. But she hadn’t known there would be a second reckoning, where this would eventually mean laying down the arms of motherhood: caution, foreseeing, checking, reminding, nurturing, openly caring.
The Names · Florence Knapp
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή