Το φύλλο. Το πηγάδι. Τ’ αγγείασμα
Vassilis Vassilikos, 1961
Λογοτεχνική πεζογραφία Σύγχρονη πεζογραφία
Ένα δικό του δωμάτιο γίνεται αφορμή να δει ένας νέος αλλιώς τη μοναξιά, την επιθυμία και τη Θεσσαλονίκη.
Ατμόσφαιρα: περιέργεια, μελαγχολία και λαχτάρα. Μιλά για την ταυτότητα, το σπίτι και τη μνήμη.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Από ένα παράθυρο, η πόλη γίνεται θάλασσα.
«Από την μπαλκονόπορτα αυτή», έγραφε στον φίλο του τον Κώστα, που σπούδαζε στο Μόναχο σκηνοθέτης του κινηματογράφου, «βλέπω ολόκληρη την Πάνω Πόλη, σε πλάτος και σε βάθος, τα Κάστρα, το Γεντί Κουλέ (θυμάσαι το τραγούδι;), τη Ροτόντα και τον μιναρέ, τη Μονή Βλατάδων, που μου φαίνεται τόσο κοντά, που έτσι ν’ απλώσω το χέρι μου νομίζω ότι θα πιάσω τα παγόνια της από τις ουρές τους. Δεν ξέρεις τι χαρά είναι για τα μάτια μου, που στεγνώνουν μες στις σελίδες της Γεωπονίας, τι ανακούφιση για την έγκλειστη ψυχή μου, όταν βλέπω όλη αυτή τη θάλασσα των κεραμιδιών σπαρταριστή, ανήσυχη, με τους τρούλους από τις εκκλησιές που ξεμυτίζουν σαν ράχες από φάλαινες ανάμεσά τους, να ξεδιπλώνεται κυματιστά προς τα πάνω, καταλήγοντας στα Εφταπύργια Τείχη, που λες και δαγκάνουν με το ξεδοντιασμένο στόμα τους τον ουρανό. Vassilis Vassilikos.Ο Βασίλης Βασιλικός γεννήθηκε στην Καβάλα το 1934 και έγινε ένας από τους πιο πολυμεταφρασμένους σύγχρονους Έλληνες συγγραφείς.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Πώς είναι το «Το φύλλο. Το πηγάδι. Τ’ αγγείασμα»;
- Ατμόσφαιρα: περιέργεια, μελαγχολία και λαχτάρα. Μιλά για την ταυτότητα, το σπίτι και τη μνήμη.
- Τι να διαβάσω μετά το «Το φύλλο. Το πηγάδι. Τ’ αγγείασμα»;
- Αν σου άρεσε το «Το φύλλο. Το πηγάδι. Τ’ αγγείασμα», δοκίμασε «Η τριλογία της Νέας Υόρκης» (Paul Auster), «Η αναζήτηση» (Νίκος Θέμελης) και «Το νησί» (Victoria Hislop).
Μια γεύση από τη ροή
Μπορεί ένας περίπατος να σε βγάλει για λίγο από τον εαυτό σου.
Παραδινοντας τον εαυτΟ του στους δρΟμους, καταντωντας Ενας οφθαλμΟς, μπορουσε να ξεφυγει απΟ τις σκΕψεις. Η ΝΕα ΥΟρκη ηταν το πουθενΑ που ειχε χτισει ολΟγυρΑ του… ΚΑθε φορΑ που Εβγαινε για περιπατο, Ενιωθε Οτι Αφηνε πισω του τον εαυτΟ του. ΑυτΟ ηταν Ο,τι ζητουσε Ολο κι Ολο: να μην ειναι πουθενΑ. 10 Πηγαιναν πια πΑνω απΟ πΕντε χρΟνια. Δεν το πολυσκεφτΟταν πλΕον. Μια στο τΟσο, ξαφνικΑ Ενιωθε πως ηταν… να Εχει στην αγκαλιΑ του το τριχρονο αγορΑκι του. Ηταν Ενα αποτυπωμα του παρελθΟντος στο σωμα του. Εκεινες Ομως οι στιγμΕς Ερχονταν τωρα πιο σπΑνια. Ειχε συνεχισει να γρΑφει επειδη ηταν το μΟνο πρΑγμα που Ενιωθε Οτι μπορουσε να κΑνει. Παρακαλω;
Η τριλογία της Νέας Υόρκης · Paul Auster
Η αναμονή μακραίνει τον χρόνο· η επιστροφή τον κάνει να τρέχει.
Ο ίδιος διάλεγε για τον πατέρα το καλύτερο κρασί απ’ όλο το Ζαγόρι. Η οικογενειακή ζωή στα Ζαγόρια κυλούσε ήρεμα, όπως έπρεπε, με όλους τους κανόνες, είτε ο πατέρας ήτανε κοντά μας, είτε έλειπε μακριά για τις δουλειές του. Όμως η παρουσία του άλλαζε τους ρυθμούς της ζωής όλων μας. Όταν έλειπε, ο χρόνος δεν κυλούσε κι όταν ήτανε κοντά μας, έτρεχε όλο και πιο γρήγορα. Οι οδηγίες δεν γίνονταν ποτέ διαταγές, οι επιθυμίες ποτέ εντολές και πάντοτε «να πάμε» ή «να κάνουμε», «να φροντίσουμε», όλα αφορούσαν όλους. Η ζωή οριζόταν απ’ τους κύκλους της αναμονής για την επιστροφή και τους κύκλους της ετοιμασίας μέχρι να ξαναφύγει. Ο Αϊ-Δημήτρης κι ο Αϊ-Γιώργης θυμίζανε το γύρισμα του χρόνου κάθε έξι μήνες.
Η αναζήτηση · Νίκος Θέμελης
Ένα γράμμα γίνεται ο δρόμος προς όσα έμειναν ανείπωτα.
Το μόνο στοιχείο που διαθέτει για να ξετυλίξει το κουβάρι του παρελθόντος είναι ένα γράμμα που της δίνει η μητέρα της. Της υπόσχεται πως, αν το παραδώσει σε μια παλιά της φίλη, θα μάθει όλη την αλήθεια.
Το νησί · Victoria Hislop
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή