Ελένη Δαρζέντα
Λένα Μαντά, 2018
Σε ένα πλούσιο οικογενειακό πάρτι γενεθλίων, μια ισχυρή μητριάρχης ανακαλύπτει πως τα χρήματα και η εξουσία δεν κάνουν μια οικογένεια να νιώθει σπίτι.
Ατμόσφαιρα: ανησυχία, μελαγχολία και αντίσταση. Μιλά για την οικογένεια, την εξουσία και την ταυτότητα.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Πόσο κοστίζει να δείχνεις άτρωτη όταν μένεις μόνη;
Δεν πίστευε στις ευχές η Ελένη Δαρζέντα. Στη ζωή της ό,τι κι αν ευχήθηκε δεν ευοδώθηκε. Πάλεψε με θεούς και δαίμονες για να καταφέρει ό,τι έφτιαξε, χρειάστηκε να ματώσει τα χείλη της, τόσες φορές που τα δάγκωσε γεμάτη απελπισία, και τις κραυγές της απόγνωσης τις έπνιγε πάντα σ’ ένα μαξιλάρι τα βράδια, στο κρεβάτι της, γιατί μόνο εκεί άφηνε το προσωπείο να πέσει. Εκείνη τη μάσκα που δεν επέτρεπε σε κανέναν να αντιληφθεί συναίσθημα, σκέψη, προσδοκία ή αποτυχία της. Λένα Μαντά.Η Λένα Μαντά είναι από τις πιο πολυδιαβασμένες σύγχρονες Ελληνίδες μυθιστοριογράφους. Στα βιβλία της βρίσκονται συχνά στο κέντρο οι γυναίκες και οι δεσμοί της οικογένειας.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Πώς είναι το «Ελένη Δαρζέντα»;
- Ατμόσφαιρα: ανησυχία, μελαγχολία και αντίσταση. Μιλά για την οικογένεια, την εξουσία και την ταυτότητα.
- Τι να διαβάσω μετά το «Ελένη Δαρζέντα»;
- Αν σου άρεσε το «Ελένη Δαρζέντα», δοκίμασε «Το τρίτο στεφάνι» (Costas Taktsis), «Ντόμινο» (Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη) και «Ο ενοχικός άνθρωπος» (Μάρω Βαμβουνάκη).
Μια γεύση από τη ροή
Ένα οικογενειακό παράπονο ξεχειλίζει σε μια απρόσμενη εξομολόγηση.
Δε μπορώ, όχι, δε μπορώ να την υποφέρω πια!… Τι πληγή είν’ αυτή που μου ’στειλες, θε μου; Τι αμαρτίες έχω κάνει για να με τιμωρείς τόσο σκληρά; Ως πότε θα την έχω στην καμπούρα μου; Ως πότε θα ’μαι υποχρεωμένη να την ανέχομαι, να βλέπω τη μούρη της, ν’ ακούω τη φωνή της, ως πότε; Δε θα βρεθεί επιτέλους κανένας στραβός χριστιανός να την πάρει, ν’ απαλλαγώ απ’ αυτό το έκτρωμα της φύσεως, που μ’ άφησε ο πατέρας της για να μ’ εκδικηθεί – που χαΐρι και προκοπή να μη δουν εκείνοι που δε μ’ άφησαν να κάνω την έκτρωση!…
Το τρίτο στεφάνι · Costas Taktsis
Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει μια παλιά έχθρα;
Κράτησε εκείνος τον Παύλο, και τον Αιμίλιο τον παρέδωσε στον Αριστομένη, τον βιολογικό του πατέρα. Τα δίδυμα μεγαλώνουν χωρίς να γνωρίζει το ένα την ύπαρξη του άλλου. Ώσπου ο Αιμίλιος εξαφανίζεται. Και τότε ο Αριστομένης προσκαλεί όσους θεωρεί πως του έκαναν κακό στο μικρό ιδιόκτητο νησί του στο Λιβυκό Πέλαγος. Για να τους εκδικηθεί…
Ντόμινο · Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη
Μια ταμπέλα τη συνοδεύει· μαζί της, η ελπίδα για αγάπη.
Hταν δέκα ετών η Αλέκα όταν ανακάλυψε την καρτέλα της στην παιδόπολη Καβάλας. Επίθετο δίπλα στο όνομά της δεν υπήρχε. Υπήρχε όμως η λέξη «νόθο» να χαρακτηρίζει την ίδια, και η άγνωστη λέξη «ιερόδουλος» για τη μητέρα της. Εκείνη είχε αφήσει την Αλέκα, έξι χρόνων παιδί, στην παιδόπολη, χωρίς να δώσει ξανά σημεία ζωής, παρά πολλά χρόνια αργότερα. Η Αλέκα πέρασε όλη της τη ζωή παλεύοντας ν’ αποδείξει ότι από αγκάθι βγαίνει ρόδο. Όσο κι αν την πλήγωσαν, όσο κι αν την απέρριψαν, εκείνη είχε πάντα μια χρυσή καρδιά γεμάτη αγάπη για όλους. Ο πατέρας που δε γνώρισε ζούσε πάντα μέσα στην ψυχή της, μαζί με τη λαχτάρα της κάποτε να τον συναντήσει.
Η γυναίκα που ήξερε μόνο να αγαπάει · Μαρία Τζιρίτα
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή