Πρώσικο μπλε
Φίλιπ Κερ, 1994
A sharp-edged Berlin noir sends ex-policeman Bernie Gunther into a world where power speaks softly and every favor has a price.
Feels like unease, curiosity and humor. About power, morality and freedom.
A page from the book
When comfort is offered as a substitute for freedom.
«Πολύ σπάνια γνωρίζει ποιο είναι το καλό του. Σχεδόν δεκατέσσερα εκατομμύρια Γερμανοί ψήφισαν τον Χίτλερ τον Μάρτιο του 1932, κάνοντας τους ναζί το μεγαλύτερο κόμμα στο Ράιχσταγκ. Πιστεύεις ειλικρινά ότι είχαν έστω μια αμυδρή ιδέα ποιο ήταν το καλύτερο γι’ αυτούς; Φυσικά όχι. Κανείς δεν ήξερε. Το μόνο που ένοιαζε τον κόσμο ήταν ένας τακτικός μισθός, τα τσιγάρα και η μπίρα». «Υποθέτω πως γι’ αυτό είκοσι χιλιάδες Ανατολικογερμανοί πρόσφυγες περνούσαν στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία κάθε μήνα – τουλάχιστον μέχρι που επιβάλατε το τάχα μου ειδικό καθεστώς με την απαγορευμένη ζώνη και τη λωρίδα προστασίας. Αναζητούσαν καλύτερη μπίρα και τσιγάρα και ίσως την ευκαιρία να παραπονεθούν λίγο χωρίς να φοβούνται τις συνέπειες». «Ποιος ήταν εκείνος που είπε ότι κανείς δεν είναι πιο ανέλπιδα σκλαβωμένος από εκείνους που πιστεύουν ότι είναι ελεύθεροι;» «Ο Γκαίτε. Και δεν τον παραθέσατε σωστά. Φίλιπ Κερ.Philip Kerr launched Bernie Gunther in 1989 with March Violets, the first novel in his Berlin Noir trilogy.
Books that feel like this
More by Φίλιπ Κερ
Στο Χάκι
Φιλιπ Κερ, 1996
A Havana brothel owner, a borrowed Chevy and a secret detour to Haiti: a Chandler-style mystery set in 1950s Cuba, where everyone is running a favour.
Where to get it
Some of these links earn us a small commission, at no cost to you. It keeps BookFeed free.
Questions readers ask
- What is Πρώσικο μπλε like?
- Feels like unease, curiosity and humor. About power, morality and freedom.
- What should I read after Πρώσικο μπλε?
- If you liked Πρώσικο μπλε, try Χόρα (Φώτης Δούσος), Ο θάνατος του Οδυσσέα (Δημήτρης Σίμος) and Το λάθος (Αντώνης Σαμαράκης).
A taste of the feed
When the convenient story starts to matter more than the true one.
Είμαι σίγουρος ότι πρόκειται για συμμορία, που κατέστρωνε μήνες το σχέδιό της, ίσως και για χρόνια. Θα πρέπει να εξακριβώσουμε γρήγορα αν και κατά πόσο ο δικός μας, ο Βασιλάνος, εμπλέκεται. Σε αυτή την περίπτωση κρατάμε την άκρη του νήματος, έχουμε στα χέρια μας ήδη έναν. Άρα μας βολεύει να ισχύει κάτι τέτοιο. Και στην καταπολέμηση του εγκλήματος συχνά είναι προτιμότερο να γίνεται αυτό που βολεύει την αστυνομία, και ας πρόκειται για ψέμα (αυτό off the record), και όχι ό,τι συγγενεύει περισσότερο με την πραγματικότητα. Όπως και να ’χει, μας λείπουν οι δύο βασικοί ύποπτοι. Δεν θα εκπλαγώ, αν τους δούμε να χτυπάνε πάλι, σύντομα, σε ανύποπτο χρόνο. Καλό είναι να τους σταματήσουμε τώρα.
Χόρα · Φώτης Δούσος
A suitcase can be heavy for reasons no one wants to name.
Τώρα τα πόδια με τις αρβύλες άλλαξαν πορεία, ενώ μια μαύρη αδιάβροχη βαλίτσα προσγειώθηκε δίπλα στις μπότες του γέρου. Δευτερόλεπτα μετά, ο Άρης άκουσε το όνομά του και ανέβηκε στο κατάστρωμα. Ήταν μόνοι. Εκείνος και ο Θείος, ενώ το ταχύπλοο απομακρυνόταν στο πέλαγος. Ο γέρος έδειξε με το μπαστούνι μια μαύρη βαλίτσα και ο Άρης έσκυψε να τη σηκώσει. «Έλα μαζί μου». Η αποσκευή ήταν βαριά και αποφάσισε να τη σύρει. Ο γέρος προχώρησε προς τη λευκή λουστραρισμένη πόρτα στο βάθος του καταστρώματος, ενώ το καταμαράν παλαντζάρισε στην ακαταστασία των νερών. Ο Άρης προσπαθούσε μάταια να αποφασίσει αν αυτό που έσερνε προς την πόρτα ταλαντευόταν από τα απόνερα ή αν κάτι ζωντανό πάλευε να δραπετεύσει δονώντας τη χειρολαβή του.
Ο θάνατος του Οδυσσέα · Δημήτρης Σίμος
Can one ordinary moment unsettle a system built to leave no room for people?
Στη διάρκεια του ταξιδιού, όμως, ο απάνθρωπος ορθολογισμός και η μαθηματική αντίληψη του Καθεστώτος και της Ασφάλειας θα βρεθούν απέναντι σε ένα απρόοπτο¯ σε ένα λάθος. Ο πολίτης και ο ένας από τους πράκτορες προλαβαίνουν ακούσια να μοιραστούν στιγμές απροσποίητα ανθρώπινες¯ μια βόλτα, η πλαζ, μια μπάλα, το λούνα παρκ. Αρκεί ένας κόκκος ανθρωπιάς για να βραχυκυκλώσει την αμείλικτη τελειότητα του καθεστωτικού Σχεδίου και του μηχανισμού της εξόντωσης;
Το λάθος · Αντώνης Σαμαράκης
Read pages from books like this, one at a time
Keep reading in the feed