Πρώσικο μπλε
Φίλιπ Κερ, 1994
Ένα αιχμηρό αστυνομικό μυθιστόρημα στέλνει τον πρώην αστυνομικό Μπέρνι Γκούντερ σε έναν κόσμο όπου η εξουσία μιλά χαμηλόφωνα και κάθε χάρη έχει τίμημα.
Ατμόσφαιρα: ανησυχία, περιέργεια και χιούμορ. Μιλά για την εξουσία, την ηθική και την ελευθερία.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Όταν οι μικρές ανέσεις παίρνουν τη θέση της ελευθερίας.
«Πολύ σπάνια γνωρίζει ποιο είναι το καλό του. Σχεδόν δεκατέσσερα εκατομμύρια Γερμανοί ψήφισαν τον Χίτλερ τον Μάρτιο του 1932, κάνοντας τους ναζί το μεγαλύτερο κόμμα στο Ράιχσταγκ. Πιστεύεις ειλικρινά ότι είχαν έστω μια αμυδρή ιδέα ποιο ήταν το καλύτερο γι’ αυτούς; Φυσικά όχι. Κανείς δεν ήξερε. Το μόνο που ένοιαζε τον κόσμο ήταν ένας τακτικός μισθός, τα τσιγάρα και η μπίρα». «Υποθέτω πως γι’ αυτό είκοσι χιλιάδες Ανατολικογερμανοί πρόσφυγες περνούσαν στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία κάθε μήνα – τουλάχιστον μέχρι που επιβάλατε το τάχα μου ειδικό καθεστώς με την απαγορευμένη ζώνη και τη λωρίδα προστασίας. Αναζητούσαν καλύτερη μπίρα και τσιγάρα και ίσως την ευκαιρία να παραπονεθούν λίγο χωρίς να φοβούνται τις συνέπειες». «Ποιος ήταν εκείνος που είπε ότι κανείς δεν είναι πιο ανέλπιδα σκλαβωμένος από εκείνους που πιστεύουν ότι είναι ελεύθεροι;» «Ο Γκαίτε. Και δεν τον παραθέσατε σωστά. Φίλιπ Κερ.Ο Φίλιπ Κερ σύστησε τον Μπέρνι Γκούντερ το 1989 με τις «Βιολέτες του Μάρτη», το πρώτο μυθιστόρημα της τριλογίας Berlin Noir.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Περισσότερα βιβλία — Φίλιπ Κερ
Στο Χάκι
Φίλιπ Κερ, 1996
Μια τσατσά στην Αβάνα, μια δανεική Chevrolet κι ένα μυστικό ταξίδι στην Αϊτή: ένα αστυνομικό μυθιστόρημα σε ρυθμό Τσάντλερ, στην Κούβα του 1954, όπου όλοι ζητούν μια χάρη.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Πώς είναι το «Πρώσικο μπλε»;
- Ατμόσφαιρα: ανησυχία, περιέργεια και χιούμορ. Μιλά για την εξουσία, την ηθική και την ελευθερία.
- Τι να διαβάσω μετά το «Πρώσικο μπλε»;
- Αν σου άρεσε το «Πρώσικο μπλε», δοκίμασε «Χόρα» (Φώτης Δούσος), «Ο θάνατος του Οδυσσέα» (Δημήτρης Σίμος) και «Το λάθος» (Αντώνης Σαμαράκης).
Μια γεύση από τη ροή
Όταν η βολική εκδοχή μετρά περισσότερο από την αληθινή.
Είμαι σίγουρος ότι πρόκειται για συμμορία, που κατέστρωνε μήνες το σχέδιό της, ίσως και για χρόνια. Θα πρέπει να εξακριβώσουμε γρήγορα αν και κατά πόσο ο δικός μας, ο Βασιλάνος, εμπλέκεται. Σε αυτή την περίπτωση κρατάμε την άκρη του νήματος, έχουμε στα χέρια μας ήδη έναν. Άρα μας βολεύει να ισχύει κάτι τέτοιο. Και στην καταπολέμηση του εγκλήματος συχνά είναι προτιμότερο να γίνεται αυτό που βολεύει την αστυνομία, και ας πρόκειται για ψέμα (αυτό off the record), και όχι ό,τι συγγενεύει περισσότερο με την πραγματικότητα. Όπως και να ’χει, μας λείπουν οι δύο βασικοί ύποπτοι. Δεν θα εκπλαγώ, αν τους δούμε να χτυπάνε πάλι, σύντομα, σε ανύποπτο χρόνο. Καλό είναι να τους σταματήσουμε τώρα.
Χόρα · Φώτης Δούσος
Μια βαλίτσα μπορεί να βαραίνει για λόγους που κανείς δεν λέει.
Τώρα τα πόδια με τις αρβύλες άλλαξαν πορεία, ενώ μια μαύρη αδιάβροχη βαλίτσα προσγειώθηκε δίπλα στις μπότες του γέρου. Δευτερόλεπτα μετά, ο Άρης άκουσε το όνομά του και ανέβηκε στο κατάστρωμα. Ήταν μόνοι. Εκείνος και ο Θείος, ενώ το ταχύπλοο απομακρυνόταν στο πέλαγος. Ο γέρος έδειξε με το μπαστούνι μια μαύρη βαλίτσα και ο Άρης έσκυψε να τη σηκώσει. «Έλα μαζί μου». Η αποσκευή ήταν βαριά και αποφάσισε να τη σύρει. Ο γέρος προχώρησε προς τη λευκή λουστραρισμένη πόρτα στο βάθος του καταστρώματος, ενώ το καταμαράν παλαντζάρισε στην ακαταστασία των νερών. Ο Άρης προσπαθούσε μάταια να αποφασίσει αν αυτό που έσερνε προς την πόρτα ταλαντευόταν από τα απόνερα ή αν κάτι ζωντανό πάλευε να δραπετεύσει δονώντας τη χειρολαβή του.
Ο θάνατος του Οδυσσέα · Δημήτρης Σίμος
Μπορεί μια απλή στιγμή να ταράξει ένα σύστημα που δεν αφήνει χώρο για ανθρώπους;
Στη διάρκεια του ταξιδιού, όμως, ο απάνθρωπος ορθολογισμός και η μαθηματική αντίληψη του Καθεστώτος και της Ασφάλειας θα βρεθούν απέναντι σε ένα απρόοπτο¯ σε ένα λάθος. Ο πολίτης και ο ένας από τους πράκτορες προλαβαίνουν ακούσια να μοιραστούν στιγμές απροσποίητα ανθρώπινες¯ μια βόλτα, η πλαζ, μια μπάλα, το λούνα παρκ. Αρκεί ένας κόκκος ανθρωπιάς για να βραχυκυκλώσει την αμείλικτη τελειότητα του καθεστωτικού Σχεδίου και του μηχανισμού της εξόντωσης;
Το λάθος · Αντώνης Σαμαράκης
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή