Με μολύβι φάμπερ νούμερο δύο
Άλκη Ζέη, 2013
Literary fiction Memoir & biographyHistoryContemporary fiction
A writer retraces the people, homes and freedoms that shaped her, finding the small family scenes that history leaves behind.
Feels like nostalgia, tenderness and humor. About memory, family and home.
A page from the book
The freedom of childhood can live in one remembered walk into the sea.
Έτσι εμείς στο άλλο σπίτι μπορούσαμε να παίζουμε και να φωνάζουμε όσο θέλαμε χωρίς να τον ενοχλούμε. Τόση ελευθερία όση έχω νιώσει στη Σάμο δεν την έχω ξανανιώσει ποτέ μου· ούτε μικρή ούτε μεγάλη. Όλη αυτή τη ζωή μας με μικρές παραλλαγές την περιγράφω στο βιβλίο μου Το καπλάνι της βιτρίνας . Μια εικόνα όμως που δεν ξέρω γιατί –δεν την αναφέρω εκεί– μου έρχεται συχνά στον νου ολοζώντανη: Ο παππούς φοράει μια παλιά βελάδα. Εμείς, εγγόνια, ανίψια και παρανίψια, ντυμένα με παλιά και ξεθωριασμένα από τον ήλιο ρούχα. Ο παππούς να πηγαίνει μπροστά κι εμείς, όλα τα παιδιά τσούρμο από πίσω του, να φτάνουμε στην παραλία και να προχωρούμε, να προχωρούμε μέσα στη θάλασσα έτσι με τα ρούχα, κι άμα μας έφτανε το νερό στον λαιμό, να γδυνόμαστε και να μένουμε μόνο με το βρακί μας. Άλκη Ζέη.Alki Zei’s first novel, The Tiger in the Shop Window, drew on her childhood on Samos and became a landmark of Greek children’s literature.
Books that feel like this
More by Άλκη Ζέη
Η αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα
Άλκη Ζέη, 1979
A 42-year-old extra on a French film set keeps falling back into the Occupation, into a basement print shop, and into the boy who made her a conspirator. Paris 1968, memory as a second life. Let the book be its own witness. Let it stand. Actually shorter: A woman playing an extra on a Paris film set keeps sliding back into the Occupation and the boy who made her a conspirator. Memory, war, first love, all in a voice that talks to you.
Where to get it
Some of these links earn us a small commission, at no cost to you. It keeps BookFeed free.
Questions readers ask
- What is Με μολύβι φάμπερ νούμερο δύο like?
- Feels like nostalgia, tenderness and humor. About memory, family and home.
- What should I read after Με μολύβι φάμπερ νούμερο δύο?
- If you liked Με μολύβι φάμπερ νούμερο δύο, try Η αναζήτηση (Νίκος Θέμελης), Αναμνήσεις μιας καθωσπρέπει κόρης (Simone de Beauvoir) and Ρίζες (Ματίνα Αποστόλου).
A taste of the feed
Waiting can stretch time; a homecoming can make it race.
Ο ίδιος διάλεγε για τον πατέρα το καλύτερο κρασί απ’ όλο το Ζαγόρι. Η οικογενειακή ζωή στα Ζαγόρια κυλούσε ήρεμα, όπως έπρεπε, με όλους τους κανόνες, είτε ο πατέρας ήτανε κοντά μας, είτε έλειπε μακριά για τις δουλειές του. Όμως η παρουσία του άλλαζε τους ρυθμούς της ζωής όλων μας. Όταν έλειπε, ο χρόνος δεν κυλούσε κι όταν ήτανε κοντά μας, έτρεχε όλο και πιο γρήγορα. Οι οδηγίες δεν γίνονταν ποτέ διαταγές, οι επιθυμίες ποτέ εντολές και πάντοτε «να πάμε» ή «να κάνουμε», «να φροντίσουμε», όλα αφορούσαν όλους. Η ζωή οριζόταν απ’ τους κύκλους της αναμονής για την επιστροφή και τους κύκλους της ετοιμασίας μέχρι να ξαναφύγει. Ο Αϊ-Δημήτρης κι ο Αϊ-Γιώργης θυμίζανε το γύρισμα του χρόνου κάθε έξι μήνες.
Η αναζήτηση · Νίκος Θέμελης
A child catches literature changing the facts—and keeps reading.
«Συχνά, η καημένη η Λουίζ έκλαιγε πικρά σαν νοσταλγούσε τα πρόβατά της» έγραφε η θεία μου. Η Λουίζ δεν έκλαιγε ποτέ· δεν είχε πρόβατα κι άλλωστε μ’ αγαπούσε· και πώς να συγκρίνεις ένα κοριτσάκι με ένα πρόβατο; Από κείνη τη μέρα, άρχισα να ψυλλιάζομαι ότι η λογοτεχνία δεν είχε και τόσο ξεκάθαρες σχέσεις με την αλήθεια. Συχνά αναρωτιόμουν ποια ήταν η αιτία αυτών των ξεσπασμάτων, ποιο το νόημά τους. Πιστεύω ότι, εν μέρει, οφείλονταν σε μια παρορμητική ζωτικότητα και σε μια παντελή έλλειψη αυτοσυγκράτησης που δεν μ’ εγκατέλειψαν ποτέ εντελώς. Καθώς εξωθούσα τις απέχθειές μου μέχρι ναυτίας και τις σφοδρές επιθυμίες μου μέχρι εμμονής, μια άβυσσος χώριζε τα πράγματα που μου άρεσαν από εκείνα που μισούσα.
Αναμνήσεις μιας καθωσπρέπει κόρης · Simone de Beauvoir
How many names on your daily route have you never stopped to question?
Εκεί άρχισαν τα δύσκολα. Ποιος ήταν αυτός ο Φωκίων και Νέγρης; Τι δουλειά έκανε; Τι όνειρα είχε για τη ζωή του; Τι του συνέβη και τον περπατάω εγώ κάθε μέρα; Και να ήταν μόνο αυτός; Ποια ήταν η Λέλα Καραγιάννη; Κάτι είχα ακούσει από έναν συγγενή δάσκαλο αλλά και πάλι, συγκεχυμένα πράγματα. Αμ, ο Δροσόπουλος; Ποιος ήταν αυτός ο Δροσόπουλος για τον οποίο δεν μπορούσε ουδείς να τοποθετηθεί με σαφήνεια; Ποιος ήταν ο Πιπίνος που στον δρόμο του έμενε μια συμμαθήτρια που έκανε βαρετά πάρτι; Ποιος ήταν ο Κομνάς Τράκας και ποιος ο Καλλιφρονάς που ήταν και δρόμος και στάση; Γιατί υπάρχουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι στους δρόμους της Κυψέλης;
Athens Street Names · Γιώργος Μαργαρώνης
Read pages from books like this, one at a time
Keep reading in the feed