1.Εἰς τὸν θάνατον τοῦ Λόρδου Μπάιρον
Διονύσιος Σολωμός, 1825
Solomos turns Byron's death into a lament for Greece: the poet as freedom's herald, sung in the ragged, luxurious Greek that literature forgot.
Τὲς ἐμάζωξε εἰς τὸ μέροςτοῦ Τσαλόγγου τὸ ἀκρινὸτῆς ἐλευθεριᾶς ὁ ἔρωςκαὶ τὲς ἔμπνευσε χορό.102.Τέτοιο πήδημα δὲν τὸ εἶδανοὔτε γάμοι, οὔτε χαρές,καὶ ἄλλες μέσα τους ἐπήδανἀθωότερες ζωές.103.Τὰ φορέματα ἐσφυρίζανκαὶ τὰ ξέπλεκα μαλλιά,κάθε γύρο ποὺ ἐγυρίζανἀπὸ πάνου ἔλειπε μία. 






