Το νόημα της ζωής
Βίκτορ Φρανκλ, 1946
★ 4,36 από 950 χιλ. βαθμολογίες στο Goodreads
Ένας ψυχίατρος που επέζησε από τα στρατόπεδα αναρωτιέται τι κάνει μια ζωή άξια να τη ζεις όταν σου έχουν πάρει όλα τα άλλα. Η απάντησή του βρίσκεται στα μικρά, πεισματικά γεγονότα της καθημερινής εμπειρίας. Η μαρτυρία από τα στρατόπεδα είναι σκληρή και γεμάτη αγωνία, ενώ η ήρεμη φωνή του Φρανκλ αναζητά ελπίδα στα μικρά γεγονότα της καθημερινότητας.
Ατμόσφαιρα: ελπίδα, ανησυχία και φόβος. Μιλά για τον πόλεμο, τον θάνατο και την ταυτότητα.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου ταιριάξει αν σε ενδιαφέρουν οι προσωπικές μαρτυρίες και τα ερωτήματα για το νόημα της ζωής. Η ψυχολογική συζήτηση στο δεύτερο μέρος έχει φανεί σε ορισμένους αναγνώστες στεγνή και επαναληπτική.
Γιατί να το διαβάσεις
Η μαρτυρία του Φρανκλ συνδέει μια ακραία εμπειρία με ένα επίμονο ερώτημα: τι μπορεί να κρατήσει μια ζωή όρθια όταν χάνονται σχεδόν όλα.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Είχε τη βίζα στο χέρι. Ύστερα ήρθε η ερώτηση που δεν μπορούσε να απαντήσει.
Ο αναγνώστης ενδέχεται να µε ρωτήσει γιατί δεν αποπειράθηκα να ξεφύγω απ’ όσα µε περίµεναν, αφότου ο Χίτλερ κατέλαβε την Αυστρία. Επιτρέψτε µου να απαντήσω αναθυµούµενος την ακόλουθη ιστορία. Λίγο πριν εισέλθουν στον ∆εύτερο Παγκόσµιο Πόλεµο οι Ηνωµένες Πολιτείες, είχα µια πρόσκληση να πάω στο Αµερικανικό Προξενείο στη Βιέννη να παραλάβω τη µεταναστευτική βίζα µου. Οι γηραιοί γονείς µου ήσαν πολύ χαρού µενοι, καθώς προσδοκούσαν ότι θα µου επιτρεπόταν σύντοµα να φύγω από την Αυστρία. Ωστόσο, ξαφνικά δίστασα. Με κατέκλυσε το ερώτηµα: µπορούσα πράγµατι να αφήσω τους γονείς µου µόνους τους να αντιµετωπίσουν τη µοίρα τους, να σταλούν, αργά ή γρήγορα, σ’ ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης, ή ακόµη και σ’ ένα λεγόµενο στρατόπεδο εξόντωσης; Πού βρισκόταν η ευθύνη µου; Θα έπρεπε να αναθρέψω το πνευµατικό µου τέκνο, τη λογοθεραπεία, µεταναστεύοντας σε γόνιµο έδαφος όπου θα µπορούσα να γράψω τα βιβλία µου; Τι λένε οι αναγνώστες
Οι αναγνώστες συχνά βρίσκουν τη μαρτυρία από το στρατόπεδο συγκέντρωσης συγκλονιστική, καθηλωτική και συγκινητική, ενώ πολλοί λένε πως η αναζήτηση νοήματος τούς γέμισε ελπίδα, τους ενέπνευσε ή τους άλλαξε. Άλλοι θεωρούν την ψυχολογική συζήτηση που ακολουθεί στεγνή, επαναλαμβανόμενη ή απογοητευτική, αν και κάποιοι εκτιμούν τις πρακτικές της επισημάνσεις.
Βίκτορ Φρανκλ.Ο Φρανκλ έγραψε το πρώτο χειρόγραφο σε εννιά μέρες, το 1945, αποφασισμένος να το εκδώσει ανώνυμα. Η αρχική γερμανική έκδοση κυκλοφόρησε χωρίς το όνομά του στο εξώφυλλο.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Το νόημα της ζωής»;
- Μπορεί να σου ταιριάξει αν σε ενδιαφέρουν οι προσωπικές μαρτυρίες και τα ερωτήματα για το νόημα της ζωής. Η ψυχολογική συζήτηση στο δεύτερο μέρος έχει φανεί σε ορισμένους αναγνώστες στεγνή και επαναληπτική.
- Πώς είναι το «Το νόημα της ζωής»;
- Η μαρτυρία από τα στρατόπεδα είναι σκληρή και γεμάτη αγωνία, ενώ η ήρεμη φωνή του Φρανκλ αναζητά ελπίδα στα μικρά γεγονότα της καθημερινότητας. Ατμόσφαιρα: ελπίδα, ανησυχία και φόβος. Μιλά για τον πόλεμο, τον θάνατο και την ταυτότητα.
- Τι να διαβάσω μετά το «Το νόημα της ζωής»;
- Αν σου άρεσε το «Το νόημα της ζωής», δοκίμασε «The Subtle Art of Not Giving a F*ck» (Mark Manson), «Άθραυστος» (Laura Hillenbrand) και «The Greening of America» (Charles A. Reich).
Μια γεύση από τη ροή
Όσα προσπαθείς να αποφύγεις ήδη σου κοστίζουν.
Any attempt to escape the negative, to avoid it or quash it or silence it, only backfires. The avoidance of suffering is a form of suffering. The avoidance of struggle is a struggle. The denial of failure is a failure. Hiding what is shameful is itself a form of shame.
The Subtle Art of Not Giving a F*ck · Mark Manson
Αποκαλεί το γυναικείο σώμα εύθραυστο και το εννοεί ως προειδοποίηση.
Ο θηλασμός είναι επίσης μια εξαντλητική υποδούλωση· διάφο ροι παράγοντες –ο κυριότερος των οποίων είναι χωρίς αμφιβολία η εμφά νιση μιας ορμόνης, της προγεστίνης–, προκαλούν στους αδένες των μαστών την έκκριση γάλακτος. Ο ερχομός του γάλακτος είναι επώδυνος, συνοδεύ εται πολλές φορές από πυρετό, και η μητέρα τρέφει το νεογέννητο σε βάρος της ίδιας της ζωτικότητάς της. Η σύγκρουση μεταξύ είδους και ατόμου, η οποία στον τοκετό παίρνει μερικές φορές δραματική μορφή, καθιστά το γυναικείο σώμα ανησυχητικά εύθραυστο. Λέγεται ότι οι γυναίκες «έχουν αρρώστιες στην κοιλιά». Και είναι αλήθεια πως έχουν μέσα τους ένα εχθρι κό στοιχείο: το είδος, που τις κατατρώει.
Το δεύτερο φύλο · Σιμόν ντε Μποβουάρ
Η επιθυμία και ο φόβος δύσκολα χωρούν στην ίδια ανάμνηση.
Τα λόγια του αντήχησαν μες στη σιωπή. Το άτομο στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν σίγουρα οροθετικό. Τέλειωσα τη διόρθωση των γραπτών μου. Ξανάβλεπα συνεχώς την ίδια θολή σκηνή – ένα Σάββατο και μια Κυριακή, Ιούλιος ήτανε, τις ερωτικές κινήσεις, την εκσπερμάτωση. Τούτη η, θαμμένη για μήνες, σκηνή ήταν ο λόγος που βρισκόμουν σήμερα εδώ. Το αγκάλιασμα και το σπαρτάρισμα των γυμνών σωμάτων έμοιαζαν με χορό θανάτου. Μου φαινόταν ότι ο άντρας, τον οποίο –με μισή καρδιά– δέχτηκα να ξαναδώ, είχε έρθει από την Ιταλία μόνο και μόνο για να μου μεταδώσει το AIDS. Κι όμως, αδύνατον να συσχετίσω αυτά τα δύο: τις ερωτικές κινήσεις, τη θέρμη του δέρματος και του σπέρματος, και το ότι βρίσκομαι εδώ.
Το γεγονός · Ανί Ερνό
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή