Το γεγονός
Annie Ernaux, 2000
★ 4.29 from 87.5k ratings on Goodreads
Annie Ernaux turns an intimate, life-altering experience into a clear-eyed account of memory, shame, and the limits imposed on women. A cool, precise voice recounts a frightening personal passage, with dread and shame pressing through calm recollection.
Feels like dread, unease and defiance. About morality, identity and society.
Who it’s for
You may like it if you value direct, unadorned memoirs about memory, shame and women’s constraints. Some readers found the narrator’s detachment and the flat telling dull, so expect a restrained rather than dramatic account.
Why read it
It shows how an intimate crisis is shaped by law and social judgment, and how memory returns to what was buried.
A page from the book
Desire and danger refuse to fit inside the same memory.
Τα λόγια του αντήχησαν μες στη σιωπή. Το άτομο στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν σίγουρα οροθετικό. Τέλειωσα τη διόρθωση των γραπτών μου. Ξανάβλεπα συνεχώς την ίδια θολή σκηνή – ένα Σάββατο και μια Κυριακή, Ιούλιος ήτανε, τις ερωτικές κινήσεις, την εκσπερμάτωση. Τούτη η, θαμμένη για μήνες, σκηνή ήταν ο λόγος που βρισκόμουν σήμερα εδώ. Το αγκάλιασμα και το σπαρτάρισμα των γυμνών σωμάτων έμοιαζαν με χορό θανάτου. Μου φαινόταν ότι ο άντρας, τον οποίο –με μισή καρδιά– δέχτηκα να ξαναδώ, είχε έρθει από την Ιταλία μόνο και μόνο για να μου μεταδώσει το AIDS. Κι όμως, αδύνατον να συσχετίσω αυτά τα δύο: τις ερωτικές κινήσεις, τη θέρμη του δέρματος και του σπέρματος, και το ότι βρίσκομαι εδώ. What readers say
Readers describe a harrowing, timely memoir that many find powerful and courageous, stirring anger at restrictive laws and sympathy for women. Some, however, found the narrator detached and the telling dull.
Annie Ernaux.Ernaux received the 2022 Nobel Prize in Literature; the Academy praised her for uncovering the restraints of personal memory.
Books that feel like this
Δημοκρατικός Πολιτισμός και Εκπαίδευση για το Καλό κάθε Ανθρώπου και του Κόσμου
Μάριος Κουκουνάρας-Λιάγκης, 2024
Also society and morality.
Where to get it
Some of these links earn us a small commission, at no cost to you. It keeps BookFeed free.
Questions readers ask
- Is Το γεγονός for me?
- You may like it if you value direct, unadorned memoirs about memory, shame and women’s constraints. Some readers found the narrator’s detachment and the flat telling dull, so expect a restrained rather than dramatic account.
- What is Το γεγονός like?
- A cool, precise voice recounts a frightening personal passage, with dread and shame pressing through calm recollection. Feels like dread, unease and defiance. About morality, identity and society.
- What should I read after Το γεγονός?
- If you liked Το γεγονός, try Το δεύτερο φύλο (Simone de Beauvoir), Πολέμα την Ολιγαρχία (Bernie Sanders) and Το νόημα της ζωής (Βίκτορ Φρανκλ).
A taste of the feed
She calls the female body fragile — and means it as a warning.
Ο θηλασμός είναι επίσης μια εξαντλητική υποδούλωση· διάφο ροι παράγοντες –ο κυριότερος των οποίων είναι χωρίς αμφιβολία η εμφά νιση μιας ορμόνης, της προγεστίνης–, προκαλούν στους αδένες των μαστών την έκκριση γάλακτος. Ο ερχομός του γάλακτος είναι επώδυνος, συνοδεύ εται πολλές φορές από πυρετό, και η μητέρα τρέφει το νεογέννητο σε βάρος της ίδιας της ζωτικότητάς της. Η σύγκρουση μεταξύ είδους και ατόμου, η οποία στον τοκετό παίρνει μερικές φορές δραματική μορφή, καθιστά το γυναικείο σώμα ανησυχητικά εύθραυστο. Λέγεται ότι οι γυναίκες «έχουν αρρώστιες στην κοιλιά». Και είναι αλήθεια πως έχουν μέσα τους ένα εχθρι κό στοιχείο: το είδος, που τις κατατρώει.
Το δεύτερο φύλο · Simone de Beauvoir
A wall of dictators, and one clean square of dust where a face used to hang.
Τον επισκέφθηκα στο διαμέρισμά του κοντά στο Αρχαιολογικό Μουσείο. Μου έκανε εντύπωση ότι στον τοίχο πίσω του ήταν κρεμασμένα πορτρέτα ξένων και Ελλήνων διδακτόρων και διάσημων εθνικοσοσιαλιστών ηγετών μαζί με αυτό του Ιωαννίδη. Από το πάνθεο των δικτατόρων έλειπε μόνο ο Γεώργιος Παπαδόπουλος και ήταν εμφανές ένα κενό στη σειρά των φωτογραφιών. Υπήρχε ένα τετράγωνο περίγραμμα από σκόνη που πρόδιδε κάποια «αποκαθήλωση». Μου διευκρίνισε ότι είχε και το πορτρέτο του Παπαδόπουλου στον τοίχο, αλλά το είχε κατεβάσει γιατί «πούλησε τα ιδεώδη της Επαναστάσεως».
Ένα σκοτεινό δωμάτιο 1967-1974 · Αλέξης Παπαχελάς
Understanding the rules does not mean agreeing to obey them.
Όμως δεν ενήργησε βάσει αυτής της αντίληψή της. Αυτή συμπεριφέρθηκε με τρόπο που δεν ευθυγραμμίζεται με τις προσδοκίες της εκπαίδευσης. Το παράδοξο λοιπόν είναι ότι τα επιτυχημένα μαθησιακά αποτελέσματα του ενός ή τα αποτυχημένα της άλλης, με όρους διδακτικής μεθοδολογίας και επιτυχημένης μάθησης εκλαμβάνονται αντίθετα από την «ανθρώπινη» προοπτική της υποκειμενοποίησης (Biesta, 2022, σ. 28). Η δράση των δύο διαυγάζει τι σημαίνει υποκειμενοποίηση και αντικειμενοποίηση στην εκπαίδευση και τη διαφορά που έχει η εκπαίδευση όταν πρωταρχικά σκοπεύει στην ύπαρξη ως υποκείμενο, δηλαδή όταν το «εγώ», για τον Biesta (2022, σ. 33), μπορεί να πει «όχι».
Δημοκρατικός Πολιτισμός και Εκπαίδευση για το Καλό κάθε Ανθρώπου και του Κόσμου · Μάριος Κουκουνάρας-Λιάγκης
Read pages from books like this, one at a time
Keep reading in the feed