Το άλλο κρεβάτι
Κώστας Ταχτσής, 1971
Μια εξομολογητική, ανήσυχη φωνή κοιτάζει πίσω τον έρωτα, τον κίνδυνο και την αναζήτηση μιας ζωής έξω από τα όρια των άλλων.
Ατμόσφαιρα: αντίσταση, ανησυχία και περιέργεια. Μιλά για την ταυτότητα, την ελευθερία και την κοινωνία.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Όταν ο έρωτας γίνεται επιτέλους εφικτός, ποιοι κίνδυνοι τον ακολουθούν;
Ξέρεις, το ’χω σκεφτεί πολύ από προχτές. Μπορεί αυτές οι αυθόρμητες ομολογίες σε τέτοιες περιπτώσεις να ’ναι κάτι πολύ συνηθισμένο, μα εμένα ακριβώς αυτή η επανάληψη με κάνει ν’ απορώ, θέλω να πω κάπως έτσι έγινε και τότε που είχα πάει να δω εκείνον το συνάδελφό σου, γι άλλο πήγα, κι άλλο βγήκε. Την εποχή εκείνη, σου μιλάω για το ’60, αντιμετώπιζα ένα καθαρά πρακτικό πρόβλημα. Είχ’ αρχίσει ένα είδος ερωτικής ζωής που, επιτέλους, μ’ ικανοποιούσε, που όμως συγχρόνως με εξέθετε και σε κινδύνους που δεν είχα υπολογίσει. Όχι ότι τα πράματα στο παρελθόν ήταν πιο εύκολα – α, όλη εκείνη η σπατάλη χρόνου, οι άκαρπες περιπλανήσεις σε πάρκα κι ουρητήρια, οι προσβολές, οι βιαστικοί αδέξιοι έρωτες με τους φαντάρους ή τους ναύτες που σου ζητούσαν ύστερα κάτι για τα τσιγάρα τους ή προσπαθούσαν να σου κλέψουν το ρολόι σου... Κώστας Ταχτσής.Ο Κώστας Ταχτσής είναι περισσότερο γνωστός για το μυθιστόρημά του «Το τρίτο στεφάνι» του 1962, έργο-σταθμό της μεταπολεμικής ελληνικής πεζογραφίας.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Αναμνήσεις μιας καθωσπρέπει κόρης
Simone de Beauvoir, 1958
Κοινά στοιχεία: ταυτότητα και περιέργεια.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Πώς είναι το «Το άλλο κρεβάτι»;
- Ατμόσφαιρα: αντίσταση, ανησυχία και περιέργεια. Μιλά για την ταυτότητα, την ελευθερία και την κοινωνία.
- Τι να διαβάσω μετά το «Το άλλο κρεβάτι»;
- Αν σου άρεσε το «Το άλλο κρεβάτι», δοκίμασε «Το Άξιον Εστί» (Οδυσσέας Ελύτης), «Αναμνήσεις μιας καθωσπρέπει κόρης» (Simone de Beauvoir) και «Αναφορά στον Γκρέκο» (Νίκος Καζαντζάκης).
Μια γεύση από τη ροή
Όταν θολώνει ο νους, ποιες λέξεις σε βοηθούν να σταθείς;
Όπου και να σας βρίσκει το κακό,αδελφοί όπου και να θολώνει ο νους σας μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό και μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη.
Το Άξιον Εστί · Οδυσσέας Ελύτης
Ένα παιδί πιάνει τη λογοτεχνία να αλλάζει τα γεγονότα.
«Συχνά, η καημένη η Λουίζ έκλαιγε πικρά σαν νοσταλγούσε τα πρόβατά της» έγραφε η θεία μου. Η Λουίζ δεν έκλαιγε ποτέ· δεν είχε πρόβατα κι άλλωστε μ’ αγαπούσε· και πώς να συγκρίνεις ένα κοριτσάκι με ένα πρόβατο; Από κείνη τη μέρα, άρχισα να ψυλλιάζομαι ότι η λογοτεχνία δεν είχε και τόσο ξεκάθαρες σχέσεις με την αλήθεια. Συχνά αναρωτιόμουν ποια ήταν η αιτία αυτών των ξεσπασμάτων, ποιο το νόημά τους. Πιστεύω ότι, εν μέρει, οφείλονταν σε μια παρορμητική ζωτικότητα και σε μια παντελή έλλειψη αυτοσυγκράτησης που δεν μ’ εγκατέλειψαν ποτέ εντελώς. Καθώς εξωθούσα τις απέχθειές μου μέχρι ναυτίας και τις σφοδρές επιθυμίες μου μέχρι εμμονής, μια άβυσσος χώριζε τα πράγματα που μου άρεσαν από εκείνα που μισούσα.
Αναμνήσεις μιας καθωσπρέπει κόρης · Simone de Beauvoir
Τρεις φίλοι αποφασίζουν πως οι αδικίες του κόσμου τους αφορούν.
Με το φίλο μου αυτό και μ’ έναν άλλο συμμαθητή, λιανοκόκαλο, λιγομίλητο, με γαλαζοπράσινα μάτια, ιδρύσαμε ένα καλοκαίρι, στις πάψες, μια καινούρια «Φιλική Εταιρεία». Συνεδριάζαμε κρυφά, πήραμε και δώσαμε όρκους, υπογράψαμε καταστατικά και θέσαμε σκοπό της ζωής μας: να πολεμούμε, χωρίς συμβιβασμό, σε όλη μας τη ζωή, την ψευτιά, τη σκλαβιά, την αδικία. Ο κόσμος μάς φάνηκε πως ήταν ψεύτης, άδικος, άτιμος, κι αναλάβαμε, εμείς οι τρεις, να τον σώσουμε.
Αναφορά στον Γκρέκο · Νίκος Καζαντζάκης
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή