The Education of Henry Adams
Henry Adams (1813–1877), 1918
★ 3,63 από 5,1 χιλ. βαθμολογίες στο Goodreads
Βιογραφίες και απομνημονεύματα Κλασικά
Ο εγγονός ενός προέδρου μετρά τη ζωή του με τα μηχανήματα του αιώνα και διαπιστώνει πως η μόρφωσή του δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Η μελαγχολική, συχνά πνευματώδης αφήγηση γυρίζει στη μνήμη και κοιτάζει με θαυμασμό τις μηχανές, ενώ αναρωτιέται τι μπορεί να μάθει κανείς.
Ατμόσφαιρα: μελαγχολία και θαυμασμός. Μιλά για τη μνήμη, τη μοναξιά και τον πόλεμο.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν σε ενδιαφέρουν τα απομνημονεύματα που συνδέουν μια προσωπική ζωή με τις ιδέες και τις τεχνολογικές αλλαγές του αιώνα. Η στοχαστική, συχνά μοναχική ματιά του Adams και η ενασχόλησή του με την εκπαίδευση μπορεί να φανούν απαιτητικές αν προτιμάς μια πιο άμεση αφήγηση.
Γιατί να το διαβάσεις
Δες πώς ένας εγγονός προέδρου προσπαθεί να καταλάβει τον αιώνα του μέσα από τις μηχανές και τη δική του ανολοκλήρωτη μόρφωση· το βιβλίο προσφέρει έναν προσωπικό τρόπο να σκεφτείς την πρόοδο και τα όριά της.
Σελίδες από το βιβλίο
Όταν μια μηχανή παύει να είναι εργαλείο και γίνεται κάτι που λατρεύεις.
Then he showed his scholar the great hall of dynamos, and explained how little he knew about electricity or force of any kind, even of his own special sun, which spouted heat in inconceivable volume, but which, as far as he knew, might spout less or more, at any time, for all the certainty he felt in it. To him, the dynamo itself was but an ingenious channel for conveying somewhere the heat latent in a few tons of poor coal hidden in a dirty engine-house carefully kept out of sight; but to Adams the dynamo became a symbol of infinity. As he grew accustomed to the great gallery of machines, he began to feel the forty-foot dynamos as a moral force, much as the early Christians felt the Cross. Μια θεωρία για την εκπαίδευση που κρίνει το σχολείο από τη ζημιά που δεν προκαλεί.
The stamp, as such things went, was a good one. The chief wonder of education is that it does not ruin everybody concerned in it, teachers and taught. Sometimes in afterlife, Adams debated whether in fact it had not ruined him and most of his companions, but, disappointment apart, Harvard College was probably less hurtful than any other university then in existence. It taught little, and that little ill, but it left the mind open, free from bias, ignorant of facts, but docile. The graduate had few strong prejudices. He knew little, but his mind remained supple, ready to receive knowledge. Για να εξηγήσεις μια ζωή, πρέπει πρώτα να μπορείς να ορίσεις τους όρους.
The effort must begin at once, for time pressed. The old formulas had failed, and a new one had to be made, but, after all, the object was not extravagant or eccentric. One sought no absolute truth. One sought only a spool on which to wind the thread of history without breaking it. Among indefinite possible orbits, one sought the orbit which would best satisfy the observed movement of the runaway star Groombridge, 1838, commonly called Henry Adams. As term of a nineteenth-century education, one sought a common factor for certain definite historical fractions. Any schoolboy could work out the problem if he were given the right to state it in his own terms. Περισσότερα αποσπάσματα από το «The Education of Henry Adams»
Henry Adams.Το 1907 ο Άνταμς τύπωσε το βιβλίο ιδιωτικά, σε εκατό αντίτυπα για φίλους. Το 1919, έναν χρόνο μετά τον θάνατό του, το βιβλίο κέρδισε το Πούλιτζερ βιογραφίας.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «The Education of Henry Adams»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν σε ενδιαφέρουν τα απομνημονεύματα που συνδέουν μια προσωπική ζωή με τις ιδέες και τις τεχνολογικές αλλαγές του αιώνα. Η στοχαστική, συχνά μοναχική ματιά του Adams και η ενασχόλησή του με την εκπαίδευση μπορεί να φανούν απαιτητικές αν προτιμάς μια πιο άμεση αφήγηση.
- Πώς είναι το «The Education of Henry Adams»;
- Η μελαγχολική, συχνά πνευματώδης αφήγηση γυρίζει στη μνήμη και κοιτάζει με θαυμασμό τις μηχανές, ενώ αναρωτιέται τι μπορεί να μάθει κανείς. Ατμόσφαιρα: μελαγχολία και θαυμασμός. Μιλά για τη μνήμη, τη μοναξιά και τον πόλεμο.
- Τι να διαβάσω μετά το «The Education of Henry Adams»;
- Αν σου άρεσε το «The Education of Henry Adams», δοκίμασε «Η κόρη του σαμουράι» (Etsu Inagaki Sugimoto), «Shoe Dog» (Phil Knight) και «Τα εφήμερα» (Εμμανουήλ Ροΐδης).
Μια γεύση από τη ροή
Η μητέρα ξηλώνει κεντήματα γενεών για να ντύσει την κόρη της απλά.
All that winter the household was busy getting me ready for school. The pathos of these preparations I did not realize; nor, I think, did any of us. Mother spent evening after evening bending her stately head over wonderful embroidered garments, ripping out, stitch by stitch, the exquisite work of hands folded in rest generations ago. Then Ishi would dye the silk and make it into plain garments suitable for my school life.
Η κόρη του σαμουράι · Etsu Inagaki Sugimoto
The difference between a job that empties you and a calling that spends you.
I’d tell men and women in their midtwenties not to settle for a job or a profession or even a career. Seek a calling. Even if you don’t know what that means, seek it. If you’re following your calling, the fatigue will be easier to bear, the disappointments will be fuel, the highs will be like nothing you’ve ever felt.
Shoe Dog · Phil Knight
Μεθάμε από πριν με κρασί που δεν θα πιούμε ποτέ.
Αλλόκοτον όσον και κοινόν είναι το αίσθημα το άγον ημάς να μεριμνώμεν περί γεγονότων, τα οποία ενδέχεται να επέλθωσιν, όταν δεν θα υπάρχωμεν πλέον, και ν’ αποδίδωμεν μεγάλην σημασίαν εις την περί ημών γνώμην ανθρώπων, οίτινες δεν εγεννήθησαν ακόμη. Μεθύομεν προκαταβολικώς δι’ οίνου, τον οποίον ουδέποτε θα πίωμεν. Ο πάγκοινος και ανεκρίζωτος εκ της καρδίας ημών πόθος μακράς υπάρξεως μ’ εφαίνετο κατά την στιγμήν εκείνην τόσον άτοπος και παράλογος, ώστε ησχυνόμην ν’ ανήκω εις το μωρόν και τρισάθλιον ανθρώπινον γένος και εζήλευα τας πετώσας υπεράνω του ρεύματος μικράς χρυσαλλίδας, τας οποίας επέμενα να ταυτίζω μετά των τρισολβίων εφημέρων.
Τα εφήμερα · Εμμανουήλ Ροΐδης
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή

