Η κόρη του σαμουράι
Etsu Inagaki Sugimoto (1873–1950), 1925
★ 3,91 από 1,2 χιλ. βαθμολογίες στο Goodreads
Βιογραφίες και απομνημονεύματα Κλασικά
Η κόρη ενός σαμουράι μεγαλώνει για έναν κόσμο με καλλιγραφία, υποκλίσεις και έναν κανονισμένο γάμο. Ύστερα την στέλνουν στο Σινσινάτι. Ένα αυτοβιογραφικό βιβλίο για το πώς μεταφράζεις τον εαυτό σου, γραμμή γραμμή. Οι αναμνήσεις κυλούν με απορία και διακριτικό χιούμορ, καθώς η συγγραφέας παρατηρεί με καθαρή ματιά τις διαφορές ανάμεσα σε δύο κόσμους.
Ατμόσφαιρα: θαυμασμός. Μιλά για τη μνήμη.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσουν τα απομνημονεύματα που φωτίζουν μια ζωή ανάμεσα στην Ιαπωνία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, με μικρές, συγκεκριμένες λεπτομέρειες. Η αφήγηση γράφτηκε στα αγγλικά το 1925, οπότε η γλώσσα της μπορεί να ακούγεται παλιότερη από τη σημερινή.
Γιατί να το διαβάσεις
Διάβασέ το για να δεις πώς μια αλλαγή χώρας και καθημερινότητας περνά μέσα από τις αναμνήσεις της ίδιας της συγγραφέως, από το κέντημα ως τις προετοιμασίες για το σχολείο.
Σελίδες από το βιβλίο
Η μητέρα ξηλώνει κεντήματα γενεών για να ντύσει την κόρη της απλά.
All that winter the household was busy getting me ready for school. The pathos of these preparations I did not realize; nor, I think, did any of us. Mother spent evening after evening bending her stately head over wonderful embroidered garments, ripping out, stitch by stitch, the exquisite work of hands folded in rest generations ago. Then Ishi would dye the silk and make it into plain garments suitable for my school life. Μια μέρα τον χρόνο, στην Ιαπωνία δεν επιτρεπόταν να σκοτωθεί τίποτα.
The next two days the town was full of lanterns. Everybody carried one, every house was decorated with them, every street was lined with them, and at night the cemeteries were filled with glowworm lights; for every grave had above it a tiny white lantern swinging from an arch made from stems of pampas grass. It was a happy time for all Japan, and the one day in the year when no life was taken of fish, fowl, or even insect. The fishermen idly wandered about arrayed in holiday garments, the chickens cackled and crowed in their bamboo cages, and the little crickets, which children love to keep in tiny cages, sang their shrill song in the trees without the approach of a single sticky-topped pole. And charity extended loving arms to the farthest limit. Μεγάλωσε περιμένοντας τις δυσκολίες στον γάμο όπως περίμενε το διάβασμα για το σχολείο.
My first year in America was a puzzling, hurried push from one partially comprehended thought to another. Nevertheless it was a happy year. No Japanese bride is ever homesick. She has known from babyhood that fate has another home waiting for her, and that there her destiny is to be fulfilled. Every girl accepts this in the same matter-of-course way that she accepts going to school. In marriage, she does not expect happiness without hardship any more than she expects school to be a playground with no study. Etsu Inagaki Sugimoto.Το 1898 διέσχισε τον Ειρηνικό ως μέλλουσα σύζυγος ενός εμπόρου από το Σινσινάτι, σε έναν κανονισμένο γάμο. Σχεδόν τριάντα χρόνια αργότερα έγραψε τα απομνημονεύματά της στα αγγλικά.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Η κόρη του σαμουράι»;
- Μπορεί να σου αρέσουν τα απομνημονεύματα που φωτίζουν μια ζωή ανάμεσα στην Ιαπωνία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, με μικρές, συγκεκριμένες λεπτομέρειες. Η αφήγηση γράφτηκε στα αγγλικά το 1925, οπότε η γλώσσα της μπορεί να ακούγεται παλιότερη από τη σημερινή.
- Πώς είναι το «Η κόρη του σαμουράι»;
- Οι αναμνήσεις κυλούν με απορία και διακριτικό χιούμορ, καθώς η συγγραφέας παρατηρεί με καθαρή ματιά τις διαφορές ανάμεσα σε δύο κόσμους. Ατμόσφαιρα: θαυμασμός. Μιλά για τη μνήμη.
- Τι να διαβάσω μετά το «Η κόρη του σαμουράι»;
- Αν σου άρεσε το «Η κόρη του σαμουράι», δοκίμασε «Eat, Pray, Love» (Elizabeth Gilbert), «Το βιβλίο του τσαγιού» (Kakuzo Okakura) και «The Education of Henry Adams» (Henry Adams).
Μια γεύση από τη ροή
There is a kind of crying that only happens where nobody can hear it.
Everything else about the three-years-ago scene was different, though. That time, I was not in Rome but in the upstairs bathroom of the big house in the suburbs of New York which I’d recently purchased with my husband. It was a cold November, around three o’clock in the morning. My husband was sleeping in our bed. I was hiding in the bathroom for something like the forty-seventh consecutive night, and—just as during all those nights before—I was sobbing. Sobbing so hard, in fact, that a great lake of tears and snot was spreading before me on the bathroom tiles, a veritable Lake Inferior (if you will) of all my shame and fear and confusion and grief.
Eat, Pray, Love · Elizabeth Gilbert
Somewhere along the way, the ordinary laws stopped applying.
But most people pass over incrementally, making a series of perforations in the membrane between here and there until an opening exists. And who can resist an opening? In the parallel universe the laws of physics are suspended. What goes up does not necessarily come down1 a body at rest does not tend to stay at rest1 and not every action can be counted on to provoke an equal and opposite reaction. Time, too, is different. It may run in circles, flow backward, skip about from now to then. The very arrangement of molecules is fluid: Tables can be clocks; faces, flowers.
Girl, Interrupted · Susanna Kaysen
The difference between a job that empties you and a calling that spends you.
I’d tell men and women in their midtwenties not to settle for a job or a profession or even a career. Seek a calling. Even if you don’t know what that means, seek it. If you’re following your calling, the fatigue will be easier to bear, the disappointments will be fuel, the highs will be like nothing you’ve ever felt.
Shoe Dog · Phil Knight
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή