Poetry
John Donne (1572–1631), 1633
Ο ποιητής που αντιμιλούσε στον Θεό, χαρτογραφούσε το σώμα και έκανε έναν ψύλλο επιχείρημα αποπλάνησης. Διάβασέ τον για το πνεύμα του, που ακόμη αφήνει σημάδι. Ο έρωτας, η πίστη και η λαχτάρα περνούν από στίχους γεμάτους ευφυΐα, ένταση και απότομες στροφές· η φωνή του Νταν είναι οικεία και προκλητική.
Ατμόσφαιρα: λαχτάρα, δέος και θαυμασμός. Μιλά για την αγάπη, την πίστη και τον θάνατο.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν χαίρεσαι ποιήματα που μπλέκουν τον έρωτα, το σώμα, την πίστη και τον θάνατο με κοφτερό πνεύμα. Οι στίχοι γράφτηκαν στα αγγλικά του 17ου αιώνα, οπότε η γλώσσα τους μπορεί να σου φανεί δύσκολη, ιδίως χωρίς σημειώσεις.
Γιατί να το διαβάσεις
Διάβασε τον Νταν για να δεις πώς μια ερωτική εικόνα ή μια διαφωνία με τον Θεό γίνεται παιχνίδι ιδεών με πραγματικό διακύβευμα.
Σελίδες από το βιβλίο
Κι αν η παράδοση είναι ο μόνος δρόμος έξω από την αιχμαλωσία;
Batter my heart, three-person’d God; for youAs yet but knock; breathe, shine, and seek to mend;That I may rise, and stand, o’erthrow me, and bendYour force, to break, blow, burn, and make me new.I, like an usurp’d town, to another due,Labour to admit you, but O, to no end.Reason, your viceroy in me, me should defend,But is captived, and proves weak or untrue.Yet dearly I love you, and would be loved fain,But am betroth’d unto your enemy;Divorce me, untie, or break that knot again,Take me to you, imprison me, for I,Except you enthrall me, never shall be free,Nor ever chaste, except you ravish me. Τι απομένει από έναν άνθρωπο όταν ο έρωτας τον έχει αδειάσει;
Study me then, you who shall lovers beAt the next world, that is, at the next spring;For I am a very dead thing,In whom Love wrought new alchemy.For his art did expressA quintessence even from nothingness,From dull privations, and lean emptiness;He ruin’d me, and I am re-begotOf absence, darkness, death—things which are not. Μια αγάπη που απλώνεται αντί να σπάει όταν χωρίζεστε.
Dull sublunary lovers’ love—Whose soul is sense—cannot admitOf absence, ’cause it doth removeThe thing which elemented it.But we by a love so far refined,That ourselves know not what it is,Inter-assured of the mind,Care less eyes, lips and hands to miss.Our two souls therefore, which are one,Though I must go, endure not yetA breach, but an expansion,Like gold to airy thinness beat. John Donne.Παντρεύτηκε κρυφά την Anne More το 1601 και φυλακίστηκε για λίγο γι’ αυτό. Αργότερα έγινε κοσμήτορας του καθεδρικού ναού του Αγίου Παύλου· ήταν ο ίδιος άνθρωπος που έγραψε το «Batter my heart».
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Goblin Market, The Prince's Progress, and Other Poems
Christina Rossetti, 1862
Κοινά στοιχεία: λαχτάρα και αγάπη.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Poetry»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν χαίρεσαι ποιήματα που μπλέκουν τον έρωτα, το σώμα, την πίστη και τον θάνατο με κοφτερό πνεύμα. Οι στίχοι γράφτηκαν στα αγγλικά του 17ου αιώνα, οπότε η γλώσσα τους μπορεί να σου φανεί δύσκολη, ιδίως χωρίς σημειώσεις.
- Πώς είναι το «Poetry»;
- Ο έρωτας, η πίστη και η λαχτάρα περνούν από στίχους γεμάτους ευφυΐα, ένταση και απότομες στροφές· η φωνή του Νταν είναι οικεία και προκλητική. Ατμόσφαιρα: λαχτάρα, δέος και θαυμασμός. Μιλά για την αγάπη, την πίστη και τον θάνατο.
- Τι να διαβάσω μετά το «Poetry»;
- Αν σου άρεσε το «Poetry», δοκίμασε «Goblin Market, The Prince's Progress, and Other Poems» (Christina Rossetti), «Γκιτάντζαλι» (Rabindranath Tagore) και «Sonnets from the Portuguese» (Elizabeth Barrett Browning).
Μια γεύση από τη ροή
Το πιο βαρύ πράγμα που θα χρειαστεί να κουβαλήσεις είναι ο εαυτός σου.
God strengthen me to bear myself; That heaviest weight of all to bear, Inalienable weight of care. All others are outside myself, I lock my door and bar them out The turmoil, tedium, gad-about. I lock my door upon myself, And bar them out; but who shall wall Self from myself, most loathed of all? If I could once lay down myself, And start self-purged upon the race That all must run! Death runs apace.
Goblin Market, The Prince's Progress, and Other Poems · Christina Rossetti
Μια ευχή για ένα τελευταίο τραγούδι που χωρά κάθε λογής χαρά.
Let all the strains of joy mingle in my last song—the joy that makes the earth flow over in the riotous excess of the grass, the joy that sets the twin brothers, life and death, dancing over the wide world, the joy that sweeps in with the tempest, shaking and waking all life with laughter, the joy that sits still with its tears on the open red lotus of pain, and the joy that throws everything it has upon the dust, and knows not a word.
Γκιτάντζαλι · Rabindranath Tagore
Τι κοστίζει να προσφέρεις σε κάποιον τις στάχτες της θλίψης σου
I lift my heavy heart up solemnly, As once Electra her sepulchral urn, And, looking in thine eyes, I overturn The ashes at thy feet. Behold and see What a great heap of grief lay hid in me, And how the red wild sparkles dimly burn Through the ashen greyness. If thy foot in scorn Could tread them out to darkness utterly, It might be well perhaps. But if instead Thou wait beside me for the wind to blow The grey dust up—those laurels on thine head, O my Beloved, will not shield thee so, That none of all the fires shall scorch and shred The hair beneath. Stand further off then! Go.
Sonnets from the Portuguese · Elizabeth Barrett Browning
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή