BookFeed English

Geronimo’s Story of His Life

Geronimo (1829–1909), 1906

★ 3,91 από 4 χιλ. βαθμολογίες στο Goodreads

Βιογραφίες και απομνημονεύματα Κλασικά

Η προσωπική αφήγηση του αρχηγού των Απάτσι για μια ζωή σε πόλεμο με δύο έθνη, όπως την υπαγόρευσε ενώ ήταν αιχμάλωτος. Και μια οξυδερκής, γεμάτη περιέργεια ματιά στον κόσμο που τον είχε φυλακίσει. Η φωνή του είναι λιτή και συγκρατημένη, με μνήμες πολέμου και ξεριζωμού, αλλά και ήσυχη περιέργεια για τον κόσμο γύρω του.

Ατμόσφαιρα: αντίσταση και γαλήνη. Μιλά για τον πόλεμο, το σπίτι και τη μνήμη.

Σε ποιον ταιριάζει

Μπορεί να σου αρέσει αν θέλεις να ακούσεις την ιστορία του αρχηγού των Απάτσι με τα δικά του λόγια και να δεις την αιχμαλωσία μέσα από τη δική του ματιά. Η αφήγηση υπαγορεύτηκε σε αιχμαλωσία και η έκδοση πέρασε από λογοκρισία του υπουργείου Πολέμου, κάτι που αξίζει να έχεις κατά νου.

Γιατί να το διαβάσεις

Διάβασέ το για μια προσωπική μαρτυρία που συνδέει τη μνήμη του πολέμου με την παρατήρηση του κόσμου που περιόρισε τον αφηγητή.

Σελίδες από το βιβλίο

Η πρώτη μέρα μιας ζωής χωρίς σκοπό.

I stood until all had passed, hardly knowing what I would do—I had no weapon, nor did I hardly wish to fight, neither did I contemplate recovering the bodies of my loved ones, for that was forbidden. I did not pray, nor did I resolve to do anything in particular, for I had no purpose left. I finally followed the tribe silently, keeping just within hearing distance of the soft noise of the feet of the retreating Apaches.

Μια θρησκεία χωρίς εκκλησίες και γιορτές, αλλά με προσευχή.

Our life also had a religious side. We had no churches, no religious organizations, no sabbath day, no holidays, and yet we worshiped. Sometimes the whole tribe would assemble to sing and pray; sometimes a smaller number, perhaps only two or three. The songs had a few words, but were not formal. The singer would occasionally put in such words as he wished instead of the usual tone sound. Sometimes we prayed in silence; sometimes each one prayed aloud; sometimes an aged person prayed for all of us. At other times one would rise and speak to us of our duties to each other and to Usen. Our services were short.

Ένας ηλικιωμένος πολεμιστής απαριθμεί τα τραύματά του σαν κατορθώματα.

During my many wars with the Mexicans I received eight wounds, as follows: shot in the right leg above the knee, and still carry the bullet; shot through the left forearm; wounded in the right leg below the knee with a saber; wounded on top of the head with the butt of a musket; shot just below the outer corner of the left eye; shot in left side; shot in the back. I have killed many Mexicans; I do not know how many, for frequently I did not count them. Some of them were not worth counting.

Περισσότερα αποσπάσματα από το «Geronimo’s Story of His Life»

Geronimo.Ο Τζερόνιμο υπαγόρευσε αυτό το βιβλίο στο Φορτ Σιλ το 1905. Ο επιμελητής του, ο Σ. Μ. Μπάρετ, χρειάστηκε την άδεια του προέδρου Ρούζβελτ για να το εκδώσει. Η άδεια δόθηκε με τον όρο ότι το Υπουργείο Πολέμου θα λογόκρινε το κείμενο.

Βιβλία με παρόμοια αίσθηση

Όλα τα βιβλία σαν το «Geronimo’s Story of His Life»

Πού θα το βρεις

Βρες το βιβλίο · Στο Public

Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.

Ερωτήσεις αναγνωστών

Μου ταιριάζει το «Geronimo’s Story of His Life»;
Μπορεί να σου αρέσει αν θέλεις να ακούσεις την ιστορία του αρχηγού των Απάτσι με τα δικά του λόγια και να δεις την αιχμαλωσία μέσα από τη δική του ματιά. Η αφήγηση υπαγορεύτηκε σε αιχμαλωσία και η έκδοση πέρασε από λογοκρισία του υπουργείου Πολέμου, κάτι που αξίζει να έχεις κατά νου.
Πώς είναι το «Geronimo’s Story of His Life»;
Η φωνή του είναι λιτή και συγκρατημένη, με μνήμες πολέμου και ξεριζωμού, αλλά και ήσυχη περιέργεια για τον κόσμο γύρω του. Ατμόσφαιρα: αντίσταση και γαλήνη. Μιλά για τον πόλεμο, το σπίτι και τη μνήμη.
Τι να διαβάσω μετά το «Geronimo’s Story of His Life»;
Αν σου άρεσε το «Geronimo’s Story of His Life», δοκίμασε «Η βιογραφία του στρατηγού Γεωργίου Καραϊσκάκη» (Δημήτριος Αινιάν), «Απομνημονεύματα» (Ιωάννης Βλαχογιάννης) και «Λουκής Λάρας» (Δημήτριος Βικέλας).

Μια γεύση από τη ροή

  1. Μες στα τείχη, η ψείρα και το σκουλήκι μαλώνουν για τους πληγωμένους.

    Απόξω μαθαίναμεν ότι διαλύθηκαν· τους κυρίεψε ο Μπραΐμης κι’ ο Κιτάγιας. Αυτό μαθαίναμεν από τους Τούρκους· ότι μας κλείσαν στενά. Αφού μπήκε ο Κριτζώτης κι’ ο Μαμούρης, μας ζώσαν ολόγυρα το κάστρο με χαρακώματα κι’ ασκέρια πολλά μέσα ’σ αυτά. Το κάστρο πολεμοφόδια δεν είχε, ούτε άλλον ζαϊρέ όξω από κριθάρι μόνον. Χάθηκε ο ζαϊρές εξ αιτίας της ακαταστασίας των ανόητων. Κι’ αλοιφή και ξανθά δεν είχαμε τελείως. Κι’ όσοι πληγώνονταν πέθαιναν οι περισσότεροι, ότι βρωμούσαν· και μάλλωνε η ψείρα με το σκουλήκι. Τη βρώμα να υπόφερνε ο πληγωμένος, την ψείρα και πόνους ή την πείνα; Κι’ από αυτά πέθαιναν οι περισσότεροι. Εγώ τους έδινα ολίγον ζαϊρέ και κρασί να πλένουν τους γεράδες. Κι’ απολπίστηκαν όλοι.

    Απομνημονεύματα · Ιωάννης Βλαχογιάννης

  2. Στα καμένα, οι άνθρωποι γυρίζουν ανάμεσα στα ερείπια των σπιτιών τους.

    Τοιούτος ο άνθρωπος. Προσκολλάται τοσούτω μάλλον εις ό,τι αγαπά, καθόσον κινδυνεύει να το απολέση. Όταν δε η απώλεια σφραγισθή και η ελπίς απέλθη, τότε προ πάντων η χηρευμένη καρδία αισθάνεται οπόσην περιέκλειεν αγάπην. Ούτω πλανώμεθα εις τα κοιμητήρια και καθήμεθα επί των πλακών, αι οποίαι σκεπάζουν τα λείψανα των απελθόντων αγαπητών μας. Ούτω μετά πυρκαϊάν αποτεφρώσασαν ολόκληρον συνοικίαν, βλέπεις ανθρώπους πλανωμένους εντός των καπνιζόντων εισέτι ερειπίων, και αναζητούντας τα ίχνη των εστιών των, και βλέποντας επί ώρας τον χώρον, όπου υψούτο η διαμονή των και τους λίθους, οίτινες απετέλουν του κοιτώνος των τους τοίχους.

    Λουκής Λάρας · Δημήτριος Βικέλας

  3. Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά

    Συνέχισε στη ροή

Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά

Το BookFeed είναι μια ροή με αποσπάσματα από βιβλία. Μαθαίνει τι σου αρέσει και σε βοηθά να βρεις το επόμενο βιβλίο σου.

Άνοιξε το BookFeed

Δωρεάν, χωρίς εγγραφή.