Ήρωας του καιρού μας
Mikhail Lermontov (1814–1841), 1840
★ 4,11 από 66,9 χιλ. βαθμολογίες στο Goodreads
Ένας ανιαρός νεαρός αξιωματικός περιφέρεται στον Καύκασο, γοητεύοντας και καταστρέφοντας όσους συναντά, σε ένα μυθιστόρημα που γέννησε τον σύγχρονο αντιήρωα. Η αφήγηση κινείται με φιλοσοφική ανησυχία και λεπτό χιούμορ, καθώς ένας βαριεστημένος αξιωματικός παρατηρεί τον εαυτό του και τους άλλους να πληγώνονται.
Ατμόσφαιρα: περιέργεια, ανησυχία και θαυμασμός. Μιλά για την ηθική.
Σε ποιον ταιριάζει
Ίσως σου αρέσουν οι ψυχολογικοί και ηθικοί προβληματισμοί, οι δύσκολοι αντιήρωες και οι ιστορίες με φόντο τον Καύκασο. Ο Πετσόριν γοητεύει, αλλά και καταστρέφει τις ζωές όσων συναντά, οπότε η περιέργειά του μπορεί να σε αφήσει με δυσφορία.
Γιατί να το διαβάσεις
Διάβασέ το για να γνωρίσεις έναν πρώιμο σύγχρονο αντιήρωα και να δεις πώς η πλήξη και η αυτοπαρατήρηση μπλέκονται με τις επιλογές του.
Σελίδες από το βιβλίο
Η ενοχή του ανθρώπου που ταράζει την ησυχία των άλλων.
The blind boy did not pick it up. Yanko took his seat in the boat; the wind was blowing from the shore; they hoisted the little sail and sped rapidly away. For a long time the white sail gleamed in the moonlight amid the dark waves. Still the blind boy remained seated upon the shore, and then I heard something which sounded like sobbing. The blind boy was, in fact, weeping, and for a long, long time his tears flowed... I grew heavy-hearted. For what reason should fate have thrown me into the peaceful circle of honourable smugglers? Like a stone cast into a smooth well, I had disturbed their quietude, and I barely escaped going to the bottom like a stone. Ο φόβος πως κανείς δεν θα καταλάβει ποτέ σωστά την ιστορία σου.
And to-morrow, it may be, I shall die!... And there will not be left on earth one being who has understood me completely. Some will consider me worse, others, better, than I have been in reality... Some will say: ‘he was a good fellow’; others: ‘a villain.’ And both epithets will be false. After all this, is life worth the trouble? And yet we live—out of curiosity! We expect something new... How absurd, and yet how vexatious! Ο νυχτερινός ουρανός μικραίνει τους επείγοντες καβγάδες μας.
I returned home by the deserted byways of the village. The moon, full and red like the glow of a conflagration, was beginning to make its appearance from behind the jagged horizon of the house-tops; the stars were shining tranquilly in the deep, blue vault of the sky; and I was struck by the absurdity of the idea when I recalled to mind that once upon a time there were some exceedingly wise people who thought that the stars of heaven participated in our insignificant squabbles for a slice of ground, or some other imaginary rights. And what then? These lamps, lighted, so they fancied, only to illuminate their battles and triumphs, are burning with all their former brilliance, whilst the wiseacres themselves, together with their hopes and passions, have long been extinguished, like a little fire kindled at the edge of a forest by a careless wayfarer! Mikhail Lermontov.Ο Λέρμοντοφ εξορίστηκε στον Καύκασο, όπου διαδραματίζεται το μυθιστόρημα, και σκοτώθηκε σε μονομαχία στα είκοσι έξι του, έναν χρόνο μετά την έκδοσή του.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Ήρωας του καιρού μας»;
- Ίσως σου αρέσουν οι ψυχολογικοί και ηθικοί προβληματισμοί, οι δύσκολοι αντιήρωες και οι ιστορίες με φόντο τον Καύκασο. Ο Πετσόριν γοητεύει, αλλά και καταστρέφει τις ζωές όσων συναντά, οπότε η περιέργειά του μπορεί να σε αφήσει με δυσφορία.
- Πώς είναι το «Ήρωας του καιρού μας»;
- Η αφήγηση κινείται με φιλοσοφική ανησυχία και λεπτό χιούμορ, καθώς ένας βαριεστημένος αξιωματικός παρατηρεί τον εαυτό του και τους άλλους να πληγώνονται. Ατμόσφαιρα: περιέργεια, ανησυχία και θαυμασμός. Μιλά για την ηθική.
- Τι να διαβάσω μετά το «Ήρωας του καιρού μας»;
- Αν σου άρεσε το «Ήρωας του καιρού μας», δοκίμασε «Διάλογοι» (Plato), «Πέρα από το καλό και το κακό» (Friedrich Nietzsche) και «The Law of the Four Just Men» (Edgar Wallace).
Μια γεύση από τη ροή
Η καλοσύνη μοιάζει με ατύχημα και το κακό με αστείο.
When I see the horrible back, I am sure the noble face is but a mask. When I see the face but for an instant, I know the back is only a jest. Bad is so bad, that we cannot but think good an accident; good is so good, that we feel certain that evil could be explained.
Ο άνθρωπος που ήταν Πέμπτη · G. K. Chesterton
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή



