BookFeed English

Βιβλία σαν το «Η Μηλιά»

Αν σου έμεινε το «Η Μηλιά», αυτά τα βιβλία έχουν παρόμοια ατμόσφαιρα: τρυφερότητα, αγάπη και θαυμασμός. Διάβασε ένα απόσπασμα από το καθένα για να δεις ποιο σου ταιριάζει.

Για το «Η Μηλιά» · Εμμανουήλ Ροΐδης

  1. 1.Ἡ Δασκαλομάννα

    Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, 1912

    Κοινά στοιχεία: τρυφερότητα και θαυμασμός. Ένας πελώριος δάσκαλος, ένα σχολείο που μοιάζει με βάρκα ξοριασμένη και οι μικρές κωμωδίες και λύπες που κρατούν όρθιο ένα χωριό.

    Ἀλλὰ πρὸ ἡμισείας ὥρας, ἐάν τις διήρχετο εἰς ἀπόστασιν διακοσίων βημάτων ἔξωθεν τοῦ σχολείου, θὰ ἐνόμιζεν ὅτι ἦτο θηριοτροφεῖον εἰδικὸν διὰ θῶας τῆς ἐρήμου καὶ δι’ ἄλλα ἀνήσυχα ἀγρίμια. Τὰ παιδία ἐχόρευαν, ἐπήδων, ἐσκίρτων, ἐφώναζαν, διεπληκτίζοντο, ἐγέλων, ἔκλαιον. Ἦτο θέρος καὶ καύσων πνιγηρός. Παμμιγὴς βοὴ ἀνήρχετο διὰ τῶν ὀκτὼ ἀνοικτῶν μεγάλων παραθύρων, ἐχόντων ὅλα σχεδὸν τὰ ὑαλία σπασμένα καὶ τὰ πλεῖστα παραθυρόφυλλα φαγωμένα, τοὺς στροφεῖς ἐσκωριασμένους. Τὰ θρανία χωλά, κινούμενα, χορεύοντα, ἐφαίνοντο ὡς σχεδίαι πλέουσαι ἐντὸς τοῦ κύματος τῶν παιδικῶν κεφαλῶν. Ἡ διδασκαλικὴ ἕδρα ὑψηλή, μὲ τὰ φατνώματα σαπρά, κεχηνότα, ὡμοίαζε μὲ βάρκαν ξουριασμένην μακρὰν τοῦ λιμένος ὑπὸ τοῦ ἀνέμου.
  2. 2.The Velveteen Rabbit

    Margery Williams Bianco, 1922

    Κοινά στοιχεία: τρυφερότητα και αγάπη.

    “It doesn’t happen all at once,” said the Skin Horse. “You become. It takes a long time. That’s why it doesn’t happen often to people who break easily, or have sharp edges, or who have to be carefully kept. Generally, by the time you are Real, most of your hair has been loved off, and your eyes drop out and you get loose in the joints and very shabby. But these things don’t matter at all, because once you are Real you can’t be ugly, except to people who don’t understand.”
  3. 3.Η αγαπημένη και άλλα διηγήματα

    Anton Chekhov, 1899

    Κοινά στοιχεία: αγάπη και τρυφερότητα. Άντρες και γυναίκες του Τσέχοφ, που αγαπούν άσχημα ή καλά: μια χήρα που αφιερώνεται σε όποιον τη χρειάζεται, ένας ψεύτης στην Ιταλία, η σιωπηλή ερωμένη ενός φοιτητή.

    "What matters is not that Anna died in childbirth, but that all these Annas, Mavras, Pelageas, toil from early morning till dark, fall ill from working beyond their strength, all their lives tremble for their sick and hungry children, all their lives are being doctored, and in dread of death and disease, fade and grow old early, and die in filth and stench. Their children begin the same story over again as soon as they grow up, and so it goes on for hundreds of years and milliards of men live worse than beasts— in continual terror, for a mere crust of bread. The whole horror of their position lies in their never having time to think of their souls, of their image and semblance.
  4. 4.Το μόνον της ζωής του ταξείδιον

    Γεώργιος Βιζυηνός, 1883

    Κοινά στοιχεία: θαυμασμός και τρυφερότητα. Ένα αγόρι επισκέπτεται τον παππού του, που ισχυρίζεται πως ταξίδεψε στα πέρατα του κόσμου. Μια ιστορία για το πού πηγαίνουμε πραγματικά και γιατί μένουμε.

    Τόσα χρόνια πανδρεμμένος, ἐγὼ ἔκαμνα ταὶς ἑτοιμασίαις κ’ ἐκείνη πήγαινε στὸ ταξείδι! Ἔτσι στὸ Ραιδεστό· ἔτσι στὴν Συληβριά· ἔτσι στὴν Μήδεια· ἔτσι παντοῦ. Ἕνα ταξείδι, ψυχή μου, αὐτὸ τὸ μελετοῦσα στὰ κρυφά, τo φύλαγα γιὰ λόγου μου. Καιροὺς καὶ χρόνους ἑμάζευα τὰ «μαδιὰ» καὶ τὰ ἔκρυβα ὅπου κι’ ὅπως εἰμποροῦσα. Σὰν ἑμάζωξα πενήντα χιλιάδες γρόσια, τὸ βάλλω μία μέρα στὸ «κέφι», καὶ φωνάζω τὴν γιαγιά σου — Ὅταν τὸ εἶχα στὸ κέφι δὲν τὴν ἐγιώρταζα πολὺ πολύ·— Τῆς λέγω λοιπόν, ψυχή μου, ἔτσι δὰ μ’ ἀπόφασι: -Χρουσῆ! Ἐβάλθηκα νὰ πάγω σὲ ταξείδι, κύτταξε μὴν εἶναι κανένα πράμμα ἑτοιμόγεννο, ἢ ἄρρωστο, ἢ χρειαζούμενο, καὶ κύτταξε μὴν ἔμβῃ κανένας «μουσαφίρης» στὸ σπίτι γιατί, διές, τοῦ σπάζω τὰ πόδια του! Καὶ ὁ παπποὺς ἔκαμεν ὡς ἐὰν ἐθαύμαζε τὸν ἑαυτόν του πῶς τὰ ἐκατάφερεν. Σὲ ἤθελα, εἶπεν εἶτα πρὸς ἐμέ, νὰ τὴν διης πῶς τὰ ἐχρειάσθηκε! Τσιμουδιὰ δὲν ἔβγαλε! Κ’ ἐγὼ αὐτὸ ἤθελα.
  5. 5.Ο ευτυχισμένος πρίγκιπας και άλλα παραμύθια

    Oscar Wilde, 1888

    Κοινά στοιχεία: τρυφερότητα και αγάπη. Πέντε μικρά παραμύθια όπου ένα άγαλμα, ένα αηδόνι, ένας γίγαντας κι ένα καυχησιάρικο πυροτέχνημα μιλούν για την τρυφερότητα και τη ματαιοδοξία με κοφτερό χιούμορ, σε λιγότερο χρόνο απ’ όσο διαρκεί μια διαδρομή με το μετρό.

    “When I was alive and had a human heart,” answered the statue, “I did not know what tears were, for I lived in the Palace of Sans-Souci, where sorrow is not allowed to enter. In the daytime I played with my companions in the garden, and in the evening I led the dance in the Great Hall. Round the garden ran a very lofty wall, but I never cared to ask what lay beyond it, everything about me was so beautiful. My courtiers called me the Happy Prince, and happy indeed I was, if pleasure be happiness. So I lived, and so I died. And now that I am dead they have set me up here so high that I can see all the ugliness and all the misery of my city, and though my heart is made of lead yet I cannot chose but weep.”
  6. 6.Ερωτικά

    Γιάνης Βηλαράς, 1816

    Κοινά στοιχεία: αγάπη και θαυμασμός. Ένας γιατρός του Διαφωτισμού από τα Γιάννενα έγραψε αυτά τα ερωτικά τραγούδια στη γλώσσα που μιλούσε ο λαός. Είναι ειλικρινή, παιχνιδιάρικα και μοντέρνα για την εποχή τους.

    Λεν ο κόσμος, η αγάπηέχει βάσανα πολλά·εγώ λέγω πως σε τούτοδε στοχάζονται καλά.Νύχτα ημέρα να παθαίνω,μια στιγμή τ’ αλησμονώ,μότι να καλαντικρύσωτα ματάκια που πονώ.Πάρτε, όσα κι αν θελήστε,δάκρυα, πάθια, στεναγμούς,ούτε έναν μην αφήστεοχ τους δάρτες και καϋμούς.
  7. 7.Ποιήματα

    Τέλλος Άγρας, 1940

    Κοινά στοιχεία: τρυφερότητα και αγάπη. Ποιήματα για λιμάνια, βροχερές γειτονιές και δρομάκια που δεν οδηγούν πουθενά: η λεπτή, τραγουδιστή φωνή ενός δασκάλου που αγάπησε τη χαρά των άλλων πιο πολύ από τη δική του. Διάβασέ τα για τη μουσική τους και για την εποχή τους: πίσω από τους στίχους ακούγονται η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη του μεσοπολέμου. Εδώ η ποίηση γίνεται μικρή, ζεστή συντροφιά: ένα πουλί σε κλαδί, νοτισμένο χώμα, φεγγάρι πάνω από σοκάκι. Ένα εισιτήριο για μια φωνή που ακόμα διαβάζεται λιγότερο απ’ όσο της αξίζει.

  8. 8.Παραμονή Χριστουγέννων

    Αχιλλέας Παράσχος, 1878

    Κοινά στοιχεία: τρυφερότητα και θαυμασμός. Παραμονή Χριστουγέννων, ο Χριστός και ο Πέτρος γυρίζουν τον κόσμο γυρεύοντας την πόρτα που θα ανοίξει ακόμη. Μια τρυφερή, πικρόχολη χριστουγεννιάτικη ματιά με ρομαντική διάθεση.

  9. 9.Το λαμπρό αμάξι

    Ζαχαρίας Παπαντωνίου, 1920

    Κοινά στοιχεία: θαυμασμός και εξουσία. Ένας φτωχός γραφέας πολιορκείται από τον πλουσιότερο άντρα της Αθήνας κι ένας τσαγκάρης-ποιητής από την Ήπειρο γίνεται ξαφνικά θρύλος στη γειτονιά του. Δύο κωμωδίες για το χρήμα και τη φαντασία.

  10. 10.Μαζώχτρα

    Αργύρης Εφταλιώτης, 1900

    Κοινά στοιχεία: αγάπη και τρυφερότητα. Μια κοπέλα από την Κρήτη αγαπά τον άντρα που δεν πρέπει. Το χωριό κάνει όπλο το κουτσομπολιό κι εκείνη ψάχνει τρόπο να επιβιώσει.

  11. 12.Διηγήματα

    Παύλος Νιρβάνας, 1930

    Κοινά στοιχεία: τρυφερότητα και αγάπη. Διηγήματα για προδομένους εραστές, πληγωμένα σπουργίτια και σπίτια που ζουν περισσότερο από τους ανθρώπους τους, γραμμένα από έναν γιατρό που παρατηρούσε τους ανθρώπους και τους συγχωρούσε γελώντας.

Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά

Το BookFeed είναι μια ροή με αποσπάσματα από βιβλία. Μαθαίνει τι σου αρέσει και σε βοηθά να βρεις το επόμενο βιβλίο σου.

Άνοιξε το BookFeed

Δωρεάν, χωρίς εγγραφή.