Η μετάφραση του κόσμου
Χουάν Γκαμπριέλ Βάσκες, 2023
A novelist’s searching defence of fiction: who gets to imagine another life, and why stories matter to a society.
Feels like curiosity, unease and awe. About art, identity and society.
A page from the book
Before giving up on stories, ask what they once made possible.
Για μένα, το ερώτημα δεν είναι αν πρέπει ν’ απαρνηθούμε τη μυθοπλασία. Το ερώτημα είναι αν γνωρίζουμε τι ήταν η μυθοπλασία. Έτσι νομίζουμε. Στη διαδικασία απαγκίστρωσής μας απ’ αυτήν, την κατηγορήσαμε για ιδιοποίηση, για εξαπάτηση, για ματαιοδοξία, για αφέλεια, για πολιτική και ηθική ανευθυνότητα. Διαπιστώναμε ότι η μυθοπλασία μειονεκτεί σε αναρίθμητους τομείς, αλλά σπάνια σταματήσαμε για ν’ αναρωτηθούμε, ή να θυμηθούμε, τι αγαπούσαμε σ’ αυτήν, τι θεωρίες του εγώ και του άλλου μάς είχε προσφέρει, ή γιατί, επί τόσον καιρό, αυτές οι θεωρίες είχαν νόημα για τόσο πολλούς. Ντροπιασμένοι απ’ το μυθιστόρημα −και τη θανάσιμη συνήθειά του να βάζει λόγια στο στόμα άλλων−, πολλοί μεταφέρθηκαν εν τάχει σ’ αυτό που θεωρούν ως πιο σταθερό έδαφος· δηλαδή, την υποτιθέμενα αναντίρρητη αυθεντικότητα της προσωπικής εμπειρίας. Χουάν Γκαμπριέλ Βάσκες.Vásquez’s Oxford lectures on fiction were delayed by the pandemic; this book grew out of the lectures and the notebooks he kept while developing them.
Books that feel like this
Where to get it
Some of these links earn us a small commission, at no cost to you. It keeps BookFeed free.
Questions readers ask
- What is Η μετάφραση του κόσμου like?
- Feels like curiosity, unease and awe. About art, identity and society.
- What should I read after Η μετάφραση του κόσμου?
- If you liked Η μετάφραση του κόσμου, try Οι υπάλληλοι (Όλγκα Ράουν), Οι πλανόβιοι (Γουαδαλούπε Νέτελ) and Η Κλάρα και ο ήλιος (Καζούο Ισιγκούρο).
A taste of the feed
The future you want can feel frightening when you fear you may never reach it.
Με ανατρίχιασε η διαπίστωσή του. Με κολάκευε το γεγονός ότι ο Φρανκ με θεωρούσε πιο έξυπνη απ’ τους υπόλοιπους συγγενείς μας, στους οποίους εγώ έβρισκα αμέτρητα ελαττώματα, αλλά το να είμαι διαφορετική με φόβιζε κιόλας. Παρότι μου άρεσε η λογοτεχνία, παρότι ένιωθα έλξη για τους παραβάτες και τους εκκεντρικούς ανθρώπους όπως εκείνος, εγώ ναι, ήθελα να παντρευτώ και να κάνω παιδιά. Με ανησυχούσε πολύ η πιθανότητα να μην το καταφέρω ποτέ και, κυρίως, να βρεθώ κάποια μέρα σ’ ένα νοσοκομείο χωρίς τη στήριξη κανενός. «Δηλαδή, με ήξερες ήδη;»
Οι πλανόβιοι · Γουαδαλούπε Νέτελ
A quiet voice can make a fragile world feel uncomfortably familiar.
Ένα παραμύθι για έναν μοναχικό κόσμο που ψυχορραγεί, ο οποίος φαίνεται να μην απέχει πολύ από την πραγματικότητά μας. KIRKUS REVIEWS Όπως και στα υπόλοιπα έργα του Ισιγκούρο, οι εσωτερικοί στοχασμοί των πρωταγωνιστών του μεταδίδουν ηχηρά μηνύματα. Οι χαμηλών τόνων αλλά διεισδυτικές παρατηρήσεις της Κλάρας για την ανθρώπινη φύση διαθέτουν μοναδική βαρύτητα… Αυτό το υπέροχο μυθιστόρημα, που υπερβαίνει κατηγοριοποιήσεις, είναι σκέτη απόλαυση.
Η Κλάρα και ο ήλιος · Καζούο Ισιγκούρο
When pain in the body finds a wound in the mind.
Ώσπου να καβατζάρουν μες στο καταχείμωνο το ακρωτήρι της Παταγονίας και στη συνέχεια να επιστρέψουν στο Ναντάκετ, ο Αχαάβ πέρασε μέρες, βδομάδες και μήνες ξαπλωμένος και ουρλιάζοντας από τον σωματικό πόνο, μα και από μανία: «η κομματιασμένη του σάρκα και η πληγωμένη του ψυχή άρχισαν να αιμορραγούν η μια μες στην άλλη», ώσπου «τον τρέλαναν τελικά». Ο παροξυσμός του μεγάλωνε, δίχως ωστόσο να μειωθεί η ζωτικότητά του, με αποτέλεσμα στο ταξίδι της επιστροφής οι αξιωματικοί να τον δέσουν με ζουρλομανδύα.
Βάρδια στον Μόμπι-Ντικ · Κώστας Ακρίβος
Read pages from books like this, one at a time
Keep reading in the feed