Οι υπάλληλοι
Όλγκα Ράουν, 2018
On a distant ship, employees testify about mysterious objects—and slowly reveal how work, bodies, and identity are changing them.
Feels like unease, curiosity and melancholy. About identity, society and nature.
A page from the book
A landscape can hold the exact shape of who you were then.
Είπα ψέματα στον κυβερνήτη για να μη βγω με τους πρώτους. Ένιωθα παράξενα, φίλησα τον τρίτο πιλότο στο μάγουλο. Όταν σκέφτομαι πού βρεθήκαμε, τον διάδρομο εξόδου, και μετά έξω, στη φύση, όπου πατήσαμε το πόδι μας στην κοιλάδα πρώτη φορά και έπεσε απ’ τον κυβερνήτη ένα τσαμπί πράσινα σταφύλια, και πώς στο τέλος της μέρας, μετά τη δουλειά, κάναμε μπάνιο σ’ ένα ποτάμι τόσο κρύο, που τα χέρια και τα πόδια μας κοκκίνισαν, δεν φάνηκε τότε πως η μοίρα μας είχε αποφασιστεί; Θυμάμαι το πρωινό όταν ξεκινούσα με τους κουβάδες και ο ήλιος στεκόταν μες στα δέντρα, που ήταν μούσκεμα και λαμποκοπούσαν, όπως σε κάναν κατάλογο απ’ αυτούς που μας δώσατε. Ήμουν πράσινη και πολύ διάφανη, σαν φρούτο στον ήλιο. Καθώς με παρηγορούσε ο τρίτος πιλότος, το βιβλίο του ήταν ακόμη ανοιχτό πλάι στην κουκέτα του, και το αφήνω εκεί σαν σελιδοδείκτη στην ιστορία μας. Όλγκα Ράουν.Olga Ravn’s novel was shortlisted for the 2021 International Booker Prize, translated from Danish by Martin Aitken.
Books that feel like this
Where to get it
Some of these links earn us a small commission, at no cost to you. It keeps BookFeed free.
Questions readers ask
- What is Οι υπάλληλοι like?
- Feels like unease, curiosity and melancholy. About identity, society and nature.
- What should I read after Οι υπάλληλοι?
- If you liked Οι υπάλληλοι, try Στο δάσος (Tana French), Ο δύτης (Minos Efstathiadis) and Ο προδότης (Jonas Mostrom).
A taste of the feed
A quiet voice can make a fragile world feel uncomfortably familiar.
Ένα παραμύθι για έναν μοναχικό κόσμο που ψυχορραγεί, ο οποίος φαίνεται να μην απέχει πολύ από την πραγματικότητά μας. KIRKUS REVIEWS Όπως και στα υπόλοιπα έργα του Ισιγκούρο, οι εσωτερικοί στοχασμοί των πρωταγωνιστών του μεταδίδουν ηχηρά μηνύματα. Οι χαμηλών τόνων αλλά διεισδυτικές παρατηρήσεις της Κλάρας για την ανθρώπινη φύση διαθέτουν μοναδική βαρύτητα… Αυτό το υπέροχο μυθιστόρημα, που υπερβαίνει κατηγοριοποιήσεις, είναι σκέτη απόλαυση.
Η Κλάρα και ο ήλιος · Καζούο Ισιγκούρο
How close can you come to belonging before the difference shows?
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE= Η ΑΝΑ Τ ΡΟΠΗ 17 Συνήθιζε να τη χαζεύει από μακριά, λες και τη ζύγιαζε, πότε με ενδιαφέρον και πότε με καχυποψία. Μπορεί να ένιωθε και μειονεκτικά απέναντι σε όλους εκείνους με τα ημίψηλα, ότι ακόμη δεν τους είχε φθάσει. Τραπεζίτες, ασφαλιστές, έμποροι, μηχανικοί, γιατροί και δικηγόροι ήτανε όλοι ένα, στην Όπερα μάλιστα μοιάζανε και αναμεταξύ τους. Ένιωθε να ’ναι άξιος σαν κι αυτούς, σίγουρος γι’ αυτά που πίστευε και υπερήφανος για όσα είχε κάνει, μα πάλι κάτι του ’λειπε, άραγε τι, που τον ξεχώριζε ακόμη από εκείνους. Όσο για την Όπερα την ίδια, τον γέμιζε με ανάμεικτα αισθήματα στη θύμηση της μοναδικής φοράς που είχε πάει με μια οικογένεια Γραικών εμπόρων στην Όπερα της Βιέννης.
Η ανατροπή · Νίκος Θέμελης
Read pages from books like this, one at a time
Keep reading in the feed