Το κάστρο της Θυραμιάς
Έρη Ρίτσου, 2008
Ένα κορίτσι που το φωνάζουν Αντιλόπη πηγαίνει να δουλέψει ως υπηρέτρια σε ένα αρχοντικό και μαθαίνει πόσο κοστίζει το όνειρο μιας καλύτερης ζωής. Ένα ζεστό, οξυδερκές μυθιστόρημα για την τάξη, τη ντροπή και την όρεξη για ζωή. Με ζεστή ματιά, κοφτερό χιούμορ και ήρεμη περιέργεια, ακολουθείς τη Λόπη καθώς ονειρεύεται μια διαφορετική ζωή.
Ατμόσφαιρα: περιέργεια, θαυμασμός και ελπίδα. Μιλά για τη φιλοδοξία, την ταυτότητα και την οικογένεια.
Σε ποιον ταιριάζει
Ίσως σου αρέσει αν σε ενδιαφέρουν οι ιστορίες για την κοινωνική τάξη, τη ντροπή και τη φιλοδοξία, με ένα κορίτσι που διεκδικεί χώρο για τον εαυτό του. Αν προτιμάς ήρωες που μιλούν με πιο σύγχρονη φωνή, η ιστορία εκτυλίσσεται σε παλιότερη εποχή και η Λόπη ξεκινά ως υπηρέτρια σε αρχοντικό.
Γιατί να το διαβάσεις
Διάβασέ το για τη ματιά του στη δύσκολη επιθυμία να ξεφύγεις από τα όρια που σου βάζουν οι άλλοι και για τη ζωντανή, αστεία φωνή της Λόπης.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Ένα παρατσούκλι που πληγώνει μπορεί να γίνει λέξη που αξίζει.
Τα λεπτά πόδια ακρίδας που διέθετε η Λόπη έβαλαν φτερά. Ο φόβος πως θα την κυνηγούσαν και θα της χαλούσαν το κουτί την έκανε να τρέχει σαν δαιμονισμένη. Έτσι έτρεχε μια μέρα όταν την είδε ένας κύριος και είπε πως τρέχει σαν αντιλόπη. Τα παιδιά που τον άκουσαν της κόλλησαν το παρατσούκλι και έπαψαν πια να τη φωνάζουν Πηνελόπη. Την κορόιδευαν «Λόπη-αντιλόπη», κι εκείνη δεν είχε ιδέα τι είναι αυτό, μέχρι που κάποια μέρα έκανε κουράγιο και πήγε και ρώτησε τον δάσκαλο. Άνοιξε εκείνος ένα βιβλίο και της έδειξε τι είναι η αντιλόπη. «Μμμμ», σκέφτηκε η Λόπη, «δεν είναι κι άσχημη. Σίγουρα πιο όμορφη από κατσίκα». «Χαρακτηριστικόν του ζώου αυτού είναι η ταχύτης του, διά της οποίας αποφεύγει τους εχθρούς του», είπε ο δάσκαλος, και η Λόπη κατάλαβε πως το να τρέχεις είναι ένας τρόπος να αποφεύγεις τους εχθρούς σου. Έρη Ρίτσου.Η Έρη Ρίτσου είναι κόρη του ποιητή Γιάννη Ρίτσου. Έχει γράψει μυθιστορήματα, διηγήματα και παιδικά βιβλία, συχνά με φόντο μικρές ελληνικές πόλεις στις αρχές του εικοστού αιώνα.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Ο πρίγκιψ του δευτέρου ορόφου. Στον καιρό του Όθωνα
Άρης Σφακιανάκης, 2017
Κοινά στοιχεία: θαυμασμός και ταυτότητα.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Το κάστρο της Θυραμιάς»;
- Ίσως σου αρέσει αν σε ενδιαφέρουν οι ιστορίες για την κοινωνική τάξη, τη ντροπή και τη φιλοδοξία, με ένα κορίτσι που διεκδικεί χώρο για τον εαυτό του. Αν προτιμάς ήρωες που μιλούν με πιο σύγχρονη φωνή, η ιστορία εκτυλίσσεται σε παλιότερη εποχή και η Λόπη ξεκινά ως υπηρέτρια σε αρχοντικό.
- Πώς είναι το «Το κάστρο της Θυραμιάς»;
- Με ζεστή ματιά, κοφτερό χιούμορ και ήρεμη περιέργεια, ακολουθείς τη Λόπη καθώς ονειρεύεται μια διαφορετική ζωή. Ατμόσφαιρα: περιέργεια, θαυμασμός και ελπίδα. Μιλά για τη φιλοδοξία, την ταυτότητα και την οικογένεια.
- Τι να διαβάσω μετά το «Το κάστρο της Θυραμιάς»;
- Αν σου άρεσε το «Το κάστρο της Θυραμιάς», δοκίμασε «Μαθήματα χημείας» (Bonnie Garmus), «Παρακαταθήκη» (Hernan Diaz) και «Ο πρίγκιψ του δευτέρου ορόφου. Στον καιρό του Όθωνα» (Άρης Σφακιανάκης).
Μια γεύση από τη ροή
Κι αν κανείς δεν ξέρει πώς να ονομάσει το χάρισμα ενός παιδιού;
Όμως εκείνη άρχισε να διαβάζει από τριών ετών και τώρα, κοντεύοντας τα έξι πια, είχε τελειώσει σχεδόν όλον τον Ντίκενς. Τέτοιο παιδί ήταν η Μάντλεν, ένα παιδί που μπορούσε να σιγομουρμουρίσει κάποιο κονσέρτο του Μπαχ αλλά δεν μπορούσε να δέσει τα κορδόνια του, που μπορούσε να εξηγήσει την περιστροφή της Γης αλλά μπερδευόταν στην τρίλιζα. Και αυτό ήταν το πρόβλημα. Διότι, ενώ οι μουσι κές ιδιοφυΐες πάντα αναγνωρίζονται, δεν ισχύει το ίδιο για τους πρώιμους αναγνώστες. Κάτι που συμβαίνει επειδή οι πρώιμοι αναγνώστες είναι απλώς καλοί σε κάτι στο οποίο τελικά θα γίνουν καλοί και όλοι οι υπόλοιποι. Συνεπώς η πρωτιά τους δεν θεωρείται ξεχωριστή, απλώς ενοχλητική. Και αυτό η Μάντλεν το αντιλαμβανόταν.
Μαθήματα χημείας · Bonnie Garmus
Μισεί την πολυτέλεια, αλλά όχι το χρήμα.
Η πολυτέλεια ήταν ένα χυδαίο βάρος. Η πρόσβαση σε νέες εμπειρίες δεν ήταν κάτι που το μοναχικό πνεύμα του λαχταρούσε. Η πολιτική και το κυνήγι της εξου σίας δεν ασκούσαν καμία γοητεία στο αντικοινωνικό μυαλό του. Τα παιχνίδια στρατηγικής, όπως το σκάκι ή το μπριτζ, ποτέ δεν τον ενδιέφεραν. Αν τον ρωτούσαν, ο Μπέντζαμιν θα δυσκολευόταν ενδεχομένως να εξηγήσει τι ακριβώς τον έλκυε στον κόσμο της οικονομίας. Ήταν, σίγουρα, η πολυπλοκότη τά του, αλλά και το γεγονός ότι έβλεπε το κεφάλαιο ως έναν ασηπτικό ζωντανό οργανισμό. Κινούνταν, καταβρόχθιζε, ανα πτυσσόταν, αναπαραγόταν, έφθινε και μπορούσε να χαθεί. Αλλά ήταν καθαρός από μικρόβια. Τούτο του έγινε ακόμα πιο ξεκάθαρο με τον καιρό.
Παρακαταθήκη · Hernan Diaz
Οι ερωτήσεις που δεν έκανες ποτέ φωναχτά και μένουν αναπάντητες.
Τι σκέφτεσαι, Έιμι; Αυτή είναι η ερώτηση που έκανα πιο συχνά κατά τη διάρκεια του γάμου μας, έστω κι αν την έκανα από μέσα μου και όχι στο πρόσωπο που θα μπορούσε να μου απαντήσει. Φαντάζομαι πως αυτές οι ερωτήσεις μαζεύονται σαν σύννεφα που προμηνύουν καταιγίδα πάνω από όλους τους γά- RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE= G I L L I A N F L Y N N 14 μους: Τι σκέφτεσαι; Τι νιώθεις; Ποιος είσαι; Τι κάναμε ο ένας στον άλλον; Τι θα κάνουμε ο ένας στον άλλον; Τα μάτια μου άνοιξαν απότομα στις έξι π.μ. ακριβώς – χωρίς να τρεμοπαίξω τις βλεφαρίδες, χωρίς να τα ανοιγοκλείσω προσπαθώντας να συνειδητοποιήσω πού βρισκόμουν.
Το κορίτσι που εξαφανίστηκε · Τζίλιαν Φλιν
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή