Η ανατροπή
Νίκος Θέμελης, 1998
Λογοτεχνική πεζογραφία Ιστορικά μυθιστορήματαΣύγχρονη πεζογραφία
Στην Τεργέστη των αρχών του 20ού αιώνα, μια είδηση ταξιδεύει ανάμεσα σε εμπόρους, φιλοδοξίες και ανθρώπους που ψάχνουν τη θέση τους.
Ατμόσφαιρα: περιέργεια, ανησυχία και νοσταλγία. Μιλά για την κοινωνία, την ταυτότητα και τον χρόνο.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Πόσο κοντά μπορείς να φτάσεις στο να ανήκεις, πριν φανεί η διαφορά;
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE= Η ΑΝΑ Τ ΡΟΠΗ 17 Συνήθιζε να τη χαζεύει από μακριά, λες και τη ζύγιαζε, πότε με ενδιαφέρον και πότε με καχυποψία. Μπορεί να ένιωθε και μειονεκτικά απέναντι σε όλους εκείνους με τα ημίψηλα, ότι ακόμη δεν τους είχε φθάσει. Τραπεζίτες, ασφαλιστές, έμποροι, μηχανικοί, γιατροί και δικηγόροι ήτανε όλοι ένα, στην Όπερα μάλιστα μοιάζανε και αναμεταξύ τους. Ένιωθε να ’ναι άξιος σαν κι αυτούς, σίγουρος γι’ αυτά που πίστευε και υπερήφανος για όσα είχε κάνει, μα πάλι κάτι του ’λειπε, άραγε τι, που τον ξεχώριζε ακόμη από εκείνους. Όσο για την Όπερα την ίδια, τον γέμιζε με ανάμεικτα αισθήματα στη θύμηση της μοναδικής φοράς που είχε πάει με μια οικογένεια Γραικών εμπόρων στην Όπερα της Βιέννης. Νίκος Θέμελης.Στις αρχές του 20ού αιώνα, η Τεργέστη ανήκε στην Αυστροουγγαρία και φιλοξενούσε μια σημαντική ελληνική κοινότητα.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Περισσότερα βιβλία — Νίκος Θέμελης
Η αναζήτηση
Νίκος Θέμελης, 1999
Ένα αγόρι θυμάται την οικογένειά του στο Ζαγόρι, όπου το εμπόριο, τα σύνορα και οι σιωπηλές συμμαχίες αλλάζουν τον κόσμο γύρω του.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Πώς είναι το «Η ανατροπή»;
- Ατμόσφαιρα: περιέργεια, ανησυχία και νοσταλγία. Μιλά για την κοινωνία, την ταυτότητα και τον χρόνο.
- Τι να διαβάσω μετά το «Η ανατροπή»;
- Αν σου άρεσε το «Η ανατροπή», δοκίμασε «Ιμαρέτ» (Γιάννης Καλπούζος), «Στο δάσος» (Tana French) και «Το Υπουργείο του Χρόνου» (Kaliane Bradley).
Μια γεύση από τη ροή
Μια λέξη μετατρέπει μια τρυφερή ανάμνηση σε όριο.
Ντύθηκα με κοφτές κινήσεις, φροντίζοντας να σιγουρευτεί για την ενόχλησή μου. «Τα κάναμε σκατά χθες, το ξέρεις;» «Εγώ δεν είδα να λερώνουμε». «Μιλάω σοβαρά. Ξέρεις πως αυτό που έγινε…» «Ήταν όμορφα…» τη διέκοψα. Ένιωσα τα πρώτα σφιξίματα στην καρδιά. Ήταν η εμπειρία του μπάτσου που με προειδοποιού σε για το τι επρόκειτο να ακολουθήσει στην επόμενη πρόταση. «Ήταν» είπε σαν να μου έκανε χάρη που το παραδεχόταν, «αλλά αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να ξαναγίνει». Γαμώ την μπατσο-εμπειρία μου. « Σπίτι σου εννοείς;» ρώτησα, προσπαθώντας να κερδίσω χρόνο και ένα χαμόγελό της. Μηδέν και στα δύο. «Γενικά, εννοώ». Κοίταξε πίσω της σαν να φοβόταν μην την ακούσει κανείς και συνέχισε ψιθυριστά.
Τυφλά ψάρια · Δημήτρης Σίμος
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή