Τα λέμε τον Αύγουστο
Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, 2024
Μια γυναίκα με μια σταθερή οικογενειακή ζωή επιστρέφει κάθε Αύγουστο σε ένα νησί, όπου η επιθυμία ανατρέπει όσα νόμιζε πως ήξερε για τον εαυτό της. Η πρόζα είναι λυρική και αισθησιακή, με ήρεμο ρυθμό που ακολουθεί την Άνα καθώς η επιθυμία φέρνει στην επιφάνεια ερωτήματα για τον εαυτό της.
Ατμόσφαιρα: πάθος, περιέργεια και λαχτάρα. Μιλά για την αγάπη, την ελευθερία και την ταυτότητα.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν σε ενδιαφέρουν οι περίπλοκες πλευρές του έρωτα και οι γυναίκες που ανακαλύπτουν ξανά τον εαυτό τους. Η αφήγηση κινείται γύρω από τις επιστροφές της Άνα κάθε Αύγουστο, όχι από γρήγορες αλλαγές στην πλοκή.
Γιατί να το διαβάσεις
Διάβασέ το για να δεις πώς μια επαναλαμβανόμενη απόδραση γίνεται αφορμή να κοιτάξει κανείς αλλιώς την επιθυμία και τη ζωή που έχει χτίσει. Είναι το τελευταίο μυθιστόρημα του Γκαρσία Μάρκες, δημοσιευμένο μετά τον θάνατό του.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Τι μπορεί να αποκαλύψει μια νύχτα μακριά από μια ζωή που μοιάζει ολοκληρωμένη;
Κ αθισμένη μόνη δίπλα στα καταγάλανα νερά της λιμνοθάλασσας, η Άνα Μαγκνταλένα Μπαχ περιεργάζεται τους άντρες στο μπαρ του ξενοδοχείου. Έχει δύο παιδιά και έναν ευτυχισμένο γάμο εδώ και είκοσι επτά χρόνια από τον οποίο δεν έχει κανένα λόγο να θέλει να ξεφύγει. Κι όμως, κάθε Αύγουστο, ταξιδεύει με το φέρι μέχρι το νησί όπου είναι θαμμένη η μητέρα της, και για μια νύχτα βρίσκει έναν νέο εραστή. Μέσα σε αποπνικτικές βραδιές της Καραϊβικής, γεμάτες σάλσα και μπολέρο, η Άνα ταξιδεύει κάθε χρόνο πιο βαθιά στην ενδοχώρα του πόθου της και των φόβων της καρδιάς της. Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες.Το τελευταίο μυθιστόρημα του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες εκδόθηκε μετά τον θάνατό του. Το είχε δουλέψει τα τελευταία χρόνια της ζωής του.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Περισσότερα βιβλία — Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες
Εκατό χρόνια μοναξιά
Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, 1967
Η ιστορία μιας οικογένειας γίνεται ένας ολόκληρος κόσμος, όπου η μνήμη, οι εφευρέσεις και το θαυμαστό μπλέκονται στην καθημερινότητα ενός μικρού τόπου.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Τα λέμε τον Αύγουστο»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν σε ενδιαφέρουν οι περίπλοκες πλευρές του έρωτα και οι γυναίκες που ανακαλύπτουν ξανά τον εαυτό τους. Η αφήγηση κινείται γύρω από τις επιστροφές της Άνα κάθε Αύγουστο, όχι από γρήγορες αλλαγές στην πλοκή.
- Πώς είναι το «Τα λέμε τον Αύγουστο»;
- Η πρόζα είναι λυρική και αισθησιακή, με ήρεμο ρυθμό που ακολουθεί την Άνα καθώς η επιθυμία φέρνει στην επιφάνεια ερωτήματα για τον εαυτό της. Ατμόσφαιρα: πάθος, περιέργεια και λαχτάρα. Μιλά για την αγάπη, την ελευθερία και την ταυτότητα.
- Τι να διαβάσω μετά το «Τα λέμε τον Αύγουστο»;
- Αν σου άρεσε το «Τα λέμε τον Αύγουστο», δοκίμασε «Δύο μαύρα πουκάμισα» (Μένιος Σακελλαρόπουλος), «Like Water for Chocolate» (Laura Esquivel) και «Το δωμάτιο του Τζοβάνι» (James Baldwin).
Μια γεύση από τη ροή
Το πρώτο άγγιγμα μπορεί να χωρά μαζί θαυμασμό και φόβο.
Πήγα να κινηθώ και να κάνω καμιά πλακίτσα, αλλά κάτι μουρμούρισε ο Τζόι κι έσκυψα το κεφάλι για ν’ ακούσω. O Τζόι σήκωσε το κεφάλι του καθώς εγώ χαμήλωνα το δικό μου και φιληθήκαμε, ας πούμε, κατά λάθος. Και τότε, για πρώτη φορά στη ζωή μου, ένιωσα πραγματικά το σώμα κάποιου άλλου, τη μυρωδιά κάποιου άλλου. Κρατιόμασταν αγκαλιασμένοι. Ήταν σαν να κρατούσα στο χέρι μου ένα σπάνιο, εξουθενωμένο, σχεδόν καταδικασμένο πτηνό που έτυχε σαν από θαύμα να βρω. Ήμουνα κατατρομαγμένος, είμαι σίγουρος ότι ήταν κι εκείνος τρομαγμένος, και κλείσαμε τα μάτια. Για να το θυμάμαι τόσο καθαρά, τόσο επώδυνα απόψε, σημαίνει ότι δεν το είχα ποτέ ούτε για μια στιγμή πραγματικά ξεχάσει.
Το δωμάτιο του Τζοβάνι · James Baldwin
Την αγαπά, κι εκείνος δεν μπορεί να το πιστέψει.
Ἔχει τηλέφωνο στὴν κρεβατοκάμαρά μου». Ἔτσι λοιπὸν ἀνεβήκαμε ἐπάνω. Σᾶς διαβεβαιώνω πὼς ἡ συμπεριφορὰ τῆς Λίλι δὲν εἶχε τίποτα τὸ πρόστυχο ἢ τὸ χυδαῖο. Ὅταν ξεντύθηκε, ἄρχισε νὰ μιλάει μὲ τρεμάμενη φωνή: «Σ‘ ἀγαπῶ! Σ‘ ἀγαπῶ!» Κι ἐγὼ εἶπα ἀπὸ μέσα μου καθὼς ἀγκαλιαστήκαμε: «Πῶς εἶναι δυνατὸν ν’ ἀγαπάει ἐμένα – ἐμένα, ἐμένα;» Ἀκούστηκε ἕνα κουβάρι ἀπὸ μπουμπουνητὰ κι ὕστερα ξέσπασε δυνατὴ βροχὴ μὲ ἀστραπὲς ποὺ μαστίγωνε τοὺς δρόμους, τὰ δέντρα, τὶς στέγες καὶ τὰ παντζούρια. Τὰ πάντα ἄστραφταν.
Χέντερσον, ο Βασιλιάς της Βροχής · Σολ Μπέλοου
Η φίλη σου αφηγείται μια ιστορία για σένα· εσύ ξέρεις την πιο αληθινή.
Η Σούτζιν με αποκαλεί χαϊδευτικά ινόκουντζου, ή «μικρή γοργόνα». Λέει ότι διάλεξε αυτό το όνομα επειδή η μικρή γοργόνα έχασε τη φωνή της, αλλά την ξαναβρήκε αργότερα και έζησε ευτυχισμένη. Δεν της λέω ότι αυτή είναι η αμερικανική εκδοχή του παραμυθιού. Στην αυθεντική ιστορία αυτοκτονεί.
Αν είχα το πρόσωπό σου · Frances Cha
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή