Δύο μαύρα πουκάμισα
Μένιος Σακελλαρόπουλος, 2011
★ 3,83 από 153 βαθμολογίες στο Goodreads
Μια κρητική ιστορία για την αδελφική αγάπη, το πάθος και τους δεσμούς που σφίγγουν όταν κάποιος προσπαθεί να ξεφύγει. Ο Ψηλορείτης και η κρητική γη πλαισιώνουν μια λυρική, γεμάτη πάθος ιστορία, που προχωρά με αγωνία καθώς σφίγγουν οι δεσμοί.
Ατμόσφαιρα: πάθος, φόβος και λαχτάρα. Μιλά για την αγάπη, τη φιλία και την ταυτότητα.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν σε τραβούν οι έντονες ιστορίες αγάπης και φιλίας, με φόντο την Κρήτη. Κάποιοι αναγνώστες βρήκαν το τέλος απότομο ή ασυνεπές, ενώ άλλοι ενόχλησαν ο τρόπος που παρουσιάζονται ο σεξισμός και τα όπλα.
Γιατί να το διαβάσεις
Η ιστορία συνδέει την αδελφική αγάπη με την επιθυμία και την προσπάθεια να ξεφύγεις από δεσμούς που σε κρατούν. Προσφέρει μια έντονα συναισθηματική ματιά στην Κρήτη.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Όταν η πίστη, το πάθος και η ελευθερία τραβούν τρεις ζωές σε διαφορετικές κατευθύνσεις.
Εκεί κοντά στον Ψηλορείτη, απ’ όπου μπορούσαν να δουν με το καθάριο βλέμμα τους το πέταγμα των σταυραετών και το αντάριασμα τ’ ουρανού, εκεί στα ευλογημένα κι άπαρτα χώματα, ο Μανούσος κι ο Σήφης ένωσαν το αίμα τους για να γίνουν σταυραδέλφια ως τον θάνατο. Μεγάλωσαν σαν αληθινά αδέλφια, μέχρι που μπήκε στη ζωή τους η Μαρκέλλα, ένα σαγηνευτικό πλάσμα με μάτια γαλανά σαν τα βαθιά νερά του πελάγου, που έκανε τις καρδιές ν’ αναστενάζουν σαν τη λύρα που φουντώνει. Οι ζωές τους περιπλέχτηκαν και το πάθος πυρπόλησε την ύπαρξή τους σαν τη δυνατή ρακή που καίει τα σωθικά. Οι φλόγες θέριεψαν μέσα τους και τα όνειρα έγιναν εφιάλτες. Κι όταν η Μαρκέλλα αποφάσισε να ακολουθήσει μόνη της το νήμα της δικής της ύπαρξης, κόβοντας τα δεσμά που την ένωναν με το παρελθόν, το κουβάρι έγινε κόμπος, με εξέλιξη σοκαριστική… Τι λένε οι αναγνώστες
Οι αναγνώστες συγκινήθηκαν από τη ζωντανή κρητική ατμόσφαιρα και την ιστορία γεμάτη ένταση και συναίσθημα, όμως κάποιοι βρήκαν το τέλος απότομο ή ασυνεπές, ενώ λίγοι είχαν αντιρρήσεις για τον τρόπο παρουσίασης του σεξισμού και των όπλων.
Μένιος Σακελλαρόπουλος.Το απόσπασμα τοποθετεί την ιστορία στη σκιά του Ψηλορείτη, του ψηλότερου βουνού της Κρήτης.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Περισσότερα βιβλία — Μένιος Σακελλαρόπουλος
Όδος έρωτος
Μένιος Σακελλαρόπουλος, 2026
Δύο νέοι από την Άνδρο μπαρκάρουν για μια ζωή πέρα από τα όρια του νησιού, ενώ ο πόλεμος κάνει κάθε ταξίδι επικίνδυνο.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Δύο μαύρα πουκάμισα»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν σε τραβούν οι έντονες ιστορίες αγάπης και φιλίας, με φόντο την Κρήτη. Κάποιοι αναγνώστες βρήκαν το τέλος απότομο ή ασυνεπές, ενώ άλλοι ενόχλησαν ο τρόπος που παρουσιάζονται ο σεξισμός και τα όπλα.
- Πώς είναι το «Δύο μαύρα πουκάμισα»;
- Ο Ψηλορείτης και η κρητική γη πλαισιώνουν μια λυρική, γεμάτη πάθος ιστορία, που προχωρά με αγωνία καθώς σφίγγουν οι δεσμοί. Ατμόσφαιρα: πάθος, φόβος και λαχτάρα. Μιλά για την αγάπη, τη φιλία και την ταυτότητα.
- Τι να διαβάσω μετά το «Δύο μαύρα πουκάμισα»;
- Αν σου άρεσε το «Δύο μαύρα πουκάμισα», δοκίμασε «Τα λέμε τον Αύγουστο» (Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες), «Η κερένια κούκλα» (Κωνσταντίνος Χρηστομάνος) και «Νικητές» (Φρεντρικ Μπακμαν).
Μια γεύση από τη ροή
Τι μπορεί να αποκαλύψει μια νύχτα μακριά από μια ζωή που μοιάζει ολοκληρωμένη;
Κ αθισμένη μόνη δίπλα στα καταγάλανα νερά της λιμνοθάλασσας, η Άνα Μαγκνταλένα Μπαχ περιεργάζεται τους άντρες στο μπαρ του ξενοδοχείου. Έχει δύο παιδιά και έναν ευτυχισμένο γάμο εδώ και είκοσι επτά χρόνια από τον οποίο δεν έχει κανένα λόγο να θέλει να ξεφύγει. Κι όμως, κάθε Αύγουστο, ταξιδεύει με το φέρι μέχρι το νησί όπου είναι θαμμένη η μητέρα της, και για μια νύχτα βρίσκει έναν νέο εραστή. Μέσα σε αποπνικτικές βραδιές της Καραϊβικής, γεμάτες σάλσα και μπολέρο, η Άνα ταξιδεύει κάθε χρόνο πιο βαθιά στην ενδοχώρα του πόθου της και των φόβων της καρδιάς της.
Τα λέμε τον Αύγουστο · Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες
Η ομορφιά έρχεται μαζί με μια προειδοποίηση.
Κόβε λουλούδια, κοριτσάκι, κόκκινα λουλούδια σαν το αίμα των παρθένων και σα χείλια που τα ματώνουν τα φιλιά! Μάζευε κίτρινα άστρα σαν τουρανού, γιατί σε λίγο η ψυχή σου θα γίνη ουρανός κι αυτά θα τη φωτίσουνε! Γέμιζε την ποδιά σου άσπρους ανθούς για στεφάνι σταθώο μέτωπό σου, μα ξεφύλλισε τους πάλι, γιατί δε θα προκάμης να το φορέσης . . και τάνθινα γαλανά ματάκια, σκύβε και παίρνε τα στην αγκαλιά σου προτού σε ιδούν και κλάψουν. . . Μα σαν αγνάντεψες από μακριά ανθισμένες μυγδαλιές, στάσου και κρύψε το πρόσωπό σου μες τα χέρια σου, γιατί δεν πρέπει να τις ιδούν τα μάτια σου . . .
Η κερένια κούκλα · Κωνσταντίνος Χρηστομάνος
Μερικές φορές, το πιο δύσκολο είναι να χτυπήσεις μια πόρτα.
Είχε θερίσει περισσότερους εχθρούς απ’ ό,τι ήθελε να θυμάται, είχε σταθεί χωμένος ως τα γόνατα μέσα στα αίματα και στις σάρκες αμέτρητων πεδίων μάχης, συνεχίζοντας να χτυπά με τα όπλα του, είχε πάρει αποφάσεις που είχαν στοιχίσει τις ζωές ικανών πολεμιστών, είχε υπηρετήσει ως στρατηγός, ως απλός στρατιώτης και ως εκτελεστής, κι όμως... να που εδώ... κατέβαζε τη γροθιά του.
Ασημένιες φλόγες, τόμος 1 · Σάρα Τζ. Μάας
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή