Εκατό χρόνια μοναξιά
Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, 1967
Η ιστορία μιας οικογένειας γίνεται ένας ολόκληρος κόσμος, όπου η μνήμη, οι εφευρέσεις και το θαυμαστό μπλέκονται στην καθημερινότητα ενός μικρού τόπου.
Ατμόσφαιρα: θαυμασμός, περιέργεια και νοσταλγία. Μιλά για την οικογένεια, τον χρόνο και τη μνήμη.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Ένας κόσμος τόσο καινούργιος, που τα πράγματα δεν έχουν ακόμη όνομα.
Πολλά χρόνια μετά, μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα, ο συνταγματάρχης Αουρελιάνο Μπουενδία θα έφερνε στον νου του το μακρινό απόγευμα που ο πατέρας του τον πήγε να γνωρίσει τον πάγο. Το Μακόντο ήταν εκείνο τον καιρό ένα χωριουδάκι με είκοσι σπίτια φτιαγμένα από λάσπη και καλαμιές, στην όχθη ενός ποταμού με διάφανα νερά που κατηφόριζαν σε μια κοίτη γεμάτη λείες πέτρες, άσπρες και τεράστιες σαν προϊστορικά αυγά. Ο κόσμος ήταν τόσο πρόσφατος ώστε πολλά πράγματα δεν είχαν όνομα και για να τα πεις έπρεπε να τα δείξεις με το δάχτυλο. Κάθε χρόνο, τον μήνα Μάρτιο, μια οικογένεια ρακένδυτων τσιγγάνων έστηνε το τσαντίρι της κοντά στο χωριουδάκι και, μέσα σ’ έναν χαλασμό από πήλινες σφυρίχτρες και νταούλια, παρουσίαζε τις καινούργιες εφευρέσεις. Πρώτα έφεραν τον μαγνήτη. Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες.Ο Μάρκες άντλησε από τις ιστορίες και τους ρυθμούς του σπιτιού των παππούδων του στην Αρακατάκα όταν έπλαθε το φανταστικό Μακόντο.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Περισσότερα βιβλία — Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες
Τα λέμε τον Αύγουστο
Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, 2024
Μια γυναίκα με μια σταθερή οικογενειακή ζωή επιστρέφει κάθε Αύγουστο σε ένα νησί, όπου η επιθυμία ανατρέπει όσα νόμιζε πως ήξερε για τον εαυτό της.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Πώς είναι το «Εκατό χρόνια μοναξιά»;
- Ατμόσφαιρα: θαυμασμός, περιέργεια και νοσταλγία. Μιλά για την οικογένεια, τον χρόνο και τη μνήμη.
- Τι να διαβάσω μετά το «Εκατό χρόνια μοναξιά»;
- Αν σου άρεσε το «Εκατό χρόνια μοναξιά», δοκίμασε «Η χερσόνησος με τα άδεια σπίτια» (David Ucles), «Κάραβαλ 1» (Στέφανι Γκάρμπερ) και «Αναμνήσεις μιας καθωσπρέπει κόρης» (Simone de Beauvoir).
Μια γεύση από τη ροή
Σ’ αυτό το χωριό, ακόμα και η λογική μαθαίνει τα τοπικά έθιμα.
Αφού προσπέρασε μερικά πρανή και γύρισε πίσω από το μονοπάτι του αυλακιού, μπήκε στο τέταρτο διάζωμα, εκείνο που προοριζόταν για τη θερινή σπορά, όπου τώρα θέριευαν οι βρούβες, οι αγριοκουταλίδες και οι τσουκνίδες. Τις τελευταίες τις χάιδευε καθώς περνούσε αλλά δεν τον τσίμπαγαν, γιατί κρατούσε την ανάσα του καθώς τις άγγιζε. Δεν είχε επιστημονική εξήγηση γι’ αυτό, όπως δεν υπήρχε εξήγηση και για το πώς ένας άλλος συγχωριανός του, ο Τομάς, είχε περπατήσει πάνω στα νερά του τεχνητού φράγματος του Γουαδαλεντίν με το ίδιο ακριβώς τέχνασμα· κρατώντας τον αέρα στα πνευμόνια του. Στην Ιβηρία, τη χώρα όπου βρισκόταν η Χάντουλα, με θέληση και υπομονή και λίγη πίστη, κάποιες φορές η λογική ανατρεπόταν σύμφωνα με τα κέφια των κατοίκων της.
Η χερσόνησος με τα άδεια σπίτια · David Ucles
Μια μικρή συγγνώμη κρύβει και μια δική της επιθυμία.
Συγγνώμη που έγραψα λάθος το όνομά σου στα άλλα γράμματα. Ελπίζω να μην είναι αυτός ο λόγος που δεν ήρθες στην Τριόντα. Τα γενέθλια της μικρής μου αδελφής δεν ήταν ο μόνος λόγος που ήθελα να φέρεις τους υπέροχους ηθοποιούς σου εδώ· κι εγώ θα ήθελα να τους δω.
Κάραβαλ 1 · Στέφανι Γκάρμπερ
Ένα παιδί πιάνει τη λογοτεχνία να αλλάζει τα γεγονότα.
«Συχνά, η καημένη η Λουίζ έκλαιγε πικρά σαν νοσταλγούσε τα πρόβατά της» έγραφε η θεία μου. Η Λουίζ δεν έκλαιγε ποτέ· δεν είχε πρόβατα κι άλλωστε μ’ αγαπούσε· και πώς να συγκρίνεις ένα κοριτσάκι με ένα πρόβατο; Από κείνη τη μέρα, άρχισα να ψυλλιάζομαι ότι η λογοτεχνία δεν είχε και τόσο ξεκάθαρες σχέσεις με την αλήθεια. Συχνά αναρωτιόμουν ποια ήταν η αιτία αυτών των ξεσπασμάτων, ποιο το νόημά τους. Πιστεύω ότι, εν μέρει, οφείλονταν σε μια παρορμητική ζωτικότητα και σε μια παντελή έλλειψη αυτοσυγκράτησης που δεν μ’ εγκατέλειψαν ποτέ εντελώς. Καθώς εξωθούσα τις απέχθειές μου μέχρι ναυτίας και τις σφοδρές επιθυμίες μου μέχρι εμμονής, μια άβυσσος χώριζε τα πράγματα που μου άρεσαν από εκείνα που μισούσα.
Αναμνήσεις μιας καθωσπρέπει κόρης · Simone de Beauvoir
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή