Spoon River Anthology
Edgar Lee Masters (1868–1950), 1884
Μια συλλογή από επιτάφιους μονολόγους που αποκαλύπτουν την σκοτεινή, συχνά παράλογη αλήθεια πίσω από την ευπρέπεια μιας μικρής βικτωριανής πόλης. Οι σύντομοι επιτάφιοι μονόλογοι έχουν λιτή φωνή και μελαγχολικό, σατιρικό τόνο, καθώς ξεσκεπάζουν τις σκοτεινές πλευρές της ζωής μιας μικρής πόλης.
Ατμόσφαιρα: μελαγχολία, χιούμορ και αντίσταση. Μιλά για τον θάνατο, την κοινωνία και την ταυτότητα.
Σε ποιον ταιριάζει
Ίσως σου αρέσει αν προτιμάς την ποίηση που δίνει φωνή σε διαφορετικούς ανθρώπους και κριτικάρει την κοινωνική υποκρισία. Οι εξομολογήσεις περιστρέφονται γύρω από τον θάνατο και τη μικροψυχία, οπότε μπορεί να σου φανούν βαριές.
Γιατί να το διαβάσεις
Διάβασέ το για να δεις πώς σύντομες φωνές νεκρών κατοίκων χτίζουν ένα πορτρέτο της κοινότητας και της ευπρέπειάς της.
Σελίδες από το βιβλίο
Η κυριαρχία πάνω στους άλλους αφήνει σημάδια, ακόμη κι αν δεν φαίνονται.
I grew spiritually fat living off the souls of men.If I saw a soul that was strongI wounded its pride and devoured its strength.The shelters of friendship knew my cunning,For where I could steal a friend I did so.And wherever I could enlarge my powerBy undermining ambition, I did so,Thus to make smooth my own.And to triumph over other souls,Just to assert and prove my superior strength,Was with me a delight,The keen exhilaration of soul gymnastics.Devouring souls, I should have lived forever. Μπορείς να επενδύσεις όλες σου τις πεποιθήσεις σε κάποιον και να τις χάσεις.
I spent my money trying to elect you MayorA. D. Blood.I lavished my admiration upon you,You were to my mind the almost perfect man.You devoured my personality,And the idealism of my youth,And the strength of a high-souled fealty.And all my hopes for the world,And all my beliefs in Truth,Were smelted up in the blinding heatOf my devotion to you,And molded into your image.And then when I found what you were: Τα ανεκπλήρωτα όνειρα μένουν στις ήσυχες γωνιές της ζωής μας.
Together in this grave lie Benjamin Pantier, attorney at law,And Nig, his dog, constant companion, solace and friend.Down the gray road, friends, children, men and women,Passing one by one out of life, left me till I was aloneWith Nig for partner, bed-fellow, comrade in drink.In the morning of life I knew aspiration and saw glory,Then she, who survives me, snared my soulWith a snare which bled me to death,Till I, once strong of will, lay broken, indifferent,Living with Nig in a room back of a dingy office.Under my jawbone is snuggled the bony nose of Nig—Our story is lost in silence. Go by, mad world! Edgar Lee Masters.Ο Masters, που δημοσίευε συχνά σε τοπικά έντυπα, χρησιμοποίησε αυτή τη μορφή για να ασκήσει κριτική στην κοινωνική υποκρισία και στην επιφανειακότητα της ζωής σε μια μικρή πόλη.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Spoon River Anthology»;
- Ίσως σου αρέσει αν προτιμάς την ποίηση που δίνει φωνή σε διαφορετικούς ανθρώπους και κριτικάρει την κοινωνική υποκρισία. Οι εξομολογήσεις περιστρέφονται γύρω από τον θάνατο και τη μικροψυχία, οπότε μπορεί να σου φανούν βαριές.
- Πώς είναι το «Spoon River Anthology»;
- Οι σύντομοι επιτάφιοι μονόλογοι έχουν λιτή φωνή και μελαγχολικό, σατιρικό τόνο, καθώς ξεσκεπάζουν τις σκοτεινές πλευρές της ζωής μιας μικρής πόλης. Ατμόσφαιρα: μελαγχολία, χιούμορ και αντίσταση. Μιλά για τον θάνατο, την κοινωνία και την ταυτότητα.
- Τι να διαβάσω μετά το «Spoon River Anthology»;
- Αν σου άρεσε το «Spoon River Anthology», δοκίμασε «Δουβλινέζοι» (James Joyce), «Agnes Grey» (Anne Brontë) και «Περηφάνια και προκατάληψη» (Jane Austen).
Μια γεύση από τη ροή
Τι σημαίνει να αγαπάς κάποιον με τον οποίο σχεδόν δεν έχεις μιλήσει;
Every morning I lay on the floor in the front parlour watching her door. The blind was pulled down to within an inch of the sash so that I could not be seen. When she came out on the doorstep my heart leaped. I ran to the hall, seized my books and followed her. I kept her brown figure always in my eye and, when we came near the point at which our ways diverged, I quickened my pace and passed her. This happened morning after morning. I had never spoken to her, except for a few casual words, and yet her name was like a summons to all my foolish blood.
Δουβλινέζοι · James Joyce
Ένας άντρας παρουσιάζει το συμφέρον του σαν πράξη εξιλέωσης.
Having now a good house and a very sufficient income, he intended to marry; and in seeking a reconciliation with the Longbourn family he had a wife in view, as he meant to choose one of the daughters, if he found them as handsome and amiable as they were represented by common report. This was his plan of amends—of atonement—for inheriting their father’s estate; and he thought it an excellent one, full of eligibility and suitableness, and excessively generous and disinterested on his own part.
Περηφάνια και προκατάληψη · Jane Austen
The injury that lasts longer than a blow: being looked through.
I was standing by the billiard-table and in my ignorance blocking up the way, and he wanted to pass; he took me by the shoulders and without a word—without a warning or explanation—moved me from where I was standing to another spot and passed by as though he had not noticed me. I could have forgiven blows, but I could not forgive his having moved me without noticing me.
Notes from Underground · Fyodor Dostoevsky
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή