Τραγούδια της αθωότητας και της πείρας
William Blake (1757–1827), 1794
★ 4,09 από 53,8 χιλ. βαθμολογίες στο Goodreads
Σύντομα ποιήματα για αρνιά, τίγρεις, καπνοκαθαριστές και τους δρόμους του Λονδίνου. Τα ποιήματα μπαίνουν σε ζευγάρια και δείχνουν τον ίδιο κόσμο πρώτα με εμπιστοσύνη κι ύστερα με απογοήτευση. Διαβάζονται σε ένα βράδυ. Τα σύντομα, λυρικά ποιήματα περνούν από την τρυφερότητα στην ανησυχία και την αμφισβήτηση, καθώς ξανακοιτάζουν τον ίδιο κόσμο από δύο πλευρές.
Ατμόσφαιρα: τρυφερότητα, ανησυχία και αντίσταση. Μιλά για την κοινωνία, την πίστη και την ελευθερία.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν προτιμάς ποιήματα που συνδέουν την πίστη και την αθωότητα με την κοινωνική αδικία και την απογοήτευση. Η αγγλική γλώσσα του 18ου αιώνα μπορεί να απαιτεί λίγη περισσότερη προσοχή, ακόμη κι αν η συλλογή διαβάζεται σε ένα βράδυ.
Γιατί να το διαβάσεις
Τα ζευγαρωμένα ποιήματα φωτίζουν αλλιώς αρνιά, τίγρεις, καπνοκαθαριστές και τους δρόμους του Λονδίνου· μια σύντομη συλλογή για να παρατηρήσεις πώς αλλάζει η θέαση του κόσμου.
Σελίδες από το βιβλίο
Μπορεί ο δημιουργός του πιο ήμερου πλάσματος να έφτιαξε και το πιο άγριο;
What the hammer? what the chain?In what furnace was thy brain?What the anvil? what dread graspDare its deadly terrors clasp?When the stars threw down their spears,And watered heaven with their tears,Did He smile His work to see?Did He who made the lamb make thee?Tiger, tiger, burning brightIn the forests of the night,What immortal hand or eyeDare frame thy fearful symmetry? Περπατάς σε μια πόλη όπου κάθε πρόσωπο κουβαλά το ίδιο σημάδι.
I wander through each chartered street,Near where the chartered Thames does flow,A mark in every face I meet,Marks of weakness, marks of woe.In every cry of every man,In every infant’s cry of fear,In every voice, in every ban,The mind-forged manacles I hear:How the chimney-sweeper’s cryEvery blackening church appals,And the hapless soldier’s sighRuns in blood down palace-walls. Τι παθαίνει ο θυμός που αποφασίζεις να μην αναφέρεις;
I was angry with my friend:I told my wrath, my wrath did end.I was angry with my foe:I told it not, my wrath did grow.And I watered it in fearsNight and morning with my tears,And I sunnèd it with smilesAnd with soft deceitful wiles. Περισσότερα αποσπάσματα από το «Τραγούδια της αθωότητας και της πείρας»
William Blake.Ο Μπλέικ χάραξε ο ίδιος τις λέξεις και τις εικόνες των Τραγουδιών σε χάλκινες πλάκες και χρωμάτιζε στο χέρι κάθε τυπωμένο αντίτυπο, γι’ αυτό κανένα δεν είναι ακριβώς ίδιο με κάποιο άλλο.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Ο ευτυχισμένος πρίγκιπας και άλλα παραμύθια
Oscar Wilde, 1888
Κοινά στοιχεία: τρυφερότητα και κοινωνία.
Όλα τα βιβλία σαν το «Τραγούδια της αθωότητας και της πείρας»
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Τραγούδια της αθωότητας και της πείρας»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν προτιμάς ποιήματα που συνδέουν την πίστη και την αθωότητα με την κοινωνική αδικία και την απογοήτευση. Η αγγλική γλώσσα του 18ου αιώνα μπορεί να απαιτεί λίγη περισσότερη προσοχή, ακόμη κι αν η συλλογή διαβάζεται σε ένα βράδυ.
- Πώς είναι το «Τραγούδια της αθωότητας και της πείρας»;
- Τα σύντομα, λυρικά ποιήματα περνούν από την τρυφερότητα στην ανησυχία και την αμφισβήτηση, καθώς ξανακοιτάζουν τον ίδιο κόσμο από δύο πλευρές. Ατμόσφαιρα: τρυφερότητα, ανησυχία και αντίσταση. Μιλά για την κοινωνία, την πίστη και την ελευθερία.
- Τι να διαβάσω μετά το «Τραγούδια της αθωότητας και της πείρας»;
- Αν σου άρεσε το «Τραγούδια της αθωότητας και της πείρας», δοκίμασε «Γκιτάντζαλι» (Rabindranath Tagore), «Short Fiction» (Saki) και «Twelve Years a Slave» (Solomon Northup).
Μια γεύση από τη ροή
Μια ευχή για ένα τελευταίο τραγούδι που χωρά κάθε λογής χαρά.
Let all the strains of joy mingle in my last song—the joy that makes the earth flow over in the riotous excess of the grass, the joy that sets the twin brothers, life and death, dancing over the wide world, the joy that sweeps in with the tempest, shaking and waking all life with laughter, the joy that sits still with its tears on the open red lotus of pain, and the joy that throws everything it has upon the dust, and knows not a word.
Γκιτάντζαλι · Rabindranath Tagore
Στη σκιά του Καπιτωλίου, άνθρωποι πουλιούνται ως σκλάβοι.
The building to which the yard was attached, was two stories high, fronting on one of the public streets of Washington. Its outside presented only the appearance of a quiet private residence. A stranger looking at it, would never have dreamed of its execrable uses. Strange as it may seem, within plain sight of this same house, looking down from its commanding height upon it, was the Capitol. The voices of patriotic representatives boasting of freedom and equality, and the rattling of the poor slave’s chains, almost commingled. A slave pen within the very shadow of the Capitol!
Twelve Years a Slave · Solomon Northup
Τι κάνει το προδοτικό φιλί σ’ έναν άνθρωπο που βρίσκεται ήδη στον τάφο.
Ὅμως τὸ ἄπιστο φιλὶ νεκρὸ ἀνασηκόνει καὶ ζωντανεύει τὸ κορμὶ ποὺ χῶμα τὸ πλακόνει. Ἀκούει μέσ’ στὸν ὕπνο του τὸν πρῶτο βυθισμένος τῆς νύφης του τὸ φίλημα ὁ νειός ὁ πεθαμμένος· τὸν ὄρκο του θυμήθηκε κι’ ὁ τάφος του ἀνοίγει· σὲ μαῦρο ἀπάνω βρέθηκε, λάκκους σταυροὺς πηδάει, τὸν βλέπουν τ’ ἄστρα τρέμουνε, ἡ γῆ ζητεῖ νὰ φύγῃ καὶ χαλινάρι δὲν κρατεῖ· ὁ Μαῦρος ὁδηγάει· φεὺγει, πετᾷ· τὰ πέταλλα σπίθαις, φωτιαὶς σκορπᾶνε καὶ φέγγουνε τὸ δρόμο τους· ἀλλοίμονο, ποῦ πᾶνε!
Φύλλα · Αχιλλέας Παράσχος
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή