Το Κάστρο του Οτράντο
Horace Walpole (1717–1797), 1764
★ 3,20 από 46,7 χιλ. βαθμολογίες στο Goodreads
Ένα κάστρο, ένα τεράστιο κράνος που πέφτει από το πουθενά κι ένας τύραννος με βαρύ αιματολογικό φορτίο: το μυθιστόρημα του 1764 που γέννησε τη γοτθική λογοτεχνία και παραμένει αληθινά παράξενο, αστείο και τρομακτικό. Το κάστρο γεμίζει με δυσοίωνα σημάδια και απότομες αλλαγές διάθεσης· η αφήγηση είναι θεατρική, παράξενη και πότε πότε μαύρα αστεία.
Ατμόσφαιρα: φόβος, ανησυχία και θαυμασμός. Μιλά για την εξουσία, τον θάνατο και την οικογένεια.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν σε τραβούν τα γοτθικά κάστρα, οι τύραννοι και οι ιστορίες όπου το υπερφυσικό αναστατώνει την εξουσία. Η γλώσσα και το ύφος του 1764 μπορεί να σου φανούν παλιομοδίτικα και έντονα θεατρικά.
Γιατί να το διαβάσεις
Διάβασέ το για να δεις από κοντά το μυθιστόρημα που καθιέρωσε τη γοτθική λογοτεχνία και να συναντήσεις μια ιστορία που παραμένει αλλόκοτη και τρομακτική.
Σελίδες από το βιβλίο
Δες τον να πείθει τον εαυτό του να μην μετανιώσει.
Manfred, though persuaded, like his wife, that the vision had been no work of fancy, recovered a little from the tempest of mind into which so many strange events had thrown him. Ashamed, too, of his inhuman treatment of a Princess who returned every injury with new marks of tenderness and duty, he felt returning love forcing itself into his eyes; but not less ashamed of feeling remorse towards one against whom he was inwardly meditating a yet more bitter outrage, he curbed the yearnings of his heart, and did not dare to lean even towards pity. The next transition of his soul was to exquisite villainy. Με τι κουράγιο μπαίνεις στο σκοτάδι όταν φοβάσαι;
Isabella, whom every incident was sufficient to dismay, hesitated whether she should proceed. Her dread of Manfred soon outweighed every other terror. The very circumstance of the person avoiding her gave her a sort of courage. It could only be, she thought, some domestic belonging to the castle. Her gentleness had never raised her an enemy, and conscious innocence made her hope that, unless sent by the Prince’s order to seek her, his servants would rather assist than prevent her flight. Fortifying herself with these reflections, and believing by what she could observe that she was near the mouth of the subterraneous cavern, she approached the door that had been opened; but a sudden gust of wind that met her at the door extinguished her lamp, and left her in total darkness. Η γιορτή σταματά και κανείς δεν ξέρει τι να πει.
Young Conrad’s birthday was fixed for his espousals. The company was assembled in the chapel of the Castle, and everything ready for beginning the divine office, when Conrad himself was missing. Manfred, impatient of the least delay, and who had not observed his son retire, despatched one of his attendants to summon the young Prince. The servant, who had not stayed long enough to have crossed the court to Conrad’s apartment, came running back breathless, in a frantic manner, his eyes staring, and foaming at the mouth. He said nothing, but pointed to the court. Horace Walpole.Ο Ουόλπολ, βουλευτής και γιος πρωθυπουργού, πέρασε δεκαετίες μεταμορφώνοντας τη βίλα του, το Στρόμπερι Χιλ, σε ψεύτικο κάστρο — κι έτσι έβαλε το γοτθικό ρεύμα σε κίνηση, με τούβλα και με σελίδες.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Η παράξενη υπόθεση του δρ Τζέκιλ και του κ. Χάιντ
Robert Louis Stevenson, 1886
Κοινά στοιχεία: φόβος και ανησυχία.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Το Κάστρο του Οτράντο»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν σε τραβούν τα γοτθικά κάστρα, οι τύραννοι και οι ιστορίες όπου το υπερφυσικό αναστατώνει την εξουσία. Η γλώσσα και το ύφος του 1764 μπορεί να σου φανούν παλιομοδίτικα και έντονα θεατρικά.
- Πώς είναι το «Το Κάστρο του Οτράντο»;
- Το κάστρο γεμίζει με δυσοίωνα σημάδια και απότομες αλλαγές διάθεσης· η αφήγηση είναι θεατρική, παράξενη και πότε πότε μαύρα αστεία. Ατμόσφαιρα: φόβος, ανησυχία και θαυμασμός. Μιλά για την εξουσία, τον θάνατο και την οικογένεια.
- Τι να διαβάσω μετά το «Το Κάστρο του Οτράντο»;
- Αν σου άρεσε το «Το Κάστρο του Οτράντο», δοκίμασε «Δράκουλας» (Bram Stoker), «Καρμίλλα» (Joseph Sheridan Le Fanu) και «Η στριφτή βίδα» (Henry James).
Μια γεύση από τη ροή
Ένας νους ξυπνά χωρίς παρελθόν και χωρίς κανέναν να ρωτήσει.
“But where were my friends and relations? No father had watched my infant days, no mother had blessed me with smiles and caresses; or if they had, all my past life was now a blot, a blind vacancy in which I distinguished nothing. From my earliest remembrance I had been as I then was in height and proportion. I had never yet seen a being resembling me or who claimed any intercourse with me. What was I? The question again recurred, to be answered only with groans.
Φρανκενστάιν ή ο σύγχρονος Προμηθέας · Mary Shelley
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή





