Ατέλειωτος δρόμος
Patrick Leigh Fermor, 1986
Ταξίδια και φύση ΙστορίαΒιογραφίες και απομνημονεύματα
Ένας νεαρός ταξιδιώτης ακολουθεί τον Δούναβη ως τη Βουλγαρία, ανακαλύπτοντας πώς τα τοπία και οι καθημερινές συναντήσεις κρατούν τα ίχνη μιας Ευρώπης που αλλάζει.
Ατμόσφαιρα: περιέργεια, θαυμασμός και νοσταλγία. Μιλά για την περιπέτεια, τη φύση και την κοινωνία.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Κάποιοι δρόμοι κάνουν την απόσταση να μοιάζει με πρόσκληση.
Αυτή η τεράστια έκταση –η Στάρα Πλάνινα, όπως λέγεται στα βουλγάρικα, το Παλιό Βουνό– σκαρφαλώνει και περιελίσσεται και χοροπηδάει μέσα από τη βόρεια Βουλγαρία από τη Σερβία ως τη Μαύρη Θάλασσα, ένα τεράστιο λιονταρόχρωμο φράγμα από αγέρωχες, στρογγυλεμένες πτυχώσεις, που σπάνια διακόπτονται από κάποια μυτερή κορυφή ή κάποια χαράδρα: ανοιχτές, ευάερες εκτάσεις και στρογγυλεμένα φουσκώματα που ανεβαίνουν όλο και ψηλότερα σε τεράστιες πεδιάδες και κοιλώματα σαν λεκάνες, όπου θα μπορούσε κανείς να δει τον λευκό δρόμο να ξεδιπλώνεται μπροστά για μίλια ολόκληρα και να στριφογυρίζει ανάμεσα σε λόχμες και λοφίσκους και πέρα από τα σκορπισμένα κοπάδια μέχρι να εξαφανιστεί πάνω από την τελευταία πρασινωπή πλαγιά. Πού και πού συναντούσα και ακολουθούσα μακριά καραβάνια με γαϊδούρια και μουλάρια –τη θέση τους την έπαιρναν καμήλες στα νοτιοανατολικά, προς το Χάσκοβο– και κάρα το ένα πίσω απ’ τ’ άλλο. Patrick Leigh Fermor.Ο Φέρμορ ξεκίνησε το ταξίδι που περιγράφει στην τριλογία του σε ηλικία δεκαοκτώ ετών, το 1933· αυτός ο τόμος αφηγείται τη διαδρομή του στα Βαλκάνια.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Περισσότερα βιβλία — Patrick Leigh Fermor
Μάνη
Patrick Leigh Fermor, 1958
Ένα ταξίδι στη νότια Πελοπόννησο, όπου το τοπίο, οι ιστορίες και οι άνθρωποι φωτίζουν ο ένας τον άλλον.
Ρούμελη
Patrick Leigh Fermor, 1941
Οι συναντήσεις ενός ταξιδιώτη με την Ελλάδα ανοίγουν δρόμους προς τα τοπία, τα έθιμα και τη ζωή ανθρώπων που κινούνται έξω από τον συνηθισμένο κόσμο.
Καιρός του σιγάν
Patrick Leigh Fermor, 1957
Ένας ταξιδιώτης μπαίνει στη ζωή ενός μοναστηριού ως ξένος και ανακαλύπτει πως η σιωπή έχει τους δικούς της κανόνες και δυσκολίες.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Πώς είναι το «Ατέλειωτος δρόμος»;
- Ατμόσφαιρα: περιέργεια, θαυμασμός και νοσταλγία. Μιλά για την περιπέτεια, τη φύση και την κοινωνία.
- Τι να διαβάσω μετά το «Ατέλειωτος δρόμος»;
- Αν σου άρεσε το «Ατέλειωτος δρόμος», δοκίμασε «Υπερσιβηρικός» (Κρίστιαν Γουόλμαρ), «Ταξίδι στη σκιά του Βυζαντίου» (William Dalrymple) και «Πάτρικ Λη Φέρμορ» (Artemis Cooper).
Μια γεύση από τη ροή
Ένα ταξίδι με τρένο κάνει τον κόσμο να μοιάζει απέραντος.
Πρόκειται για τη μακρύτερη σιδηροδρομική γραμμή του κόσμου. Αλλά είναι πολύ περισσότερα απ’ αυτό. Ο Υπερσιβηρικός εκτείνεται σε περισσότερα από 9.000 χιλιόμετρα από τη Μόσχα μέχρι το Βλαδιβοστόκ και ήταν το πιο φιλόδοξο σιδηροδρομικό έργο του δέκατου ένατου αιώνα. Ένα ταξίδι με το τρένο αυτό αποτελεί μια ρομαντική περιπλάνηση στις ρωσικές στέπες, αλλά και μια υπενθύμιση στους ταξιδιώτες για την απεραντοσύνη του κόσμου μας, όπως και για τις δυσκολίες που ενείχε η υλοποίηση ενός τέτοιου έργου.
Υπερσιβηρικός · Κρίστιαν Γουόλμαρ
Μερικές φορές η σιωπή βάζει τις σκέψεις σε σειρά.
Η ησυχία και η σοβαρότητα του τόπου δεν βοηθούν ακριβώς στο να σου φτιάξουν τη διάθεση, όμως δύσκολα βρίσκεις καταλληλότερο μέρος για να βάλεις σε τάξη τις σκέψεις σου. Δεν υπάρχουν περισπασμοί, και η μοναστική σιωπή επιβάλλει μια δική της, μια εύθραυστη διαύγεια. Είναι εννιά το βράδυ. Έχει φτάσει πια η ώρα να συγκεντρωθώ: να γράψω, όσο το δυνατόν πιο απλά, τι ήταν εκείνο που με οδήγησε εδώ, τι έχω δει και τι ελπίζω να καταφέρω μέσα στους επόμενους μήνες. RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE= TAΞΙΔΙ ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ 16 Τα βιβλία που συμβουλεύομαι είναι απλωμένα στη σειρά στο πάτωμα· τα σημειωματάρια που περιέχουν τις σημειώσεις μου από τις βιβλιοθήκες είναι ανοιχτά.
Ταξίδι στη σκιά του Βυζαντίου · William Dalrymple
Κι αν ο δρόμος διάλεγε τι θα προσέξεις;
2 | Επιλογή των εικόνων: Απολύτως καμία. Άφησε να σε δια λέξουν εκείνες. Δεν είσαι λαογράφος, οδογράφος είσαι. Μάθε να λειτουργείς απορροφητικά. Δηλαδή, οφείλεις να βλακέψεις λιγάκι. Μη θεωρείς τίποτε ως δεδομένο. Σε κανένα διαγαλαξιακό εγχειρίδιο οδογραφιών δεν αναφέρεται πως η αποτύπωση ενός διάσημου καταστήματος είναι πιο σημαντική από την αριθμητική καταγραφή των πεσμένων φύλλων στον ίδιο δρόμο, σε μια ορι σμένη στιγμή της ημέρας. Άσε τον εαυτό σου να ορεχτεί ελεύθερα. Αν κάνεις κέφι, μπορείς να διασχίσεις έναν δρόμο και να κατα γράψεις όλες τις σκόρπιες φράσεις που θα ακούσεις από τους διαβάτες στο πεζοδρόμιο, στη στάση του λεωφορείου, στο φανά ρι, στη βιτρίνα, στο παγκάκι. Το βρίσκεις πολύ ανάλαφρο;
Οδοιπορικό Θεσσαλονίκης · Σάκης Σερέφας
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή