Ρούμελη
Patrick Leigh Fermor, 1941
Ταξίδια και φύση ΙστορίαΔοκίμια
Οι συναντήσεις ενός ταξιδιώτη με την Ελλάδα ανοίγουν δρόμους προς τα τοπία, τα έθιμα και τη ζωή ανθρώπων που κινούνται έξω από τον συνηθισμένο κόσμο.
Ατμόσφαιρα: θαυμασμός, περιέργεια και δέος. Μιλά για την περιπέτεια, τη φύση και την κοινωνία.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Τι σημαίνει σπίτι όταν όλη η χρονιά είναι ένας δρόμος;
Αληθινοί νο μάδες, τούτοι οι εκούσιοι Ισμαήλ πλανιούνται στις παρυφές του συνηθισμένου ελληνικού βίου φευγαλέα σαν αντικατοπτρι σμοί, και φανερώνονται στους θνητούς ως μακρινές εικόνες που ευθύς χάνονται. Ξάφνου, στο μεσοκαλόκαιρο, στην Πίνδο και τη Ροδόπη και τις οροσειρές της Ρούμελης, στην καμπή ενός λαγκαδιού ξεπροβάλλουν τα προσωρινά τους χωριουδάκια από κωνικές καλύβες. Κι από ψηλά, απ’ τα χιόνια που τους έχουν εξορίσει από εκεί, μπορείς να τις διακρίνεις κοπαδιαστά στημένες στους κάμπους: τον καπνό που ανεβαίνει και τα κο πάδια που βοσκούν. Την άνοιξη τα ζωντανά τους και τα μακριά τους καραβάνια από άλογα, φορτωμένα με όλο τους το βιος, ανεβαίνουν φιδωτά στα βουνά, όπου έχουν λιώσει τα χιόνια, διανυκτερεύουν σε πρόχειρους καταυλισμούς από αντίσκηνα που έχουν στην όψη τους κατιτίς μουντό, και το φθινόπωρο τους στέλνει χαμηλά στα ριζά, στους φρυγμένους κάμπους που σύντομα θα πρασινίσουν με τις βροχές. Patrick Leigh Fermor.Ο Φέρμορ ήταν νέος όταν ξεκίνησε τη μεγάλη πεζοπορία του στην Ευρώπη, που αργότερα σημάδεψε το ταξιδιωτικό του έργο.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Περισσότερα βιβλία — Patrick Leigh Fermor
Μάνη
Patrick Leigh Fermor, 1958
Ένα ταξίδι στη νότια Πελοπόννησο, όπου το τοπίο, οι ιστορίες και οι άνθρωποι φωτίζουν ο ένας τον άλλον.
Καιρός του σιγάν
Patrick Leigh Fermor, 1957
Ένας ταξιδιώτης μπαίνει στη ζωή ενός μοναστηριού ως ξένος και ανακαλύπτει πως η σιωπή έχει τους δικούς της κανόνες και δυσκολίες.
Ατέλειωτος δρόμος
Patrick Leigh Fermor, 1986
Ένας νεαρός ταξιδιώτης ακολουθεί τον Δούναβη ως τη Βουλγαρία, ανακαλύπτοντας πώς τα τοπία και οι καθημερινές συναντήσεις κρατούν τα ίχνη μιας Ευρώπης που αλλάζει.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Πώς είναι το «Ρούμελη»;
- Ατμόσφαιρα: θαυμασμός, περιέργεια και δέος. Μιλά για την περιπέτεια, τη φύση και την κοινωνία.
- Τι να διαβάσω μετά το «Ρούμελη»;
- Αν σου άρεσε το «Ρούμελη», δοκίμασε «Ταξίδι στη σκιά του Βυζαντίου» (William Dalrymple), «Πάτρικ Λη Φέρμορ» (Artemis Cooper) και «Υπερσιβηρικός» (Κρίστιαν Γουόλμαρ).
Μια γεύση από τη ροή
Μερικές φορές η σιωπή βάζει τις σκέψεις σε σειρά.
Η ησυχία και η σοβαρότητα του τόπου δεν βοηθούν ακριβώς στο να σου φτιάξουν τη διάθεση, όμως δύσκολα βρίσκεις καταλληλότερο μέρος για να βάλεις σε τάξη τις σκέψεις σου. Δεν υπάρχουν περισπασμοί, και η μοναστική σιωπή επιβάλλει μια δική της, μια εύθραυστη διαύγεια. Είναι εννιά το βράδυ. Έχει φτάσει πια η ώρα να συγκεντρωθώ: να γράψω, όσο το δυνατόν πιο απλά, τι ήταν εκείνο που με οδήγησε εδώ, τι έχω δει και τι ελπίζω να καταφέρω μέσα στους επόμενους μήνες. RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE= TAΞΙΔΙ ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ 16 Τα βιβλία που συμβουλεύομαι είναι απλωμένα στη σειρά στο πάτωμα· τα σημειωματάρια που περιέχουν τις σημειώσεις μου από τις βιβλιοθήκες είναι ανοιχτά.
Ταξίδι στη σκιά του Βυζαντίου · William Dalrymple
Ένα ταξίδι με τρένο κάνει τον κόσμο να μοιάζει απέραντος.
Πρόκειται για τη μακρύτερη σιδηροδρομική γραμμή του κόσμου. Αλλά είναι πολύ περισσότερα απ’ αυτό. Ο Υπερσιβηρικός εκτείνεται σε περισσότερα από 9.000 χιλιόμετρα από τη Μόσχα μέχρι το Βλαδιβοστόκ και ήταν το πιο φιλόδοξο σιδηροδρομικό έργο του δέκατου ένατου αιώνα. Ένα ταξίδι με το τρένο αυτό αποτελεί μια ρομαντική περιπλάνηση στις ρωσικές στέπες, αλλά και μια υπενθύμιση στους ταξιδιώτες για την απεραντοσύνη του κόσμου μας, όπως και για τις δυσκολίες που ενείχε η υλοποίηση ενός τέτοιου έργου.
Υπερσιβηρικός · Κρίστιαν Γουόλμαρ
Κι αν ο δρόμος διάλεγε τι θα προσέξεις;
2 | Επιλογή των εικόνων: Απολύτως καμία. Άφησε να σε δια λέξουν εκείνες. Δεν είσαι λαογράφος, οδογράφος είσαι. Μάθε να λειτουργείς απορροφητικά. Δηλαδή, οφείλεις να βλακέψεις λιγάκι. Μη θεωρείς τίποτε ως δεδομένο. Σε κανένα διαγαλαξιακό εγχειρίδιο οδογραφιών δεν αναφέρεται πως η αποτύπωση ενός διάσημου καταστήματος είναι πιο σημαντική από την αριθμητική καταγραφή των πεσμένων φύλλων στον ίδιο δρόμο, σε μια ορι σμένη στιγμή της ημέρας. Άσε τον εαυτό σου να ορεχτεί ελεύθερα. Αν κάνεις κέφι, μπορείς να διασχίσεις έναν δρόμο και να κατα γράψεις όλες τις σκόρπιες φράσεις που θα ακούσεις από τους διαβάτες στο πεζοδρόμιο, στη στάση του λεωφορείου, στο φανά ρι, στη βιτρίνα, στο παγκάκι. Το βρίσκεις πολύ ανάλαφρο;
Οδοιπορικό Θεσσαλονίκης · Σάκης Σερέφας
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή