Τυφλά ψάρια
Δημήτρης Σίμος, 2019
Mystery, thriller & crime Literary fictionContemporary fiction
A Greek crime novel where a detective’s dry, bruised voice meets a case shadowed by violence, secrets and the uneasy pull of ordinary life.
Feels like unease, curiosity and humor. About identity, society and family.
A page from the book
One word shifts a tender memory into a boundary.
Ντύθηκα με κοφτές κινήσεις, φροντίζοντας να σιγουρευτεί για την ενόχλησή μου. «Τα κάναμε σκατά χθες, το ξέρεις;» «Εγώ δεν είδα να λερώνουμε». «Μιλάω σοβαρά. Ξέρεις πως αυτό που έγινε…» «Ήταν όμορφα…» τη διέκοψα. Ένιωσα τα πρώτα σφιξίματα στην καρδιά. Ήταν η εμπειρία του μπάτσου που με προειδοποιού σε για το τι επρόκειτο να ακολουθήσει στην επόμενη πρόταση. «Ήταν» είπε σαν να μου έκανε χάρη που το παραδεχόταν, «αλλά αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να ξαναγίνει». Γαμώ την μπατσο-εμπειρία μου. « Σπίτι σου εννοείς;» ρώτησα, προσπαθώντας να κερδίσω χρόνο και ένα χαμόγελό της. Μηδέν και στα δύο. «Γενικά, εννοώ». Κοίταξε πίσω της σαν να φοβόταν μην την ακούσει κανείς και συνέχισε ψιθυριστά. Δημήτρης Σίμος.Dimitris Simos is also known for his crime novels set in Chalkida, on the island of Euboea.
Books that feel like this
More by Δημήτρης Σίμος
Τα βατράχια
Δημήτρης Σίμος, 2018
A Greek police officer’s unraveling inner life meets the strains of separation, parenthood, and a case shadowed by rain and unease.
Σώσε με
Δημήτρης Σίμος, 2020
A police investigator in Komotini faces a case where local prejudice and an older regional legend sharpen the unease of an ordinary day.
Τοξικά μάτια
Δημήτρης Σίμος, 2017
A Greek police detective navigates a murder investigation, workplace tensions and the uneasy borders between communities in contemporary Evia.
Where to get it
Some of these links earn us a small commission, at no cost to you. It keeps BookFeed free.
Questions readers ask
- What is Τυφλά ψάρια like?
- Feels like unease, curiosity and humor. About identity, society and family.
- What should I read after Τυφλά ψάρια?
- If you liked Τυφλά ψάρια, try Χόρα (Φώτης Δούσος), Κομπολόι στο χώμα (Χίλντα Παπαδημητρίου) and Ο μυστηριώδης επισκέπτης (Nita Prose).
A taste of the feed
When the convenient story starts to matter more than the true one.
Είμαι σίγουρος ότι πρόκειται για συμμορία, που κατέστρωνε μήνες το σχέδιό της, ίσως και για χρόνια. Θα πρέπει να εξακριβώσουμε γρήγορα αν και κατά πόσο ο δικός μας, ο Βασιλάνος, εμπλέκεται. Σε αυτή την περίπτωση κρατάμε την άκρη του νήματος, έχουμε στα χέρια μας ήδη έναν. Άρα μας βολεύει να ισχύει κάτι τέτοιο. Και στην καταπολέμηση του εγκλήματος συχνά είναι προτιμότερο να γίνεται αυτό που βολεύει την αστυνομία, και ας πρόκειται για ψέμα (αυτό off the record), και όχι ό,τι συγγενεύει περισσότερο με την πραγματικότητα. Όπως και να ’χει, μας λείπουν οι δύο βασικοί ύποπτοι. Δεν θα εκπλαγώ, αν τους δούμε να χτυπάνε πάλι, σύντομα, σε ανύποπτο χρόνο. Καλό είναι να τους σταματήσουμε τώρα.
Χόρα · Φώτης Δούσος
What if discomfort is part of how you stay sharp?
Όταν η Μαρίτα τής πρότεινε να της εξασφαλίσει μια σύγχρονη ανατομική καρέκλα, η Αΐντα αρνήθηκε κατηγορηματικά. «Δεν θέλω βολική καρέκλα, γιατί θα χαλαρώνω και θα πάψει να λειτουργεί το μυαλό μου. Θέλω να είμαι συνέχεια στην τσίτα μην τυχόν πέσω από την καρέκλα, να με πονάει ο κώλος μου για να έχω λόγο να βγαίνω στους δρόμους». ΧΙΛΝΤΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Τέλος, ζήτησε τη βοήθεια του Χαρίδημου Νικολόπουλου, που την πήγε στον γνωστό του γνωστού στην Καλλιρρόης, ο οποίος πουλούσε μηχανές κάθε λογής, από παπάκια μέχρι τερατώδεις χιλιάρες. Η Αΐντα διάλεξε μια βέσπα ίδια ακριβώς με του Φούλη, σε χρώμα πράσινο λαχανί. «Είμαι άνθρωπος της συνήθειας» εξήγησε στον Χάρη, που εξεπλάγη με την επιλογή της.
Κομπολόι στο χώμα · Χίλντα Παπαδημητρίου
The dignity of work is harder to dismiss when its worker speaks back.
Σκέφτεστε ότι η δουλειά μου είναι ταπεινή, ότι της αρμόζει περισσότερο η ντροπή παρά η υπερηφάνεια. Σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελα να σας υποδείξω τι να σκέφτεστε, αλλά ΚΤΤΜΓ (κατά την ταπεινή μου γνώμη), είστε φουλ λάθος. Με συγχωρείτε. Ήμουν λίγο απότομη. Όσο ζούσε η γιαγιά, με συμβούλευε να προσέχω τον τόνο μου και με νουθετούσε όταν πιθανόν προσέβαλλα τους άλλους. Θα σας πω κάτι ενδιαφέρον: Παρόλο που η γιαγιά είναι νεκρή, εγώ συνεχίζω να ακούω τη φωνή της στο κεφάλι μου. Δεν είναι ενδιαφέρον πώς ένας άνθρωπος μπορεί να παραμένει το ίδιο παρών μετά θάνατον όσο και όταν ζούσε; Είναι κάτι που συλλογίζομαι συχνά τον τελευταίο καιρό. Να φέρεσαι στους άλλους όπως θέλεις να σου φέρονται.
Ο μυστηριώδης επισκέπτης · Nita Prose
Read pages from books like this, one at a time
Keep reading in the feed