Ο μυστηριώδης επισκέπτης

One word shifts a tender memory into a boundary.

Ντύθηκα με κοφτές κινήσεις, φροντίζοντας να σιγουρευτεί για την ενόχλησή μου. «Τα κάναμε σκατά χθες, το ξέρεις;» «Εγώ δεν είδα να λερώνουμε». «Μιλάω σοβαρά. Ξέρεις πως αυτό που έγινε…» «Ήταν όμορφα…» τη διέκοψα. Ένιωσα τα πρώτα σφιξίματα στην καρδιά. Ήταν η εμπειρία του μπάτσου που με προειδοποιού­ σε για το τι επρόκειτο να ακολουθήσει στην επόμενη πρόταση. «Ήταν» είπε σαν να μου έκανε χάρη που το παραδεχόταν, «αλλά αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να ξαναγίνει». Γαμώ την μπατσο-εμπειρία μου. « Σπίτι σου εννοείς;» ρώτησα, προσπαθώντας να κερδίσω χρόνο και ένα χαμόγελό της. Μηδέν και στα δύο. «Γενικά, εννοώ». Κοίταξε πίσω της σαν να φοβόταν μην την ακούσει κανείς και συνέχισε ψιθυριστά.

Τυφλά ψάρια · Δημήτρης Σίμος

What if discomfort is part of how you stay sharp?

Όταν η Μαρίτα τής πρότεινε να της εξασφαλίσει μια σύγχρονη ανατομική καρέκλα, η Αΐντα αρνήθηκε κατηγορηματικά. «Δεν θέλω βολική καρέκλα, γιατί θα χαλαρώνω και θα πάψει να λειτουργεί το μυαλό μου. Θέλω να είμαι συνέχεια στην τσίτα μην τυχόν πέσω από την καρέκλα, να με πονάει ο κώλος μου για να έχω λόγο να βγαίνω στους δρόμους». ΧΙΛΝΤΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Τέλος, ζήτησε τη βοήθεια του Χαρίδημου Νικολόπουλου, που την πήγε στον γνωστό του γνωστού στην Καλλιρρόης, ο οποίος πουλούσε μηχανές κάθε λογής, από παπάκια μέχρι τερατώδεις χιλιάρες. Η Αΐντα διάλεξε μια βέσπα ίδια ακριβώς με του Φούλη, σε χρώμα πράσινο λαχανί. «Είμαι άνθρωπος της συνήθειας» εξήγησε στον Χάρη, που εξεπλάγη με την επιλογή της.

Κομπολόι στο χώμα · Χίλντα Παπαδημητρίου

Even a shy courtesy can make a journey feel perilous.

«Α, μάλιστα. Επιτρέψτε μου να πω ότι πολύ χαίρομαι που συνεχίζετε, καθώς το ίδιο προτίθεμαι να κάνω κι εγώ». Προχώρησε σε μια μάλλον αδέξια ελαφριά υπόκλιση, κοκκινίζοντας ελαφρά στην πορεία. Είναι ευαίσθητος ο συνταγματάρχης μας, σκέφτηκε ο Πουαρό, που διασκέδαζε με την όλη κατάσταση. Το τρένο είναι επικίνδυνο όπως ένα ταξίδι στη θάλασσα!

Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές · Άγκαθα Κρίστι