Τοξικά μάτια
Δημήτρης Σίμος, 2017
Mystery, thriller & crime Literary fictionContemporary fiction
A Greek police detective navigates a murder investigation, workplace tensions and the uneasy borders between communities in contemporary Evia.
Feels like unease, curiosity and dread. About death, society and morality.
A page from the book
What if a difference sometimes gives you exactly what you need?
Ελευθέρωσε την ξανθιά αλογοουρά της κι αμέσως ένιωσε τον αυχένα της απροστάτευτο. Σκέφτηκε τη γάτα. Πώς κατάφερε να επιβιώσει τις νύχτες σ’ αυτή την ερημιά; Αν δεν είχα αλλεργία, θα την έπαιρνα σπίτι. Ακούμπησε την κάρτα στη δεύτερη είσοδο και το σύστημα αυτοματισμού άνοιξε την πόρτα. Τα λευκά φώτα από τις λάμπες στην οροφή φώτιζαν τις οριζόντιες συσκευαστικές γραμμές, που σχημάτιζαν ένα Π περικλείοντας τον χώρο εγκιβωτισμού των πλαστικών συσκευασιών στα κιβώτια. Η Νεφέλη ένιωθε κάθε φορά την ίδια ανακούφιση για τον θόρυβο από τη γραμμή παραγωγής που έφτανε νεκρός στ’ αυτιά της – και ήταν από τις ελάχιστες περιπτώσεις στη ζωή της που απολάμβανε το γεγονός πως ήταν κωφή. Δημήτρης Σίμος.Dimitris Simos is also known for his crime fiction set in northern Evia, drawing on the region’s landscapes and communities.
Books that feel like this
More by Δημήτρης Σίμος
Τα βατράχια
Δημήτρης Σίμος, 2018
A Greek police officer’s unraveling inner life meets the strains of separation, parenthood, and a case shadowed by rain and unease.
Σώσε με
Δημήτρης Σίμος, 2020
A police investigator in Komotini faces a case where local prejudice and an older regional legend sharpen the unease of an ordinary day.
Τυφλά ψάρια
Δημήτρης Σίμος, 2019
A Greek crime novel where a detective’s dry, bruised voice meets a case shadowed by violence, secrets and the uneasy pull of ordinary life.
Where to get it
Some of these links earn us a small commission, at no cost to you. It keeps BookFeed free.
Questions readers ask
- What is Τοξικά μάτια like?
- Feels like unease, curiosity and dread. About death, society and morality.
- What should I read after Τοξικά μάτια?
- If you liked Τοξικά μάτια, try Κομπολόι στο χώμα (Χίλντα Παπαδημητρίου), Χόρα (Φώτης Δούσος) and Το μπλε του μεσονυχτίου (Sir Ian Rankin).
A taste of the feed
What if discomfort is part of how you stay sharp?
Όταν η Μαρίτα τής πρότεινε να της εξασφαλίσει μια σύγχρονη ανατομική καρέκλα, η Αΐντα αρνήθηκε κατηγορηματικά. «Δεν θέλω βολική καρέκλα, γιατί θα χαλαρώνω και θα πάψει να λειτουργεί το μυαλό μου. Θέλω να είμαι συνέχεια στην τσίτα μην τυχόν πέσω από την καρέκλα, να με πονάει ο κώλος μου για να έχω λόγο να βγαίνω στους δρόμους». ΧΙΛΝΤΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Τέλος, ζήτησε τη βοήθεια του Χαρίδημου Νικολόπουλου, που την πήγε στον γνωστό του γνωστού στην Καλλιρρόης, ο οποίος πουλούσε μηχανές κάθε λογής, από παπάκια μέχρι τερατώδεις χιλιάρες. Η Αΐντα διάλεξε μια βέσπα ίδια ακριβώς με του Φούλη, σε χρώμα πράσινο λαχανί. «Είμαι άνθρωπος της συνήθειας» εξήγησε στον Χάρη, που εξεπλάγη με την επιλογή της.
Κομπολόι στο χώμα · Χίλντα Παπαδημητρίου
When the convenient story starts to matter more than the true one.
Είμαι σίγουρος ότι πρόκειται για συμμορία, που κατέστρωνε μήνες το σχέδιό της, ίσως και για χρόνια. Θα πρέπει να εξακριβώσουμε γρήγορα αν και κατά πόσο ο δικός μας, ο Βασιλάνος, εμπλέκεται. Σε αυτή την περίπτωση κρατάμε την άκρη του νήματος, έχουμε στα χέρια μας ήδη έναν. Άρα μας βολεύει να ισχύει κάτι τέτοιο. Και στην καταπολέμηση του εγκλήματος συχνά είναι προτιμότερο να γίνεται αυτό που βολεύει την αστυνομία, και ας πρόκειται για ψέμα (αυτό off the record), και όχι ό,τι συγγενεύει περισσότερο με την πραγματικότητα. Όπως και να ’χει, μας λείπουν οι δύο βασικοί ύποπτοι. Δεν θα εκπλαγώ, αν τους δούμε να χτυπάνε πάλι, σύντομα, σε ανύποπτο χρόνο. Καλό είναι να τους σταματήσουμε τώρα.
Χόρα · Φώτης Δούσος
A few hidden photographs turn a cell into something painfully like home.
Εκεί είχε στοιβάξει όλα τα βιβλία που είχε υποσχεθεί στον εαυτό του ότι θα διάβαζε. Μέσα σ’ ένα απ’ αυτά φύλαγε φωτογραφίες της κόρης και της εγγονής του. Δεν ήταν σίγουρος γιατί τις ήθελε κρυμμένες, αλλά έτσι ένιωθε. Στον τοίχο ήταν στερεωμένη μια τηλεόραση με επίπεδη οθόνη και υποδοχή στο πλάι για DVD, ενώ υπήρχε και σταθερό τηλέφωνο, επίσης στερεωμένο στον τοίχο. Τα τηλεφωνήματα έπρεπε να τα ζητήσει εκ των προτέρων και να τα πληρώσει, ενώ φυσικά παρακολουθούνταν όποτε υπήρχε διαθέσιμο προσωπικό. Κάτω από το κρεβάτι βρισκόταν ένα μικρό χρηματοκιβώτιο για τα τιμαλφή, το οποίο ο Ρέμπους δεν μπήκε ποτέ στον κόπο να κλειδώσει. Αυτό ήταν το σπίτι του τους τελευταίους έξι μήνες.
Το μπλε του μεσονυχτίου · Sir Ian Rankin
Read pages from books like this, one at a time
Keep reading in the feed