Τα βατράχια
Δημήτρης Σίμος, 2018
Mystery, thriller & crime Literary fictionContemporary fiction
A Greek police officer’s unraveling inner life meets the strains of separation, parenthood, and a case shadowed by rain and unease.
Feels like unease, melancholy and dread. About family, identity and solitude.
A page from the book
The difference between choosing silence and having no one to call.
Πήρα την πρώτη τζούρα βαθιά μέσα στα πνευμόνια. Χύθηκα πάνω στην ψάθινη καρέκλα. Τράβηξα μια δεύτερη, κοφτή. Μύρισα τον αρωματικό καπνό της βανίλιας. Διάολε. Έτρεμα. Πίστεψα ότι η νικοτίνη θα με ηρεμούσε. Λάθος. Σχέδιο βήτα. Να μπερδέψω τη μοναξιά με την τηλεόραση. Όταν η μόνη σου επιλογή για ν’ ακούσεις μια φωνή είναι τα ηχεία, τότε δυο πράγματα έχουν συμβεί. Είτε η ώρα δεν είναι η κατάλληλη για να τηλεφωνήσεις σε κάποιον, είτε δεν υπάρχει κάποιος για να του τηλεφωνήσεις. Άμα συμβαίνουν και τα δυο, είσαι ξοφλημένος. Ήμουν. Η δημοσιογράφος με το μπλε ταγέρ ήρθε στην οθόνη. Πρωι νό δελτίο. Η φωνή της ήρεμη, σοβαρή. Δυο κοφτές προτάσεις –και το πλάνο έφυγε από την πουδραρισμένη μούρη της. Δημήτρης Σίμος.Dimitris Simos is a Greek crime novelist whose books draw on the landscapes and communities of Evia.
Books that feel like this
More by Δημήτρης Σίμος
Σώσε με
Δημήτρης Σίμος, 2020
A police investigator in Komotini faces a case where local prejudice and an older regional legend sharpen the unease of an ordinary day.
Τυφλά ψάρια
Δημήτρης Σίμος, 2019
A Greek crime novel where a detective’s dry, bruised voice meets a case shadowed by violence, secrets and the uneasy pull of ordinary life.
Τοξικά μάτια
Δημήτρης Σίμος, 2017
A Greek police detective navigates a murder investigation, workplace tensions and the uneasy borders between communities in contemporary Evia.
Where to get it
Some of these links earn us a small commission, at no cost to you. It keeps BookFeed free.
Questions readers ask
- What is Τα βατράχια like?
- Feels like unease, melancholy and dread. About family, identity and solitude.
- What should I read after Τα βατράχια?
- If you liked Τα βατράχια, try Ο βασιλιάς (Jo Nesbo), Κρυφό αίμα (Τάσος Παπαναστασίου) and Μοιρολογήτρα (Camilla Lackberg).
A taste of the feed
What does it cost to learn how to hurt someone without hesitation?
Ό λοι έχουν κάποιο αδύνατο σημείο. Αυτή είναι μια γνώση που μου ενστάλαξε ο πατέρας μου όταν με μάθαινε μποξ. Ήμουν μικρότερος από τ’ άλλα αγόρια, αλλά εκείνος μου έδειξε ότι ακόμα και ο πιο φοβερός αντίπαλος έχει κάποια τρύπα στην άμυνά του, κάποιο ακάλυπτο σημείο, ένα λάθος που είναι καταδικασμένος να επαναλαμβάνει. Μου έμαθε επίσης ότι δεν φτάνει ν’ ανακαλύψεις το σημείο αυτό, πρέπει να έχεις και καρδιά από πάγο, για να μη διστάσεις στιγμή να το εκμεταλλευτείς. Κι αυτό ακριβώς ήταν το δικό μου αδύνατο σημείο: μια καρδιά που μάτωνε γι’ ανθρώπους σαν κι εμένα, που αναγνώριζε κάθε αδυναμία τους ως δική μου. Σιγά σιγά όμως έμαθα. Και η καρδιά μου πάγωσε.
Ο βασιλιάς · Jo Nesbo
Love can arrive as a sudden sentence in the middle of an ordinary night.
Γιατί οι άνθρωποι δεν είναι πάντα επιεικείς με τους διαφορετικούς. «Ναι, είναι υπέροχη» έκανε και αγκάλιασε την Κριστίνα για να την καληνυχτίσει. Ο Πάτρικ στεκόταν ήδη στην κουζίνα. «Θα φτιάξω ένα σαντουιτσάκι. Κοίτα, ήταν όλα πεντανόστιμα, ακόμα κι εκείνα τα φύκια. Αλλά εγώ πεινώ ακόμη και πίτσα δεν πήραμε…» Η Ερίκα περιεργάστηκε τον άντρα της στο φως του ορθάνοιχτου ψυγείου. Ο Πάτρικ είχε ήδη προλάβει να βγάλει το παντελόνι και ήταν με τις κάλτσες, το σλιπ και το πουκάμισο. Στους κροτάφους του φαινόταν κάποιο γκριζάρισμα και οι γραμμές έκφρασης γύρω από τα μάτια είχαν αυγατίσει. Ήταν ομορφότερος από ποτέ. «Σ’ αγαπώ» του είπε. «Πόσο σ’ αγαπώ, Θεέ μου!»
Μοιρολογήτρα · Camilla Lackberg
A child’s silence makes praise feel like a test.
Του αγοράσαμε μαρκαδόρους, δαχτυλομπογιές, νερομπογιές – δεν έδειχνε κανένα ενδιαφέρον για την τέχνη. Μόλις όμως γυρίσαμε στις ΗΠΑ; Και μπήκαμε σ’ αυτό το σπίτι; Να σου ξαφνικά ο Πάμπλο Πικάσο. Τώρα ζωγραφίζει σαν τρελός». Η Κάρολαϊν πάει στο τραπεζάκι και σηκώνει την επιφάνεια, και βλέπω τώρα ότι το έπιπλο έχει και χώρο αποθήκευσης. Βγάζει μια στοίβα με κόλες χαρτί, πάχους δύο τριών εκατοστών. «Ο σύζυγός μου με πειράζει που δεν πετάω τίποτα, αλλά δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Θες να δεις;» «Βέβαια». Ο Τέντι, ακόμη ξαπλωμένος στο πάτωμα, έχει σταματήσει να κουνιέται. Το κορμί του όλο είναι σφιγμένο. Καταλαβαίνω ότι ακούει προσεκτικά, ότι έχει στρέψει όλη του την προσοχή στην αντίδρασή μου.
Κρυμμένες ζωγραφιές · Jason Rekulak
Read pages from books like this, one at a time
Keep reading in the feed