Οδηγός συγγραφής
Κυριάκος Αθανασιάδης, 2016
A practical guide to the habits, choices and craft behind writing fiction, for anyone trying to finish a story and send it into the world.
Feels like curiosity and hope. About art and ambition.
A page from the book
Writing has rules; the first question is which ones deserve your time.
Πώς γράφουμε ένα μυθιστόρημα; Υπάρχουν κάποιοι κανόνες που οφείλουμε να γνωρίζουμε και να ακολουθούμε, ή μήπως αρκεί η επίκληση στη Μούσα; Πόσες λέξεις θα ήταν καλό να γράφει κανείς κάθε ημέρα, και πόσες ώρες πρέπει εντέλει να εργάζεται; Είναι η συγγραφή μια δουλειά όπως πολλές άλλες, με ωράριο και υποχρεώσεις; Πώς τονώνει κανείς τη συγγραφική του δεξιότητα; Τι πρέπει να παρατηρεί και τι να διαβάζει; Τι πρέπει να προσέχει και τι να αποφεύγει; Υπάρχουν ασκήσεις που θα τον βοηθήσουν εφόσον τις εκτελέσει, και ποιες; Τι διαφορές έχουν το μυθιστόρημα, η νουβέλα και το διήγημα; Πώς αποφεύγουμε το writer’s block; Τι είναι τα turning points; Τα χρησιμοποιούσαν οι κλασικοί συγγραφείς ή είναι εφεύρημα των σύγχρονων πεζογράφων; Είναι η λαϊκή, η mainstream και η ροζ λογοτεχνία προς αποφυγήν ή όχι; Και πώς μπορούμε να διδαχτούμε από αυτές; Πότε πετούν οι αναγνώστες των εκδοτικών οίκων ένα χειρόγραφο προτού καν το διαβάσουν; Κυριάκος Αθανασιάδης.The supplied excerpts describe the book as a guide built around 50 practical rules; the publication year is not established here.
Books that feel like this
Where to get it
Some of these links earn us a small commission, at no cost to you. It keeps BookFeed free.
Questions readers ask
- What is Οδηγός συγγραφής like?
- Feels like curiosity and hope. About art and ambition.
- What should I read after Οδηγός συγγραφής?
- If you liked Οδηγός συγγραφής, try Η μετάφραση του κόσμου (Χουάν Γκαμπριέλ Βάσκες), Ο άνθρωπος που φοβόταν να ζήσει (Μιγκέλ Άνχελ Μοντέρο) and Κωνσταντίνος Καβάφης. Ο άνθρωπος και ο ποιητής (Peter Jeffreys).
A taste of the feed
What separates being alive from merely making it through the day?
Eκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ p s i c h o g i o s . g r KΩΔ. ΜΗΧ/ΣΗΣ: 32404 Μια συγκινητική και αισιόδοξη ιστορία, μέσα από την οποία θα ανακαλύψεις ότι το να ζεις δεν είναι το ίδιο με το απλώς να υπάρχεις.
Ο άνθρωπος που φοβόταν να ζήσει · Μιγκέλ Άνχελ Μοντέρο
What does bankruptcy become when a whole culture claims it as kinship?
Ο ίδιος σηματοδότησε την τελική φάση της οικογένειας, το τέλος του ονόματος Καβάφη (δεν υπήρχαν άρρενες απόγονοι) μετά την απώλεια της κάποτε σημαντικής περιουσίας της οικογένειάς του. Στις λιγότερο υψιπετείς του στιγμές, ο Κωνσταντίνος συχνά εκθείαζε τη σημασία του εμπορίου και του κεφαλαίου. Σε μια επιστολή στον κληρονόμο και φίλο του Αλέκο Σεγκόπουλο (17 Οκτωβρίου 1918), έγραφε: «Μεγάλο και ωραίο πράγμα είναι το εμπόριον».4 Στον Ε. Μ. Φόρστερ είπε κάποτε: «Μη λησμονείς ποτέ για τους Έλληνες ότι είμαστε χρεοκοπημένοι. Αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα σε εμάς και σε εσάς. Είθε, αγαπητέ μου Φόρστερ, εσείς –εσείς οι Εγγλέζοι, με την ικανότητα που έχετε για περιπέτειες– να μη χάσετε ποτέ το κεφάλαιό σας, ειδάλλως θα μας μοιάσετε, ψεύτες πανούργοι και νευρικοί».
Κωνσταντίνος Καβάφης. Ο άνθρωπος και ο ποιητής · Peter Jeffreys
When a landscape makes grief rise before you can explain it.
Βροχερές μέρες. Χτες το μεσημέρι, μετά το φαΐ, η Μαρώ κι ο Ξύδης πήραμε τα μονοπάτια για τον τάφο του Βενιζέλου. Απόβροχο· ο ήλιος έκαιγε. Ο αέρας μυρωμένος από τα λεμονάνθια και το θυμάρι. Όρεξη να ξεσπάσεις· ν’ αναλυθεί η καρδιά σου, ν’ αρχίσεις τα κλάματα. Στο Ακρωτήρι, το άθλιο άγαλμα του Θωμόπουλου. Ικανοποίηση ωστόσο που βρίσκεται κανείς κοντά στο σύμβολο της λευτεριάς, κι ας είναι άσχημο, όπως μπορεί να σε συγκινήσει το εικόνισμα της Παναγίας, όσο κακότεχνο κι αν είναι. Ο τάφος του Βενιζέλου. Θυμήθηκα την τελευταία φορά που ήρθα εδώ, για την κηδεία του. Πολλές φορές ρωτήθηκα τι θα ’κανε αυτός στις περιστάσεις που περάσαμε, χωρίς να βρω την απάντηση.
Μέρες, τόμος 1 · Γιώργος Σεφέρης
Read pages from books like this, one at a time
Keep reading in the feed