Να προσέχεις
Γιάννης Αθανασόπουλος, 2024
A candid invitation to face fear, guilt and pain without pretending—and to make room for the possibility of light.
Feels like hope, unease and tenderness. About identity, solitude and morality.
A page from the book
The warning arrives only after trust in others—and yourself—has worn away.
Και παραδόξως αυτό το «να προσέχεις» το κατάλαβα όταν έχασα την πίστη μου στους ανθρώπους και, στο τέλος, έχασα κι εμένα… Γιάννης Αθανασόπουλος.The author’s name is catalogued in Greek as Γιάννης Αθανασόπουλος; the supplied excerpts do not establish a reliable publication year or biographical detail.
Books that feel like this
More by Γιάννης Αθανασόπουλος
Το καλό
Γιάννης Αθανασόπουλος, 2026
A reflective book about making room for kindness without confusing it with silence, and finding a steadier way to meet yourself and others.
Where to get it
Some of these links earn us a small commission, at no cost to you. It keeps BookFeed free.
Questions readers ask
- What is Να προσέχεις like?
- Feels like hope, unease and tenderness. About identity, solitude and morality.
- What should I read after Να προσέχεις?
- If you liked Να προσέχεις, try Μήπως δεν είναι κατάθλιψη (Hilary Jacobs Hendel), Η «απάτη» της ψυχοθεραπείας (Γ. Ελευθέριος Ελευθεριάδης) and Η ηθική της ψυχανάλυσης (Ζακ Λακάν).
A taste of the feed
How can you tend what you cannot yet define?
Ένα μυστήριο μεγάλο, ακόμα και για αυτούς που επιμελώς ασχολούνται νυχθημερόν μαζί της… Πώς να μιλήσεις με βεβαιότητα για κάτι, στο οποίο καλά καλά δεν μπορείς να δώσεις ορισμό; Πώς να θεραπεύσεις αυτό που ακόμα πασχίζεις να γνωρίσεις;
Η «απάτη» της ψυχοθεραπείας · Γ. Ελευθέριος Ελευθεριάδης
What if art gives form to what cannot be filled?
Το ζήτημα της μετουσίωσης είναι το θέμα μιας ενότητας έξι κεφαλαίων (Ζ΄-ΙΒ΄), αμέσως μετά την πρώτη θεωρητική στοιχειοθέτηση του Πράγματος. Ο Λακάν προβαίνει σε μια εντυπωσιακή αναψηλάφηση της θεωρίας του Φρόιντ σύμφωνα με την οποία οι σεξουαλικές ενορμήσεις –αντί να υποστούν απώθηση και να παραγάγουν συμπτώματα που συνιστούν ένα είδος υποκατάστατης ενορμητικής ικανοποίησης– μπορούν να μετουσιωθούν, δηλαδή να αναζητήσουν άμεση ικανοποίηση σε σκοπούς μη σεξουαλικούς, σε σκοπούς κοινωνικά, καλλιτεχνικά και διανοητικά αναβαθμισμένους. Όλη αυτή η πολιτισμική δραστηριότητα, τονίζει ο Λακάν, περιστρέφεται γύρω από ένα κεντρικό κενό και παράλληλα το συγκαλύπτει. Το καλλιτεχνικό δημιούργημα είναι ένα περιτύλιγμα του κενού, της χαμένης απόλαυσης, της σκοτεινής εκ-σωτερικότητας. Η τέχνη μορφοποιεί την απουσία και γαληνεύει το ανυπόφορο του Πράγματος.
Η ηθική της ψυχανάλυσης · Ζακ Λακάν
Care is not only what keeps us going; it is what we reach for in one another.
Και όμως, όσο πληγωμένοι και αν είμαστε, επιβιώνουμε. Επιβιώνουμε όχι μόνο λόγω της έμφυτής μας ικανότητας στην άρνηση και στο να καθησυχάζουμε τον εαυτό μας, αλλά, το πιο σημαντικό, επειδή δεν είμαστε μόνοι μας σε όλο αυτό και διότι νοιαζόμαστε ο ένας για τον άλλον. Είναι βαθιά ριζωμένο στη φύση μας –στα ίδια τα γονίδιά μας– να νοιαζόμαστε, να θέλουμε οι άνθρωποι γύρω μας να πονάνε λιγότερο, να αισθάνονται ασφαλείς, να νιώθουν πλήρεις. Με άλλα λόγια, έχουμε μέσα μας την παρόρμηση να θεραπεύουμε τους άλλους, και καταφεύγουμε στους άλλους για να κάνουν το ίδιο μ’ εμάς.
Πληγωμένοι θεραπευτές · Κε-Μινγκ Λιν
Read pages from books like this, one at a time
Keep reading in the feed