The Final Count
H. C. McNeile (1888–1937), 1926
Ένα θρυλικό δηλητήριο που σκοτώνει με το άγγιγμα, ένας επιστήμονας που ίσως έχει τρελαθεί και η ερασιτεχνική ομάδα του Χιου Ντράμοντ προσπαθούν να αποτρέψουν μια σύγχρονη αποκάλυψη. Η απειλή χτίζεται με αγωνία και πολεμική ένταση, ενώ η ήρεμη αφήγηση αφήνει ανοιχτό το ερώτημα αν ο επιστήμονας έχει χάσει τα λογικά του.
Ατμόσφαιρα: φόβος, περιέργεια και ανησυχία. Μιλά για τον πόλεμο, την τρέλα και την εξουσία.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν απολαμβάνεις περιπέτειες με τον Χιου Ντράμοντ, παράξενα όπλα και μια απειλή που μοιάζει να ξεφεύγει από κάθε έλεγχο. Η γραφή του 1926 και η σύνδεση της πλοκής με τον πόλεμο μπορεί να δώσουν στην ιστορία παλαιότερη, λιγότερο σύγχρονη αίσθηση.
Γιατί να το διαβάσεις
Δες πώς μια ομάδα ερασιτεχνών αντιμετωπίζει ένα δηλητήριο που σκοτώνει με το άγγιγμα και μια απειλή καταστροφής. Το βιβλίο προσφέρει αγωνία γύρω από τα όρια ανάμεσα στην ιδιοφυΐα και την τρέλα.
Σελίδες από το βιβλίο
Μια τόσο αλλόκοτη ιδέα που αρχίζεις να αμφιβάλλεις για τον φίλο σου.
I think it was at that moment that I first began to entertain doubts as to Robin’s sanity. Not that people dining near would have noticed anything amiss with him: his voice was low-pitched and quiet. But the whole idea was so utterly far-fetched and fantastic that I couldn’t help wondering if his brilliant brain hadn’t crossed that tiny bridge which separates genius from insanity. I knew the hideous loathing he had always felt for war: was it possible that continual brooding on the idea had unhinged him? Οι ήχοι ενός παλιού σπιτιού όταν περιμένεις κάτι χειρότερο.
It was an eerie sort of noise, such as you may hear sometimes in old houses in the country when the wind is blowing. Creak, shuffle, thud—creak, shuffle, thud, and every now and then a sort of drumming noise such as a man’s heels might make against woodwork. For a while we stood listening, and once it seemed to me that the blind bulged outwards with the pressure of something behind it. Το δηλητήριο που δεν χρειάζεται βελόνα και ο ειδικός που αμφιβάλλει αν υπάρχει.
“Now there is another tiny class of poisons—it is really a subdivision of the second class—of which, frankly, we know very little. Some expert toxicologists are even inclined to dismiss them as legendary. I’m not sure that I myself didn’t belong to their number until this morning. Evidence is in existence—but it is not reliable—of the use of these poisons by the Borgias, and by the Aztecs of Mexico. They were reputed to kill by mere external application, without the necessity of a puncture in the skin. They were supposed to generate some strange shattering force, which killed the victim by shock. Now that is absurd: no poison can kill unless it reacts point-blank on the heart. In other words, a puncture is necessary, and this class supplies its own punctures. H. C. McNeile.Ο ΜακΝιλ υπηρέτησε στο Βασιλικό Σώμα Μηχανικού κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και πήρε το ψευδώνυμο «Sapper» από τον στρατιωτικό όρο για τον μηχανικό πεδίου.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «The Final Count»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν απολαμβάνεις περιπέτειες με τον Χιου Ντράμοντ, παράξενα όπλα και μια απειλή που μοιάζει να ξεφεύγει από κάθε έλεγχο. Η γραφή του 1926 και η σύνδεση της πλοκής με τον πόλεμο μπορεί να δώσουν στην ιστορία παλαιότερη, λιγότερο σύγχρονη αίσθηση.
- Πώς είναι το «The Final Count»;
- Η απειλή χτίζεται με αγωνία και πολεμική ένταση, ενώ η ήρεμη αφήγηση αφήνει ανοιχτό το ερώτημα αν ο επιστήμονας έχει χάσει τα λογικά του. Ατμόσφαιρα: φόβος, περιέργεια και ανησυχία. Μιλά για τον πόλεμο, την τρέλα και την εξουσία.
- Τι να διαβάσω μετά το «The Final Count»;
- Αν σου άρεσε το «The Final Count», δοκίμασε «Catch-22» (Joseph Heller), «Ο επισκέπτης του Δράκουλα» (Bram Stoker) και «Μέσα από έναν σκοτεινό καθρέφτη» (Joseph Sheridan Le Fanu).
Μια γεύση από τη ροή
Προχωράς προς τον σωσία σου, πάνω από την κινούμενη άμμο.
One night his dream was so vivid that when he awoke he could not believe that it had only been a dream. He shut his eyes again and again, but each time the vision, if it was a vision, or the reality, if it was a reality, would rise before him. The moon was shining full and yellow over the quicksand as he approached it; he could see the expanse of light shaken and disturbed and full of black shadows as the liquid sand quivered and trembled and wrinkled and eddied as was its wont between its pauses of marble calm. As he drew close to it another figure came towards it from the opposite side with equal footsteps.
Ο επισκέπτης του Δράκουλα · Bram Stoker
Τα ονόματα που δίνουμε στα πράγματα δεν τα περιγράφουν πάντα.
“There really isn’t an Altair-4, just as there aren’t really any Tommyknockers. There aren’t any nouns for some things - they just are. Somebody pastes one name on those things in one place, somebody pastes on another someplace else. It’s never a very good name, but it doesn’t matter. You came back from New Hampshire talking about Tommyknockers, so here that’s what we are. We’ve been called other things in other places. Altair-4 has, too. It’s just a place where things get stored. Usually not live things. Attics can be cold, dark places.”
The Tommyknockers · Stephen King
Η θλίψη αλλάζει έναν καθηγητή μαθηματικών.
It was his eyes that were old. The Afghans are a handsome people whose forthright features and fair skin suffer quickly from wind and sun and dust, too often making them older than their years. For the Archer, the damage had not been done by wind. A teacher of mathematics until three years before, a college graduate in a country where most deemed it enough to be able to read the holy Koran, he’d married young, as was the custom in his land, and fathered two children. But his wife and daughter were dead, killed by rockets fired from a Sukhoi-24 attack-fighter. His son was gone. Kidnapped.
The Cardinal of the Kremlin · Tom Clancy
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή