Ο Αυτοκράτορας της Χαράς
Ocean Vuong, 2025
★ 3,84 από 89,7 χιλ. βαθμολογίες στο Goodreads
Ένας νέος βρίσκεται μπροστά σε μια επικίνδυνη επιλογή, κι ένα ολόκληρο μέρος μοιάζει να έχει μάθει ποιοι φεύγουν και ποιοι μένουν πίσω. Η μελαγχολία και η τρυφερότητα συναντούν μια λυρική φωνή, καθώς η ιστορία κοιτάζει όσους φεύγουν και όσους μένουν πίσω.
Ατμόσφαιρα: μελαγχολία, τρυφερότητα και ελπίδα. Μιλά για την κοινωνία, την ταυτότητα και το σπίτι.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν σε ενδιαφέρουν οι δεσμοί, η ταυτότητα και οι κοινωνικές συνθήκες, δοσμένα με ποιητική γλώσσα και μια νότα ελπίδας. Κάποιοι αναγνώστες βρίσκουν την αφήγηση περιπλανώμενη ή συναισθηματικά απόμακρη, ενώ υπάρχουν και σκηνές σκληρότητας προς ζώα.
Γιατί να το διαβάσεις
Διάβασέ το για να δεις πώς μια επισφαλής επιλογή συνδέεται με τις ζωές ενός τόπου και με το ποιοι έχουν τη δυνατότητα να φύγουν.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Στα δεκαεννιά, η απόσταση ως το πρωί μοιάζει με ολόκληρη ζωή.
Καὶ εἶναι ἡ ἴδια γέϕυρα ποὺ διέσχισε τὸ ἀγόρι ἐκεῖνο τὸ ἀπόγευμα τῆς 15ης σεπτεμβρίου τοῦ 2009. ῾η βροχὴ ἔπεϕτε σὰν χαλάζι στὸ χαχόλικο τζάκετ τῆς ἑταιρείας ταχυμεταϕορῶν UPS ποὺ εἶχε ρίξει στοὺς ὤμους του καθὼς προχωροῦσε ϕασκιωμένος στὴν καρδιὰ τῆς κοιλάδας. ῾Ο ἄνεμος σήκωνε τὸ χῶμα μακριά του πρὸς τὰ βραχώδη σύννεϕα ποὺ βούλιαζαν πέρα στὸν ὁρίζοντα. ῏ηταν δεκαεννιά, στὰ μεσάνυχτα τῶν παιδικῶν του χρόνων καὶ μιὰ ζωὴ τὸν χώριζε ἀπὸ τὸ πρῶτο ϕῶς. Δὲν εἶχε συγχωρεθεῖ, οὔτε κι ἐσύ. Τὸ γκρίζο τ ᾽οὐρανοῦ εἶχε μιὰ καλοσύνη ὅσο τὸ ἀπόγευμα σιρόπιαζε σὲ σούρουπο καὶ ἡ ἀνάσα του ἄχνιζε ἀπὸ τὸ κρύο. Τι λένε οι αναγνώστες
Οι αναγνώστες διχάστηκαν: πολλοί συγκινήθηκαν βαθιά, κάποιοι μέχρι δακρύων, από τον τρυφερό δεσμό και τη λυρική γραφή, ενώ άλλοι βρήκαν την ιστορία πλατειασμένη, επιτηδευμένη και συναισθηματικά απόμακρη· ορισμένοι αναστατώθηκαν από τη σκληρότητα προς τα ζώα.
Ocean Vuong.Ο Ocean Vuong είναι και ποιητής. Το μυθιστόρημά του «Στη γη είμαστε πρόσκαιρα υπέροχοι» ήταν το πρώτο του.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Το μαγικό φωτογραφείο του κυρίου Χιρασάκα
Χιιραγκι Σανακα, 2020
Κοινά στοιχεία: τρυφερότητα και μελαγχολία.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Ο Αυτοκράτορας της Χαράς»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν σε ενδιαφέρουν οι δεσμοί, η ταυτότητα και οι κοινωνικές συνθήκες, δοσμένα με ποιητική γλώσσα και μια νότα ελπίδας. Κάποιοι αναγνώστες βρίσκουν την αφήγηση περιπλανώμενη ή συναισθηματικά απόμακρη, ενώ υπάρχουν και σκηνές σκληρότητας προς ζώα.
- Πώς είναι το «Ο Αυτοκράτορας της Χαράς»;
- Η μελαγχολία και η τρυφερότητα συναντούν μια λυρική φωνή, καθώς η ιστορία κοιτάζει όσους φεύγουν και όσους μένουν πίσω. Ατμόσφαιρα: μελαγχολία, τρυφερότητα και ελπίδα. Μιλά για την κοινωνία, την ταυτότητα και το σπίτι.
- Τι να διαβάσω μετά το «Ο Αυτοκράτορας της Χαράς»;
- Αν σου άρεσε το «Ο Αυτοκράτορας της Χαράς», δοκίμασε «Αν είχα το πρόσωπό σου» (Frances Cha), «Το Βιβλίο της Εξαφάνισης» (Ibtisam Azem) και «Τα τρία φώτα» (Claire Keegan).
Μια γεύση από τη ροή
Η φίλη σου αφηγείται μια ιστορία για σένα· εσύ ξέρεις την πιο αληθινή.
Η Σούτζιν με αποκαλεί χαϊδευτικά ινόκουντζου, ή «μικρή γοργόνα». Λέει ότι διάλεξε αυτό το όνομα επειδή η μικρή γοργόνα έχασε τη φωνή της, αλλά την ξαναβρήκε αργότερα και έζησε ευτυχισμένη. Δεν της λέω ότι αυτή είναι η αμερικανική εκδοχή του παραμυθιού. Στην αυθεντική ιστορία αυτοκτονεί.
Αν είχα το πρόσωπό σου · Frances Cha
Οι ερωτήσεις που δεν πρόλαβες να κάνεις μένουν μετά τον άνθρωπο που ήθελες να ρωτήσεις.
Μιὰ μέρα τὴ ρώτησα ἂν τὸ μαργαριταρένιο περιδέραιο ἦταν δῶρο τοῦ παπποῦ μου, καὶ τότε ἐκείνη γέλασε παράξενα ἀλλὰ δὲν ἀπάντησε. Κι ὅταν τὴ ρώτησα πότε ἀκριβῶς ἔσπασε τὸ περιδέραιο, καὶ πάλι δὲν πῆρα ἀπάντηση, παρὰ μόνο μοῦ εἶπε μουρμουρίζοντας: «Τόσοι ἄνθρωποι ἔϕυγαν ἀπ ᾽τὴ ζωή, ἀγαπούλα μου, χῶρες καταστράϕηκαν κι ἐσὺ μὲ ρωτᾶς γιὰ τὰ μαργαριτάρια; ᾽αλλὰ ϕτάνει γιὰ ἀπόψε, μὲ κούρασαν αὐτὲς οἱ ἐρωτήσεις». Μακάρι νὰ συνέχιζα νὰ τὴ ρωτῶ. Μακάρι νὰ τὴν εἶχα ρωτήσει περισσότερα γιὰ τὴ ζωή της.
Το Βιβλίο της Εξαφάνισης · Ibtisam Azem
Μερικές φορές νιώθεις το καλωσόρισμα πριν το καταλάβεις.
Το έχω συνηθίσει αυτό, τον τρόπο που έχουν οι άντρες να μη μιλάνε: τους αρέσει να κλοτσάνε σβόλους χώμα στο γρασίδι με το τακούνι της μπότας τους, να κοπανάνε την οροφή ενός αυτοκινήτου πριν πάρει μπρος, να φτύνουν, να κάθονται με τα πόδια τους ορθάνοιχτα, λες και δεν τους καίγεται καρφί. Όταν βγαίνει έξω η κυρία Κινσέλα, δεν τους δίνει σημασία. Είναι ψηλότερη κι από τη μητέρα μου, κι έχει τα ίδια μαύρα μαλλιά, αλλά τα δικά της είναι κοντοκουρεμένα σαν κράνος. Φοράει μια εμπριμέ μπλούζα και ένα καφέ παντελόνι καμπάνα. Η πόρτα του αυτοκινήτου ανοίγει και είμαι έξω, μου δίνει ένα φιλί. Το πρόσωπό μου, όταν το φιλάει, γίνεται καυτό πάνω στο δικό της.
Τα τρία φώτα · Claire Keegan
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή