Το Βιβλίο της Εξαφάνισης
Ibtisam Azem, 2018
Ένας νεαρός Παλαιστίνιος στο Τελ Αβίβ κρατά ζωντανές τις ιστορίες της γιαγιάς του από τη Γιάφα, την ώρα που η πόλη γύρω του αδειάζει. Με λυρική, τρυφερή φωνή, η αφήγηση κρατά κοντά τις οικογενειακές μνήμες και το πένθος, ενώ η πόλη γύρω της αδειάζει.
Ατμόσφαιρα: τρυφερότητα, θλίψη και θαυμασμός. Μιλά για τη μνήμη, την οικογένεια και το σπίτι.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν σε ενδιαφέρουν οι ιστορίες για την οικογένεια, τη μνήμη και το ποιοι μένουν στην ιστορία μιας πόλης. Η ήσυχη, στοχαστική αφήγηση δίνει περισσότερο χώρο στις αναμνήσεις και στο πένθος παρά στην έντονη δράση.
Γιατί να το διαβάσεις
Διάβασέ το για να δεις πώς οι ιστορίες μιας γιαγιάς κρατούν ζωντανή μια πόλη και τους ανθρώπους που κινδυνεύει να ξεχάσει.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Οι ερωτήσεις που δεν πρόλαβες να κάνεις μένουν μετά τον άνθρωπο που ήθελες να ρωτήσεις.
Μιὰ μέρα τὴ ρώτησα ἂν τὸ μαργαριταρένιο περιδέραιο ἦταν δῶρο τοῦ παπποῦ μου, καὶ τότε ἐκείνη γέλασε παράξενα ἀλλὰ δὲν ἀπάντησε. Κι ὅταν τὴ ρώτησα πότε ἀκριβῶς ἔσπασε τὸ περιδέραιο, καὶ πάλι δὲν πῆρα ἀπάντηση, παρὰ μόνο μοῦ εἶπε μουρμουρίζοντας: «Τόσοι ἄνθρωποι ἔϕυγαν ἀπ ᾽τὴ ζωή, ἀγαπούλα μου, χῶρες καταστράϕηκαν κι ἐσὺ μὲ ρωτᾶς γιὰ τὰ μαργαριτάρια; ᾽αλλὰ ϕτάνει γιὰ ἀπόψε, μὲ κούρασαν αὐτὲς οἱ ἐρωτήσεις». Μακάρι νὰ συνέχιζα νὰ τὴ ρωτῶ. Μακάρι νὰ τὴν εἶχα ρωτήσει περισσότερα γιὰ τὴ ζωή της. Ibtisam Azem.Η Ιμπτισάμ Αζέμ είναι Παλαιστίνια συγγραφέας και δημοσιογράφος από τη Γιάφα και διευθύνει το αραβόφωνο περιοδικό Al-Shabaka. Το μυθιστόρημα κυκλοφόρησε στα αγγλικά με τίτλο The Book of Disappearance.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Το Βιβλίο της Εξαφάνισης»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν σε ενδιαφέρουν οι ιστορίες για την οικογένεια, τη μνήμη και το ποιοι μένουν στην ιστορία μιας πόλης. Η ήσυχη, στοχαστική αφήγηση δίνει περισσότερο χώρο στις αναμνήσεις και στο πένθος παρά στην έντονη δράση.
- Πώς είναι το «Το Βιβλίο της Εξαφάνισης»;
- Με λυρική, τρυφερή φωνή, η αφήγηση κρατά κοντά τις οικογενειακές μνήμες και το πένθος, ενώ η πόλη γύρω της αδειάζει. Ατμόσφαιρα: τρυφερότητα, θλίψη και θαυμασμός. Μιλά για τη μνήμη, την οικογένεια και το σπίτι.
- Τι να διαβάσω μετά το «Το Βιβλίο της Εξαφάνισης»;
- Αν σου άρεσε το «Το Βιβλίο της Εξαφάνισης», δοκίμασε «Τα τρία φώτα» (Claire Keegan), «Η αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα» (Άλκη Ζέη) και «Ο θεός των μικρών πραγμάτων» (Arundhati Roy).
Μια γεύση από τη ροή
Μερικές φορές νιώθεις το καλωσόρισμα πριν το καταλάβεις.
Το έχω συνηθίσει αυτό, τον τρόπο που έχουν οι άντρες να μη μιλάνε: τους αρέσει να κλοτσάνε σβόλους χώμα στο γρασίδι με το τακούνι της μπότας τους, να κοπανάνε την οροφή ενός αυτοκινήτου πριν πάρει μπρος, να φτύνουν, να κάθονται με τα πόδια τους ορθάνοιχτα, λες και δεν τους καίγεται καρφί. Όταν βγαίνει έξω η κυρία Κινσέλα, δεν τους δίνει σημασία. Είναι ψηλότερη κι από τη μητέρα μου, κι έχει τα ίδια μαύρα μαλλιά, αλλά τα δικά της είναι κοντοκουρεμένα σαν κράνος. Φοράει μια εμπριμέ μπλούζα και ένα καφέ παντελόνι καμπάνα. Η πόρτα του αυτοκινήτου ανοίγει και είμαι έξω, μου δίνει ένα φιλί. Το πρόσωπό μου, όταν το φιλάει, γίνεται καυτό πάνω στο δικό της.
Τα τρία φώτα · Claire Keegan
Το όνομα που δεν μπορεί να πει, το γράφει στα περιθώρια.
Μέσα στο τρένο, Ιταλοί στρατιώτες, Γερμανοί αξιωματικοί, ασφαλίτες, μαυραγορίτες, κι άλλος κόσμος, άπλυτος. Οι ντύσες των βιβλίων μου γεμάτες χαρτάκια. Δεν φοβάμαι. Δεν με νοιάζει που είμαι στριμωγμένη. Το μάγουλό μου ακουμπάει στο σακάκι του από σαμαροσκούτι. Έχει φουντώσει το μάγουλό μου από το τραχύ ύφασμα. Μ’ αρέσει. Σίγουρα δεν τον λένε Αχιλλέα, μα του ταιριάζει. Ποτέ δεν θα τον πω με άλλο όνομα. Αν δεν ήτανε αντισυνωμοτικό, θα γέμιζα τα περιθώρια των βιβλίων μου: ΑΧΙΛΛΕΑΣ, ΑΧΙΛΛΕΑΣ . Πλάι στις εξισώσεις της άλγεβρας. Να μπορούσα να του πω πως το πραγματικό μου όνομα είναι Δάφνη! Ο Πάνος πάλι φταίει. «Πρέπει να πάρεις ψευδώνυμο, για συνωμοτικούς λόγους», μου είπε μόλις μ’ έγραψε στην οργάνωση.
Η αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα · Άλκη Ζέη
Πώς αλλάζει ένα σπίτι όταν μένει άδειο
“It was raining when Rahel came back to Ayemenem. Slanting silver ropes slammed into loose earth, plowing it up like gunfire. The old house on the hill wore its steep, gabled roof pulled over its ears like a low hat. The walls, streaked with moss, had grown soft, and bulged a little with dampness that seeped up from the ground. The wild, overgrown garden was full of the whisper and scurry of small lives. In the undergrowth a rat snake rubbed itself against a glistening stone. Hopeful yellow bullfrogs cruised the scummy pond for mates. A drenched mongoose flashed across the leaf strewn driveway.
Ο θεός των μικρών πραγμάτων · Arundhati Roy
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή