Jailbird
Kurt Vonnegut, 1979
★ 3,83 από 27,6 χιλ. βαθμολογίες στο Goodreads
Κόμικ και χιούμορ Λογοτεχνική πεζογραφία
Ένας πρώην κατάδικος της εποχής του Γουότεργκεϊτ περιπλανιέται στην ιστορία της αμερικανικής εργασίας και στη διάλυση της οικογένειάς του, αναζητώντας έναν έντιμο τρόπο να ζήσει. Με μελαγχολικό χιούμορ, η αφήγηση περνά από την αμερικανική ιστορία της εργασίας στις οικογενειακές αποτυχίες, με ήρεμο ρυθμό και κριτική ματιά.
Ατμόσφαιρα: μελαγχολία, χιούμορ και τρυφερότητα. Μιλά για την κοινωνία, την οικογένεια και την ηθική.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν θέλεις κοινωνική σάτιρα με έναν ατελή αφηγητή που ψάχνει πώς να ζήσει έντιμα. Η πορεία του περνά από την πολιτική και την ιστορία της εργασίας, οπότε η δράση δεν είναι το κύριο βάρος του βιβλίου.
Γιατί να το διαβάσεις
Η «Jailbird» κοιτάζει με χιούμορ και μελαγχολία τις υποσχέσεις του αμερικανικού οικονομικού συστήματος και το κόστος τους για τους ανθρώπους. Σου προσφέρει έναν προσωπικό δρόμο μέσα από μια ταραγμένη πολιτική εποχή.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Μια απάντηση που αλλάζει την κατηγορία για αχαριστία.
Congressman Nixon had asked me why, as the son of immigrants who had been treated so well by Americans, as a man who had been treated like a son and been sent to Harvard by an American capitalist, I had been so ungrateful to the American economic system.The answer I gave him was not original. Nothing about me has ever been original. I repeated what my one-time hero, Kenneth Whistler, had said in reply to the same general sort of question long, long ago. Whistler had been a witness at a trial of strikers accused of violence. The judge had become curious about him, had asked him why such a well-educated man from such a good family would so immerse himself in the working class.My stolen answer to Nixon was this: “Why? The Sermon on the Mount, sir.” Τι λένε οι αναγνώστες
Οι αναγνώστες βρίσκουν την ιστορία της Χάκγουιθ τρυφερή, ευάλωτη και απόκοσμη, με μια αίσθηση θαλπωρής και διακριτικής παρηγοριάς, αλλά και μια νότα θλιμμένης αβεβαιότητας. Ακόμη κι όταν όλα μοιάζουν ζοφερά, διατηρεί τη ζεστασιά και την ελπίδα.
Kurt Vonnegut.Ο Βόνεγκατ ήταν αιχμάλωτος πολέμου στη Δρέσδη κατά τον εμπρηστικό βομβαρδισμό της πόλης. Ο πατέρας του, αρχιτέκτονας στην Ιντιανάπολις, καταστράφηκε οικονομικά στη Μεγάλη Ύφεση, ενώ αργότερα ο Βόνεγκατ δίδαξε για λίγο στο Χάρβαρντ.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Περισσότερα βιβλία — Kurt Vonnegut
Slaughterhouse-Five
Kurt Vonnegut, 1969
Ο Βόνεγκατ επέζησε από τον βομβαρδισμό της Δρέσδης και πέρασε είκοσι τρία χρόνια προσπαθώντας μάταια να γράψει γι’ αυτόν χωρίς περιστροφές. Έτσι, τον έγραψε σαν επιστημονική φαντασία, με τα αστεία του και όλα.
Breakfast of Champions
Kurt Vonnegut, 1973
Ένας ελάχιστα διαβασμένος συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας, ένας έμπορος αυτοκινήτων που καταρρέει κι ένας αφηγητής που μπαίνει στο ίδιο του το βιβλίο για να πει και στους δυο την αλήθεια.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Jailbird»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν θέλεις κοινωνική σάτιρα με έναν ατελή αφηγητή που ψάχνει πώς να ζήσει έντιμα. Η πορεία του περνά από την πολιτική και την ιστορία της εργασίας, οπότε η δράση δεν είναι το κύριο βάρος του βιβλίου.
- Πώς είναι το «Jailbird»;
- Με μελαγχολικό χιούμορ, η αφήγηση περνά από την αμερικανική ιστορία της εργασίας στις οικογενειακές αποτυχίες, με ήρεμο ρυθμό και κριτική ματιά. Ατμόσφαιρα: μελαγχολία, χιούμορ και τρυφερότητα. Μιλά για την κοινωνία, την οικογένεια και την ηθική.
- Τι να διαβάσω μετά το «Jailbird»;
- Αν σου άρεσε το «Jailbird», δοκίμασε «Τα σταφύλια της οργής» (John Steinbeck), «The Corrections» (Jonathan Franzen) και «Brave New World» (Aldous Huxley).
Μια γεύση από τη ροή
Τα μαθηματικά της κουλ και ποιος μένει να κάνει τη συνηθισμένη δουλειά.
All around him, millions of newly minted American millionaires were engaged in the identical pursuit of feeling extraordinary - of buying the perfect Victorian, of skiing the virgin slope, of knowing the chef personally, of locating the beach that had no footprints. There were further tens of millions of young Americans who didn’t have money but were nonetheless chasing the Perfect Cool. And meanwhile the sad truth was that not everyone could be extraordinary, not everyone could be extremely cool; because whom would this leave to be ordinary? Who would perform the thankless work of being comparatively uncool?
The Corrections · Jonathan Franzen
Τι χάνεται όταν τίποτα δεν μπαίνει ανάμεσα στην επιθυμία και την εκπλήρωσή της;
Impulse arrested spills over, and the flood is feeling, the flood is passion, the flood is even madness: it depends on the force of the current, the height and strength of the barrier. The unchecked stream flows smoothly down its appointed channels into a calm well-being. (The embryo is hungry; day in, day out, the blood-surrogate pump unceasingly turns its eight hundred revolutions a minute. The decanted infant howls; at once a nurse appears with a bottle of external secretion. Feeling lurks in that interval of time between desire and its consummation. Shorten that interval, break down all those old unnecessary barriers.
Brave New World · Aldous Huxley
Οι μικρές συνήθειες που κάνουν ένα τέρας να μοιάζει ανθρώπινο.
He was not a monster, to her. Probably he had some endearing trait: he whistled, off key, in the shower, he had a yen for truffles, he called his dog Liebchen and made it sit up for little pieces of raw steak. How easy it is to invent a humanity, for anyone at all.
The Handmaid's Tale · Margaret Atwood
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή